Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017

ΟΔΟΣ ΦΡΑΤΤΙ ΠΑΤΡΑ

Ένας μικρός δρομάκος που ενώνει την Αγίου Ανδρέου με την Όθωνος Αμαλίας και είναι ο τελευταίος κάθετος πριν φτάσουμε στην Τριών Ναυάρχων και Όθωνος Αμαλίας στα φανάρια.
Οι περισσότεροι τον γράφουμε , αν τον γράψουμε ποτέ, σαν Φράτη.
Η κανονική γραφή είναι Φράττι. Προέρχεται από τα ιταλικά και έχει πάρει το όνομα αυτό το 1897 προς τιμή του πεσόντος στη Μάχη του Δομοκού, φιλλέληνα Ιταλού βουλευτή Αντόνιο Φράττι, Antonio Fratti.
Γεννήθηκε στις 15 Μάη 1845 στο Φόρλι της Ιταλίας και σκοτώθηκε στο Δομοκό Θεσσαλίας στην ομώνυμη μάχη στις 5 Μάη 1897.
Ήταν ο ατυχής ελληνοτουρκικός πόλεμος, όπου οι 300 ιταλοί φιλλέληνες υπό τον Ριτσιότι Γκαριμπάλντι (γιός του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι), είχαν έρθει να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων.
Η μάχη αυτή χάθηκε και μαζί χάθηκαν 220 Ελληνες και 10.000 τούρκοι.
Τώρα βέβαια θα σκεφτείτε , μα καλά όλοι τον ξέχασαν; 
Η Καθολική παροικία της Πάτρας, η Καθολική Εκκλησία, το ιταλικό προξενείο;
Έτσι δεν γίνεται πάντα;
Καθένας κάνει αυτό που αισθάνεται για καθήκον γνωρίζοντας ότι δεν θα έχει ΚΑΜΙΑ ηθική ανταμοιβή και ότι θα τον ξεχάσουν κάποτε όλοι,ειδικά εδώ στην Ελλάδα.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ


