ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ 2023 του Διονύση Τεμπονέρα*

 

Ποιο να είναι άραγε, το μήνυμα της φετινής Εργατικής Πρωτομαγιάς;

Θα έλεγα ότι, συμπυκνώνεται στο περιστατικό, που συνέβη πριν λίγες ημέρες, στην ασφαλιστική εταιρία του κρατικοδίαιτου «Τσέου»(CEO), παρουσία του Υπουργού Ανάπτυξης, Άδωνη Γεωργιάδη:

«Ο υπουργός τα λέει ήπια. Εγώ σας τα είπα χθες πιο έντονα. Δεν υπάρχει επιλογή εδώ. Η δουλειά μας, η καθημερινότητά μας, το μέλλον μας, εξαρτάται πάρα πάρα πολύ από μία χώρα κυβερνημένη. Με μία σωστή κυβέρνηση. Ήμασταν παρέα όταν ήταν κλειστές οι τράπεζες παιδιά και θυμόσασταν τι γινόταν. Και στα τηλέφωνα, και με τους συνεργάτες μας, και με τον κόσμο και με τις αποζημιώσεις. Εγώ δεν είμαι τόσο δημοκρατικός σε αυτά τα πράγματα και σας το έχω αποδείξει. Είμαι όμως δίκαιος. Επειδή είναι άδικο να την πληρώσουμε όλοι γιατί κάποιοι έχετε αποφασίσει να επαναστατήσετε για τους χ, ψ λόγους….».

Από την μία πλευρά λοιπόν, είναι το καθεστώς Μητσοτάκη, ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο κάθε «CEO», που απειλεί «έντονα και δημοκρατικά» τους εργαζόμενους, για να ψηφίσουν «σωστά» στις επερχόμενες εκλογές (μην γίνει καμιά στραβή και σταματήσει να θησαυρίζει)και από την άλλη, είναι εκείνοι οι «κάποιοι» εργαζόμενοι, που σκέφτονται να …επαναστατήσουν.

Πράγματι, το να ψηφίσεις στις επόμενες εκλογές αριστερά, δημοκρατικά, προοδευτικά, αγωνιστικά, για να φύγει ο Μητσοτάκης και η παρασιτική κυβέρνησή του και να ανασάνουν οι εργαζόμενοι, συνιστά από μόνο του, μια πράξη επαναστατική.

Στην φετινή εργατική Πρωτομαγιά λοιπόν, είμαστε με αυτούς τους «κάποιους», μέχρι να γίνουν τόσοι και άλλοι τόσοι, για όλους τους λόγους και για όλα τα δίκια του κόσμου.

Είμαστε με τους εργαζόμενους στην e-food και στην Wolt, που δίνουν την μάχη κατά της επισφάλειας.

Είμαστε με τους εργαζόμενους στην COSCO, που παλεύουν να μην υπάρξουν άλλοι διαμελισμένοι εργάτες στην ράμπα.

Είμαστε με τους χιλιάδες εργαζόμενους στον πολιτισμό, που θέλουν τα πτυχία τους να έχουν αξία και λένε όχι στην απλήρωτη δουλειά.

Είμαστε με τους εργαζόμενους στο σιδηρόδρομο, που μαζί με τα παιδιά μας, θρηνούν ακόμα τους νεκρούς συναδέλφους τους.

Είμαστε με τους εργαζόμενους στην Γαλλία και στη Γερμανία, που αποφάσισαν να διαχωρίσουν την ζωή από την «δουλειά μέχρι θανάτου».

Στην φετινή Εργατική Πρωτομαγιά είμαστε με τους καταπιεσμένους εργαζόμενους όλου του κόσμου, με τους «από κάτω», που πλησιάζει η ώρα που θα σηκώσουν ψηλά το κεφάλι.

«Στου κόσμου τους θησαυριστές το βιος σου, εργάτη, νόμοι

στο τρώνε αδικητές χωρίς ντροπή. Αγκαλιαστήτε αδέλφια ορθοί!

Με μια καρδιά, μια γνώμη.

Δικαιοσύνη, βρόντηξε και λάμψε, Προκοπή!»

(Κ.Παλαμάς)

Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!

* ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι δικηγόρος εργατολόγος

μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ

Read More

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΥΤΟΧΘΟΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΑ

Την Παρασκευή 1 Απρίλη 2022 έγιναν δεκτοί από τον Πάπα Φραγκίσκο στο Βατικανό, αντιπροσωπείες των αυτόχθονων κατοίκων του Καναδά. 

Ο πάπας εξέφρασε την βαθιά συγνώμη και την ντροπή που αισθάνεται για την γενοκτονία που συντελέστηκε για δεκαετίες από την Καθολική Εκκλησία σε βάρος των αυτόχθονων ινδιάνων του Καναδά. Πριν λίγους μήνες η σύνοδος των καρδιναλίων του Καναδά ζήτησε συγνώμη για το έγκλημα που είχε συντελεστεί σε βάρος των ινδιάνων από τους... πολιτισμένους και θρησκευόμενους δυτικοευρωπαίους! 

Από τα τέλη του 1800 μέχρι το 1996 υπήρχαν περίπου 130 οικοτροφεία όπου το επίσημο κράτος παρέα με την καθολική εκκλησία, οδήγησαν βιαίως χιλιάδες παιδιά ινδιάνων με έναν σκοπό !!! Να τους ξεκόψουν από τις ρίζες τους. Να ξεχάσουν την γλώσσα τους , τα ήθη και τα έθιμά τους. 

Στην διεθνή γλώσσα αυτό λέγεται ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ. Πριν λίγους μήνες άρχισαν να βρίσκουν γύρω από τα οικοτροφεία/κολαστήρια μαζικούς τάφους ανώνυμων παιδιών και έτσι αναγκάστηκε τελικά η αιματοβαμμένη εκκλησία να παραδεχτεί τα εγκλήματα και να ζητήσει συγνώμη! 

Εκατοντάδες οι τάφοι των παιδιών, ατέλειωτες οι περιπτώσεις σωματικής και σεξουαλικής βίας σε βάρος των περίπου 150 χιλιάδων ινδιανόπουλων που πέρασαν από αυτά τα ιδρύματα! Μέχρι στιγμής βρέθηκαν 1.300 παιδικοί σκελετοί.

Γκρίσα Μαρκς

Read More

Η ΠΥΞΙΔΑ ΤΟΥ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ του Μιχάλη Βασιλάκη*

«Αγαπητοί συναγωνιστές,  φίλοι και σύντροφοι συνοδοιπόροι των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων  η σπονδή αίματος του λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος το Γενάρη του 1991 με το Νίκο Τεμπονέρα, διευρύνει και βαθαίνει αδιάλειπτα μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες του λαού και της νεολαίας το περιεχόμενο της για ΕΡΓΑΣΙΑ και ΓΝΩΣΗ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΖΩΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Είναι θέμα της πολιτικής ιστορίας, της κοινωνιολογίας αλλά και της ζώσας πολιτικής, για να βγάλει τα αναγκαία συμπεράσματα πως μια κοινωνία σε τέλμα και αμηχανία στα οποία βυθίστηκε την τετραετία ’89-’91 αφυπνίστηκε και εξεγέρθηκε σε μια στιγμή για να διεκδικήσει την πυξίδα της ζωής της με αναφορά τα σκορπισμένα μυαλά του Νίκου στην αυλόπορτα αυτού του σχολείου, από το κράτος και το παρακράτος.

Σε αυτή την σπονδή αίματος του ’91 προστέθηκε  το 2008 το αίμα της αθωότητας του Αλέξη Γρηγορόπουλου που στο παιδικό του μυαλό δεν χωρούσε η κοινωνία των γκέτο, των καταναγκασμών και των απαγορεύσεων, με απαγορευμένες πόλεις, συνοικίες, πλατείες, δρόμους με δεσμοφύλακες και σερίφηδες τύπου Κορκονέα.

Μετά ήρθε η Αμφιάλη με το ναζιστικό μόρφωμα που μεθοδικά το πολιτικό σύστημα της διαπλοκής και της διαφθοράς για τις δικές του ανάγκες και προτεραιότητες από κοινωνικό και πολιτικό περιθώριο μετέτρεψε  σε αυτοδύναμη δήθεν αντισυστημική δύναμη με κοινοβουλευτικό μανδύα και έκφραση, για να μπορεί να επιβάλει όπως τα SS (Ες–Ες) και ΤΑ ΧΙΤΛΕΡΙΚΆ τάγματα εφόδου την εξουσία του πολιτική, κοινωνική, εκλογική, στις εργατογειτονιές της δυτικής Αθήνας.