Η 48 ΩΡΗ ΑΔΕΙΑ ΕΝΟΣ ΒΑΡΥΠΟΙΝΙΤΗ του Γιάννη Λύχρου

Με το θέμα της χορήγησης 48ωρης αδείας σε ένα βαρυποινίτη, με τον όρο της ανά 12ωρο παρουσίας στο αστυνομικό τμήμα, δεν θα έπρεπε να απασχολήσει κανένα. Ιδιαίτερα, που το αρμόδιο όργανο δεν αποφάσισε κατά παράβαση
του πνεύματος και του γράμματος του νόμου. 
Ο νόμος είναι νόμος, όταν εφαρμόζεται σε όλους όσους αφορά, ισότιμα και χωρίς εξαιρέσεις. Η κατά το δοκούν εφαρμογή του είναι εκείνο που υπονομεύει το όποιο οικοδόμημα δικαιοσύνης. Δεν είναι δικαιοσύνη αλλά αυτοδικία κατά βούληση, που οδηγεί στον νόμο του Λυντς. Το λυντσάρισμα έχει αποκλειστεί από τις σύγχρονες αστικές δημοκρατίες. Είναι δε ευθέως βλαπτική για την κοινωνία και την ασφάλεια των πολιτών. Οι οιμωγές περί του αντιθέτου, της πλέον διαπλεκόμενης «Αγίας Οικογένειας» της χώρας, είναι ολοκληρωτικά προσχηματικές και υποκριτικές. Τρανή απόδειξη η απονομή άδειας, σε παρόμοιο βαρυποινίτη από την ίδια υπόθεση, πριν από λίγα χρόνια, χωρίς να δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα κατά την χορήγηση. Προβλήματα δημιουργήθηκαν από την ανικανότητα της τότε κυβέρνησης και πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, να εξασφαλίσουν την τήρηση των όρων της άδειας και την επιστροφή του βαρυποινίτη στην φυλακή. 
Είναι τουλάχιστον προσβλητικό για την μνήμη των θυμάτων της συγκεκριμένης εγκληματικής οργάνωσης, να χρησιμοποιούνται για εξυπηρέτηση μικροπολιτικών σχεδιασμών. 
Σαν αριστερός δεν έχω κανένα λόγο να κάνω κάθε τόσο πολιτικές δηλώσεις καταγγελίας της τρομοκρατίας, επειδή έτσι βολεύει τους μικροπολιτικούς σχεδιασμούς της διαπλεκόμενης, κρατικοδίαιτης οικονομικής ελίτ και της πολιτικής της εκπροσώπησης. Η αριστερά ουδέποτε είχε ιστορικά ή έχει σήμερα σχέσεις με την τρομοκρατία. Απεναντίας βρίσκεται σταθερά απέναντι και ο αγώνας της και οι προσπάθειές της παραβλάπτονται από αυτήν. 
Καλό θα ήταν όμως, όλοι να ξεκαθαρίζουμε σε κάθε περίσταση αν πιστεύουμε ότι η δικαιοσύνη της σύγχρονης αστικής δημοκρατίας είναι εκδικητική ή σωφρονιστική. Αν ισχύει δηλαδή ο νόμος του «οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος» με την επικρατούσα ερμηνεία του. 
Είναι λυπηρό που σ’ αυτή την πολιτική κατρακύλα σύρθηκε ολόκληρη η αντιπολίτευση πλην ΚΚΕ, αναδεικνύοντας για ακόμα μια φορά, ότι δεν μπορεί να σπάσει τους δεσμούς της με την διαπλοκή και την διαφθορά της κρατικοδίαιτης οικονομικής ελίτ. Ιδιαίτερα θλιβερή η εικόνα της «αρχηγού» του ΠΑΣΟΚ, που στοιχήθηκε με εκείνους που κατηγορούσαν τον ιδρυτή, εμπνευστή και γκουρού του κόμματός της, για αρχηγό της τρομοκρατίας στην Ελλάδα. 
Όσο λοιπόν και να προσπαθούν δεν μπορούν να στρέψουν τα βλέμματα της κοινωνίας, από την βαθειά ανηθικότητα των εξωχώριων (offshore) φορολογικών παραδείσων σε ανύπαρκτα θέματα.


Γιάννης Λύχρος 10/11/17

Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2017

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΥΘΥΝΗ / ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ

Έχει γραφτεί ατέλειωτες φορές από πολλούς και από πολλές.
Δυστυχώς ακόμα και άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται Αριστεροί δεν το εννοούν και τώρα το βρίσκουμε πάλι μπροστά μας!
Γίνομαι σαφής αμέσως!
ΔΕΝ είναι υπεύθυνοι οι γονείς για τα παιδιά τους, είτε για καλό, είτε για κακό!
ΔΕΝ είναι υπεύθυνα ούτε τα παιδιά για τους γονείς τους, είτε για καλό, είτε για κακό!
Ο Φασισμός/ Ναζισμός είχε θεσπίσει τον νόμο της οικογενειακής ευθύνης!
Με απλά λόγια υπήρχε ναζιστική ποινική διάταξη που καθιστούσε τους συγγενείς , συνυπεύθυνους με τον δράστη αξιόποινων ποινικών πράξεων.
Πράξεων όχι απλώς παραβατικών με την έννοια κλοπής, φόνου, βιασμού και και και...αλλά πράξεων που αυτοί οι φασίστες θεωρούσαν ότι χρειάζονται τιμωρία.
 Ήσουν ομοφυλόφιλος, κομμουνιστής, εβραίος, Αριστερός, ακτιβιστής (σημερινή ορολογία)...
Ήταν η περίφημη SIPPENHAFT Ζίπενχάφτ!!!
Άρα για να κλείσουμε, μην πέφτουμε στο τρυπάκι της οικογενειακής ευθύνης, καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του!
Καθένας έχει το ιερό δικαίωμα, το απαράβατο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού!
Καθένας δηλώνει ο ίδιος τι ακριβώς είναι και ΟΧΙ οι άλλοι!
Εμείς οι ίδιοι προσδιορίζουμε την όποια ταυτότητά μας και το υποστηρίζουμε φυσικά με τον τρόπο ζωής μας, χωρίς να μένουμε στα λόγια!
Βασικές αρχές ενός Αριστερού Δημοκρατικού Πολίτη, μαζί με πολλές άλλες φυσικά, αλλά όπως η Αλληλεγγύη , η προστασία της ατομικής και συλλογικής Ελευθερίας , η Δημοκρατική Παιδεία με ίσες ευκαιρίες σε όλους και όλες, το δικαίωμα για εργασία  και βέβαια η αξιοπρεπής χωρίς εμπόδια πρόσβαση στην ΥΓΕΙΑ σε κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως ταυτότητας...