Το ΟΧΙ αυτών των εργατουπόλεων στην υποταγή στο ναζιστικό μόρφωμα, πλήρωσε ο Παύλος Φύσσας. Αυτό το όχι που εκπροσωπούσε σαν ιδέα, ζωή και αγώνα ο αντιφασίστας Φύσσας μαχαίρωσε δια του Ρουπακιά η κουλτούρα των δολοφόνων και του θανάτου της Χ.Α..

Αυτή τη κουλτούρα και τα αποτελέσματα της βιάστηκε να αθωώσει η εισαγγελική πρόταση προλαβαίνοντας ακόμη και τους συνήγορος υπεράσπισης του Μιχαλολιάκου εντολοδόχου του Ρουπακιά!

Είναι το αίμα του Παύλου Φύσσα που τελικά στέρησε την κοινοβουλευτική έκφραση και εκπροσώπηση της Χ.Α. αποστιγματίζοντας την κοινωνία έστω σε αυτό το θεσμικό επίπεδο από το ναζιστικό μόρφωμα.

Ας αγωνιστούμε αυτό τον αποστιγματισμό να τον υπογραμμίσει και η δικαιοσύνη με ΙΣΟΒΙΑ στους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς δολοφόνους του Φύσσα.

Αγαπητοί συναγωνιστές,  φίλοι και σύντροφοι νέοι και νέες

Το μέτωπο των δυνάμεων που διαχειρίστηκε την εξουσία το ’90-’94 θεμελίωσε την πορεία της χώρας προς την πιο βαθιά κρίση στην ιστορία της, την κρίση που ξέσπασε το 2010. Το ίδιο μέτωπο δυνάμεων την διαχειρίζεται και σήμερα και μάλιστα με ρεβανσιστικούς όρους για την όποια ασυνέχεια προέκυψε το 2015.

Πολλαπλάσια πιο επιθετικό, ολοκληρωτικό με αναπροσαρμοσμένες προτεραιότητες και μεθόδους ανασυγκροτεί και διευρύνει την διαπλοκή με ένα παράκεντρο κράτος που παράγει πολιτική στα παρασκήνια, ελέγχει τις δομές εξουσίας ευτελίζοντας τα θεσμικά πολιτικά όργανα σε κάθε επίπεδο.

Έχει κηρύξει σε εχθρούς τη εργασία, την γνώση, την δημοκρατία, την αλληλεγγύη, την ελευθερία, πράγμα που υπογράμμισε και υπόγραψε η σπουδάζουσα νεολαία της ΔΑΠ βεβηλώνοντας πριν λίγες μέρες το μνημείο Τεμπονέρα.

Οσοι βιώσαμε τις εξελίξεις του ’91 θα θυμόμαστε την οσμή της καμένης σάρκας  από τον περσικό να πνίγει την μεσογειακή λεκάνη! Σήμερα συμβαίνει το ίδιο όμως το πρόβλημα δεν είναι μια μόνο χώρα, ούτε μια μόνο περιοχή, είναι η μέση ανατολή, η μεσογειακή λεκάνη και η Ευρώπη στο σύνολο τους, αυτά είναι τα επίδικα της παγκόσμιας ηγεμονίας. Η απολύτως ασύμμετρη επιχείρηση των ΗΠΑ στην Βαγδάτη δεν δείχνει μόνο τυχοδιωκτισμό μιας χώρας με το οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό δυναμικό των ΗΠΑ. Αποκαλύπτει αμηχανία και αδυναμία συγκρότησης μιας πολιτικής στρατηγικής υπεράσπισης της παγκόσμιας ηγεμονίας τους με οικονομικούς, πολιτικούς όρους αλλά ακόμα και με συμβατικές στρατιωτικές μεθόδους.

Τι άλλο άραγε απομένει στο οπλοστάσιο του Τραμπ εκτός από μια διαλυτική παγκόσμια αποσταθεροποίηση και το πυρηνικό δυναμικό των ΗΠΑ. Οι λαοί πρέπει να απαντήσουν επειγόντως σε αυτό το ερώτημα.