Τετάρτη 8 Νοεμβρίου 2017

ΟΙ ΠΟΛΑΚΗΔΕΣ


... Η βρωμιά του παλιού αστικού καθεστώτος έχει πλέον ξεχυθεί παντού...
Κάθε μέρα και ένα σκάνδαλο , κάθε μέρα και μια απογοήτευση για τους σκεφτόμενους Έλληνες που βλέπουν σε τι χέρια είχε πέσει για σαράντα χρόνια η Πατρίδα.
Δεν υπάρχουν στεγανά.
Τάχουν μολέψει όλα οι αληταράδες!
Χρυσά τάματα πάνε που;
 Στη Τουρκία για να γίνουν ράβδοι χρυσού! 
Εσείς μωρέ Θεομπαίχτες ταράζεστε μήπως κρατήσουν την σημαία , παιδικά μουσουλμανικά χεράκια , δεν ταράζεστε όμως όταν στέλνετε στην Τουρκία τα ΙΕΡΑ ΤΑΜΑΤΑ του κάθε πονεμένου Ελληνα;
Δεν σας καίνε τα βρωμόχερά σας;
Για το φορολογικό να μην μιλήσουμε!
Για την υγεία να μη μιλήσουμε!
Για τη παιδεία να μη μιλήσουμε!
Και έρχεται μια μέρα ένας υστερικός πρώην άνθρωπος της τηλεόρασης και νυν πολιτικός και μιλάει για πολάκηδες και ότι αποτελούν μια - δήθεν - βρώμικη κοινωνική ομάδα.
Ναι υπάρχει αυτή η ομάδα, φασιστικό φίδι!
Είναι μια μεγάλη ομάδα απλών ανθρώπων που χρόνια ολόκληρα πόναγε την Πατρίδα που είχε πέσει σε βρώμικα χέρια!
Αυτή η ομάδα ΔΕΝ θα αφήσει με τίποτα να ξαναγυρίσει το παλιό σάπιο καθεστώς. 
Αυτή η ομάδα αγαπάει την Ελλάδα. Αυτή η ομάδα έχει σαν μέλη της άτομα από όλες τις κοινωνικές τάξεις που αγαπάμε ο ένας τον άλλο και τον βοηθάμε όπως μπορούμε, αλλά βοηθάμε και κάθε άνθρωπο που καταπιέζεται χωρίς να μας ενδιαφέρει το χρώμα του, τα πιστεύω του , η Θρησκεία του , το επάγγελμά του.
Ολοι εμείς ακολουθούμε τον πρόεδρο Τσίπρα και τους συνεργάτες του.
Ολοι εμείς μιλάμε με τη γλώσσα του Πολάκη του αναπληρωτή Υπουργού Υγείας που μαζί με όλους τους άλλους συνεργάτες του Πρωθυπουργού αποδομεί τη σαπίλα καθημερινά!
Είμαστε μια γροθιά και επαγρυπνούμε!