Δυστυχώς σήμερα και η χώρα μας έχει γίνει μέρος του προβλήματος των γεωπολιτικών ανταγωνισμών στην ανατολική μεσόγειο, φτάνοντας στα όρια της γελοιότητας να αναζητά στρατηγικούς συμμάχους σε Λιβυκές ληστοσυμμορίες.

Ο ακραίος σωβινισμός και εθνικισμός ενθεν και ενθεν των ακτών του Αιγαίου είναι ότι χειρότερο για τις δυο χώρες και τους λαούς τους.

Οι πολιτικές που οικοδομούν τα συμφέροντα της χώρας στην κοινωνική και οικονομικοπολιτική αποσταθεροποίηση της Τουρκίας και την απομόνωση της στην  ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια δεν είναι εθνικές πολιτικές και θα αποδειχτούν τελικά εγκληματικές για την χώρα και τον λαό.

Το δικό μας πολιτικό μέτωπο η δική μας ζωή έχει την πυξίδα που μας άφησε με το αίμα του Νίκος Τεμπονέρας

Εργασία, γνώση, δημοκρατία, αλληλεγγύη, ελευθερία, αγώνας.»

* γραμματέας του ΕΑΜ και σύντροφος του δολοφονημένου , εδώ Νίκου Τεμπονέρα,

πέθανε στις 18/2/2020, εδώ η τελευταία ομιλία/μνημόσυνο για τον Τεμπονέρα στις 9/1/2020

Read More

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΖΕΒΡΕΣ ΟΧΙ ΜΕ ΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ

« Η εθνική αντιπροσωπεία καλείται να πράξει το αυτονόητο απέναντι σε πολίτες που επί δεκαετίες παρέμεναν από την Πολιτεία αθέατοι. 
Δεν μπορείτε να είστε φιλελεύθεροι μόνο στην αγορά αλλά όταν πρέπει να συγκρουστείτε με φοβικές αντιλήψεις να υποχωρείτε »

« Καμία παράδοση, καμία θρησκεία, καμία αντίληψη περί οικογένειας δεν μπορεί να απαιτεί άνθρωποι να μένουν στο περιθώριο να πετιούνται στον κοινωνικό Καιάδα »

« Εμείς είμαστε με τις ζέβρες και όχι με τα λιοντάρια. Με αυτούς που δεν έχουν φωνή. Αυτών τα δικαιώματα έχουμε στόχο να υπερασπιστούμε » 

« Η Πολιτεία δεν νομοθετεί βάσει της ανοχής αλλά βάσει της ισονομίας »

- Αποσπάσματα από την ομιλία του Πρωθυπουργού και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ σ.Αλέξη Τσίπρα στις 9 Οκτωβρη 2017 στη Βουλή , κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου για την ταυτότητα φύλου.

Read More

Ο ΠΑΝΟΣ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΜΠΕΝΑ

Η είδηση του θανάτου του Τάκη Μπενά μας φέρνει στο νου την πολυτάραχη ζωή όλων εκείνων των στελεχών της ελληνικής Αριστεράς, που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην υπηρεσία των μεγάλων ιδανικών και αξιών του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία, που πίστεψαν στο όραμα του δημοκρατικού κομμουνισμού. Η ανιδιοτέλεια, η σεμνότητα, το πάθος και η βαθιά συντροφικότητα χαρακτήριζαν πάντα τη στάση του σε όλες τις στιγμές της αγωνιστικής του πορείας. Βαθιά ενωτικός, υπηρέτησε την υπόθεση της κομμουνιστικής ανανέωσης με τέτοιο τρόπο που πάντα κέρδιζε την εκτίμηση των συντρόφων του, μικρών και μεγάλων.

Όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε, υποκλινόμαστε και τον αποχαιρετούμε, ευχαριστώντας τον, γιατί με την παρουσία του μας έμαθε πολλά, γιατί μας δίδαξε τί θα πει ήθος και συντροφικότητα, αλλά και συνέπεια.

Καλό ταξίδι σύντροφε, οι ιδέες δεν πεθαίνουν, οι αγώνες είναι παρακαταθήκη για τους επόμενους.