Δευτέρα 6 Νοεμβρίου 2017

ΟΙ ΑΦΙΛΟΞΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ξένιος Ζεύς/Δίας
Μετά δε την μάχην , έρχεται προς τον Παυσανίαν ο Λάμπων, ο πρώτιστος των Αιγινητών , και λέγει , να κόψη την κεφαλήν του Μαρδονίου , και να κρεμάσει αυτήν εις εκδίκησιν του Λεωνίδου. Επειδή ο Ξέρξης ούτως εκρέμασε την κεφαλήν του Λεωνίδου. 
Ο δε Παυσανίας απεκρίθη ταύτα:
Εκείνα είναι ίδια των βαρβάρων , οίτινες νομίζουσιν εκδίκησιν και θρίαμβον την τιμωρίαν των νεκρών σωμάτων. Ως προς τους Έλληνας όμως , ικανήν δίκην έδωκαν αι ψυχαί των ενταύθα κειμένων Περσών.

-Απόσπασμα από το βιβλίο « Τρόπαιον ελληνικόν » που εκδόθηκε το 1818

*σημείωση ιστολογίου: 
-πρόκειται για την μάχη των Πλαταιών τον Αύγουστο του 479 π.Χ.
Όπως διαβάζουμε , οι Έλληνες δεν είναι εκδικητικός λαός για να πράξουν ό,τι έπραξαν οι Πέρσες , βεβηλώνοντας τους νεκρούς Έλληνες στην μάχη των Θερμοπυλών ένα χρόνο νωρίτερα δηλαδή το 480 π.Χ.
Είναι ένα μήνυμα ανωτερότητας που έρχεται από την Αρχαία Ελλάδα και αποστομώνει τους δήθεν λάτρεις του αρχαίου ελληνικού πνεύματος , που στην πραγματικότητα είναι βάρβαροι και δεν έχουν καμία σχέση με τον ελληνικό πολιτισμό, τον πολιτισμό δηλαδή της φιλοξενίας των ξένων που μάλιστα οι  πρόγονοί μας , είχαν θεοποιήσει!

Σάββατο 4 Νοεμβρίου 2017

ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ του Δ.Βίτσου

«1947. Οι Βρετανοί παραδίδουν το εν Ελλάδι «χαρτοφυλάκιο» κυριαρχίας στην Αμερική. 
Ειδικοί εκπρόσωποι της αμερικανικής κυβέρνησης με βαθμό πρέσβη καταφθάνουν. Ενας από αυτούς, ο Πολ Πόρτερ, διορίζεται για να επιβλέπει τη διάθεση των χορηγηθέντων χρημάτων για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας. [...]
Ο Πόρτερ συζητώντας για κάποιο οικονομικό θέμα [φορολογικές ελαφρύνσεις για τους φτωχότερους που ήθελε ο αμερικανός και δεν ήθελε ο υπουργός γιατί θα συναντούσε την αντίδραση των πλουσίων] με τον Στέφανο Στεφανόπουλο, τότε υπουργό Συντονισμού, 
«οργίστηκε τόσο ώστε σήκωσε το χέρι του και του κατάφερε ένα ηχηρό ράπισμα στο πρόσωπο, τόσο που ο υπουργός ξέσπασε σε κλάματα». 
Η συνέχεια του επεισοδίου έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον: ο υπουργός αποχώρησε από το γραφείο και λίγες ημέρες αργότερα «δώρισε στην κυρία Πόρτερ ένα διαμαντένιο περιδέραιο, για να κατευνάσει τον Πόρτερ, ο οποίος προφανώς ακολουθούσε τη θεωρία του Θεόδωρου Ρούζβελτ
 "μίλα μαλακά, αλλά κουβάλα μαζί σου ένα μεγάλο ραβδί"»
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΙΣΤΙΚΑ, «ΤΟ ΒΗΜΑ», 26.4.1998

[Με το τέλος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου η Βρετανία παρέδιδε τα “κλειδιά” του κόσμου στις ΗΠΑ. Στις αρχές του 1947, ο εμφύλιος κορυφώνεται στην κατεστραμμένη από το πόλεμο Ελλάδα. Ο Αμερικανός πρόεδρος Τρούμαν στέλνει στην Ελλάδα έναν απεσταλμένο του,τον Πωλ Πόρτερ. Είναι επικεφαλής της “Αποστολής Οικονομικής Έρευνας”. Ο Πόρτερ έπρεπε να συντάξει μία έκθεση για την κατάσταση στην Ελλάδα, ώστε να ακολουθήσει η παροχή βοήθειας από τις ΗΠΑ. Το σχέδιο προέβλεπε τη βοήθεια των κυβερνήσεων Ελλάδας, Τουρκίας και Ιράν να αντιμετωπίσουν τον “επαπειλούμενο κομμουνιστικό κίνδυνο”. Ο Τρούμαν είπε πως "εάν η Ελλάδα και η Τουρκία δεν λάμβαναν τη βοήθεια, τότε ήταν αναπόφευκτο να πέσουν στον κομμουνισμό."
Ο Πωλ Πόρτερ χρειάστηκε δυο μήνες για να συντάξει την έκθεσή του. Στις 28 Μαρτίου 1947 την κατέθεσε στη Βουλή των ΗΠΑ. Είναι η γνωστή ως «Έκθεση Πόρτερ», που παρουσιάζει ανάγλυφη την κατάσταση στην τότε Ελλάδα.]

«Οι κερδίζοντες, βιομήχανοι, έμποροι, κερδοσκόποι και μαυραγορίτες διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνηση το αντιμετώπισε αποτελεσματικά. Στο μεταξύ οι λαϊκές μάζες περνούν μια άθλια ζωή. Οι κερδίζοντες είναι σχετικά λίγοι τον αριθμό και ο συνολικός πλούτος τους περιερχόμενος εις το σύνoλο του πληθυσμού, ελάχιστη βελτίωση των γενικών συνθηκών θα επέτρεπε.
Αλλά ο πολυτελής τρόπος της ζωής τους εν μέσω της πτωχείας συντείνει στο να εξοργίζει τις μάζες και να υπογραμμίζει τη δυστυχία των φτωχών.[...]
Ουδέν μέτρον ελήφθη από της απελευθερώσεως για να δοθεί χρήσιμη εργασία εις τους δυνάμενους να εργαστούν από το ευρύ στρώμα του πληθυσμού.
Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο το φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο. Αντιτίθενται στο έλεγχο του συναλλάγματος γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις Τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν την αναστήλωση της Εθνικής οικονομίας.[...]
Η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας - οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στις Κάννες, στο Σαιν Μόριτς και στην αθηναϊκή πλατεία Κολωνακίου - θα ενεργοποιηθεί.
Οί περισσότεροι άπ’ αυτούς είναι άνθρωποι πολύ ευχαριστημένοι, πού μιλάνε πολύ καλά τ’ αγγλικά. Είναι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται νά εξυπηρετήσουν τήν αμερικανική αποστολή γιά τά δικά τους συμφέροντα. 