Πάνος Σκουρλέτης Γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

19/6/2019

Read More

ΔΕΞΙΑ ΒΙΑ του Βαγγέλη Παπαμιχαήλ

Μετά το γνωστό περιστατικό,με την επίθεση κατά του δημάρχου Θεσσαλονίκης,από μια ομάδα ακροδεξιών τραμπουκων όπως φαίνεται, άρχισε ένας κύκλος ανακοινώσεων καταδίκης... 

Βλέποντας όμως την ανακοίνωση - απάντηση πρός τον ΣΥΡΙΖΑ από  τη ΝΔ, που αναφέρεται στη βία και μάλιστα στη βία που υποστηρίζει όπως χαρακτηριστικά λέει ο ΣΥΡΙΖΑ,είναι αναπόφευκτο να μην έρθει στο μυαλό ενός λογικού ανθρώπου η βία της δεξιάς στην Ελλάδα...

Η ΝΔ στην ανακοίνωση της μιλάει για "Αριστερή βία" η ΝΔ που συνεχίζει ακόμα  να έχει στους καταλόγους των μελών της στελέχη που χαρακτηρίζουν δίκαιη την επίθεση στο δήμαρχο Θεσσαλονίκης,η ΝΔ λοιπόν χαρακτηρίζει βία για παράδειγμα,την δίκαιη εξέγερση της Νεολαίας το 2008 η οποία προήλθε μετά από μία δολοφονία...την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου,από τον αστυνομικό  Κορκονέα...

Και εκεί ακριβώς είναι που αρχίζεις να θυμάσαι...

Προσωπικά θεωρώ άκρως άτυχη την χρονική στιγμή της ανακοίνωσης της ΝΔ περί αριστερής βίας,καθώς η ανακοίνωση της συμπίπτει με την επέτειο για τα 55 χρόνια από  τη δολοφονική επίθεση  στο βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη,ο οποίος έφυγε από τη ζωή λίγες ημέρες αργότερα...μια επίθεση,η οποία προήλθε από το οργανωμένο παρακράτος της δεξιάς στην Ελλάδα,και με την άμεση συνεργασία των τότε αρχών,και της τότε κυβέρνησης...

Αλλά και πάλι ο κατάλογος είναι μεγάλος...

Από  που να αρχίσεις και που να τελειώσεις...

Από  τα πογκρόμ κατά των αριστερών μετά την συμφωνία της Βάρκιζας, από τους εκατοντάδες αγωνιστές που άφησαν τη ζωή τους στα μπουντρούμια της ασφάλειας,και στα ξερόνησα...ή μήπως από τις οργανωμένες δολοφονίες;

Ποιός μπορεί να ξεχάσει όπως προανέφερα τον Λαμπράκη, τον Γιάννη Ζεύγο, τον Στέφανο Σαράφη, τον Νίκο Μπελογιάννη, τον Σωτήρη  Πέτρουλα, τον Στέφανο Βελδεμίρη, τον Διονύση Κερπινιώτη ...ή και στα πιο πρόσφατα χρόνια τις δολοφονίες  των: Ιάκωβου Κουμή, Σταματίνας Κανελλοπούλου, Σαχζάτ Λουκμάν και Παύλου Φύσσα.

Φυσικά μέσα σε όλα αυτά,αξέχαστη έχει μείνει σε πολλούς η δράση των ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ,των ταγμάτων εφόδου της ΝΔ δηλαδή στη  δεκαετία του 80,και των αρχών του 90,που μάλιστα η δράση τους ενάντια στην αριστερά είχε μέχρι και νεκρό τον Γενάρη του 91...και όπως καταλαβαίνετε εδώ αναφέρομαι στη δολοφονία Τεμπονερα,από τον ΟΝΝΕΔιτη ΚΕΝΤΑΥΡΟ Καλαμπόκα...

Άρα λοιπόν,βλέποντας ιστορικά πάντα ελάχιστα,και χωρίς πολλές ιστορικές αναλύσεις μερικά  από τα πιο γνωστά παραδείγματα της  δεξιάς βίας στην Ελλάδα,το συμπέρασμα που βγαίνει είναι πάρα πολύ απλό...

Η δεξιά, και η ακροδεξιά,δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μιλούν για βία,γιατί πολύ απλά η βία είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους μέχρι και σήμερα... 