Θυμάμαι ακόμα ένα άπό τά πιό επίσημα γεύματα ενός άπό τους σημαντικότερους τραπεζίτες, πού μέ είχε καλέσει στή βίλλα του τών Αθηνών. Είχε τρεις σερβιτόρους μέ λιβρέα, μιά ποικιλία άπ’ τά πιό φίνα κρασιά καί φαγητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατά τή διάρκεια του γεύματος, ένας άπό τους αντιπροσώπους της κλίκας πού ανέφερα, άρχισε νά εξυμνεί τίς ομορφιές της ζωής κοντά στή θάλασσα, καθώς καί τίς χαρές τών αριστοκρατικών σπορ. Η αντίθεση ανάμεσα στό γεύμα αυτό καί στά παιδιά πού πεθαίνουν άπό τήν πείνα στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά τρομερή,,,»
PAUL A. PORTER, ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ, Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Colliers' Weekly, με τίτλο «ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ», (20. 9.1947)
.
«Λόγια καθαρά και σταράτα, και πάρα πολύ αμερικάνικα, απολύτως ταιριαχτά και με το γράμμα και το πνεύμα της αμερικάνικης Δημοκρατίας, που ήρθε να σώσει, ποιους; Τους αιώνιους κομπραδόρους και τους παρακεντέδες που εκπροσωπεί ο Μάξιμος, ο Στεφανόπουλος και σήμερα οι πολιτικοί και οικονομικοί τους απόγονοι. 
Λες και ο Πόρτερ έγραψε χτες τα παραπάνω κείμενα, λες και τον ακούω να σχολιάζει τους σημερινούς Έλληνες και τις σημερινές κυβερνήσεις τους. Τι άλλαξε, λοιπόν, με την αμερικάνικη βοήθεια που εισηγείται το δόγμα Τρούμαν; 
Βοήθεια οι Αμερικανοί έδωσαν και στους Γερμανούς και σ' όλη την Ευρώπη. Γιατί αυτοί πρόκοψαν με την αμερικανική βοήθεια και μεις όχι;
Ο Πόρτερ ξέρει πως η αμερικάνικη βοήθεια πέφτει στη μαύρη τρύπα της ελληνικής τσέπης και γι'αυτό ακριβώς δέρνει τον Στεφανόπουλο.
Λυπάμαι που δεν ήμουν και γω εκεί για να δώσω μερικές στον Στεφανόπουλο και στην κάθε στεφανοπουλίζουσα πουλάδα. Κι ύστερα μου μιλάτε για εθνική αξιοπρέπεια. Σα δεν ντρεπόμαστε!»
ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ, «ΙΣΤΟΡΙΑ (ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ, 2001

«Την αποστολή Πόρτερ την αποτελούν ο Πολ Πόρτερ που είναι επικεφαλής και φέρνει το βαθμό του πρεσβευτή αι τα μέλη της: Λεσλ Ρουλ υπάλληλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Φράνσις Λίνκολν ειδικός για θέματα οικονομικής ανασυγκρότησης, Στέφενς Άιλς εισαγγελέας της Ουάσιγκτον, Τζον Φιλς μηχανικός, Πριντς Χάντσον για τα αγροτικά προβλήματα και οι : Ουίλιαμ Ρόστρι, Ντίλον Κλίντον κ.ά.
Σ’ αυτούς τους υπαλλήλους ενός ξένου κράτους υποτάσσονται τα πάντα. 

Τα υπουργεία ανοίγουν τα χαρτιά τους. οι στρατιωτικοί και οι πολιτικοί ηγέτες της χώρας σπεύδουν να κάνουν λεπτομερειακές αναφορές, θαρρείς και ήσαν δεκανείς του αμερικανικού στρατού.»
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΡΟΔΑΚΗΣ, «ΤΟ ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ- ΠΛΑΙΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ»

[ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ(1898-1982): Πολιτικός, πολλές φορές υπουργός. Πρωθυπουργός σε μία εκ των κυβερνήσεων της Αποστασίας του 1965.
Από τον Πύργο της Ηλείας.
Γόνος μεγάλης πολιτικής οικογένειας, η οποία είχε εκπροσώπους στο ελληνικό κοινοβούλιο από την ίδρυση του ελληνικού κράτους έως την δεκαετία του 1990.]

[ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:
- ΠΟΛ ΠΟΡΤΕΡ
- Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΝΣΗΣ UNRRA
- ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ]

Η ΗΤΤΑ του Γ.Σκλαβούνου



« Η εξομοίωση με τον αντίπαλο είναι η πεμπτουσία της ήττας.

 Ειναι η οριστική και αμετάκλητη ήττα ».