Προσθήκη ιστολογίου:

... η δεξιά ποτέ δεν θέλησε την ειρήνη και την συμφιλίωση...

απόσπασμα από την τελευταία γραπτή παρακαταθήκη του Νίκου Μπελογιάννη στις 12 Μάρτη 1952 λίγες μέρες πριν την εκτέλεση

Read More

ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΕΦΕΡΗ της Ανδριανής Βοντετσιάνου

10 Δεκεμβρίου 1963, Στοκχόλμη, ο Γεώργιος Σεφέρης την στιγμή που παραλαμβάνει το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Να δούμε λίγο τι κλίμα υπήρχε στην Ελλάδα και πως η επίσημη και μη πολιτεία αντέδρασε στην μεγάλη αυτή τιμή;

"Ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Μαυρομιχάλης χαρακτηρίζει τη βράβευση «βαρυσήμαντον γεγονός». 

Ο Γ. Παπανδρέου τηλεγραφεί στον Σεφέρη ότι «είμαστε όλοι συγκινημένοι και υπερήφανοι για τη μεγάλη και δίκαιη τιμή που απεδόθη στο ελληνικώτατο έργο σου». 

Το τηλεγράφημα του αρχηγού της EPE, K. Καραμανλή, ίσως δεν πιάνεται, αφού, προφανώς, εκείνος κάτι παραπάνω θα γνώριζε από συνωμοσίες και λοιπά (είχε κατηγορηθεί ο πρεσβευτής Σεφέρης για την Κύπρο). Αξίζει όμως να το αναφέρουμε διότι, εκτός των άλλων, δείχνει πως ο Καραμανλής ήταν όντως πολύ προχωρημένος πολιτικός για τα χρόνια του.

Αυτά τα τυπικά και ηχηρά. Πάντως το πραγματικό κλίμα που δημιούργησε στην Ελλάδα η βράβευση του Γ.Σ. το περιγράφει ο Γ. Π. Σαββίδης σε κείμενό του το 1993 με τον εύγλωττο τίτλο:

 «Μουγκαμάρα και φθόνος». 

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν Ελληνες και ξένοι που χάρηκαν με το Νομπέλ αυτό και το τοποθέτησαν στις σωστές του διαστάσεις.

Τον Δεκέμβριο του 1963, όταν ο Γ.Σ. παραλαμβάνει το βραβείο στη Σουηδία, η Ενωση Κέντρου έχει κερδίσει τις εκλογές, ενώ αρχηγός της EPE είναι ο Κανελλόπουλος.

 Την τελετή της απονομής περιγράφει στο «Βήμα» (11.12.1963) ο «ανταποκριτής» Σαββίδης. Οπως θυμάται ο Σαββίδης (1993), επειδή υποψιαζόταν ότι η επιστροφή του Γ.Σ. από τη Στοκχόλμη θα συνοδευόταν από την ίδια «μουγκαμάρα», τηλεγραφεί «υποδεικνύοντας την οργάνωση κάποιας υποδοχής». 

Στο αεροδρόμιο τους υποδέχονται δύο γυναίκες, «η μάνα μου και η Ιωάννα Τσάτσου. Κανείς άλλος». 

H θριαμβευτική υποδοχή του Σεφέρη γίνεται οκτώ χρόνια μετά την επιστροφή του από τη Σουηδία. Το απόγευμα της κηδείας του (22 Σεπτεμβρίου 1971) αυτόκλητος, σύσσωμος ο αθηναϊκός λαός υποδέχεται τον ποιητή του, ενώ ο ίδιος είχε ήδη αναχωρήσει μία ημέρα πριν."

Read More

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΣΔΡΑΚΑΣ Ο ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΤΩΝ ΤΑΝΚΣ

Σε αυτή τη χώρα δυστυχώς είμαστε λωτοφάγοι. Ξεχνάμε εύκολα ή μας κάνουν να ξεχνάμε. Ετσι βλέπουμε πάλι κάποια επίθετα να παρελαύνουν μπροστά μας και δεν μας θυμίζουν πλέον τίποτε!
Ομως εμείς που ζήσαμε και ματώσαμε εκείνα τα χρόνια,άσχετα σε ποιούς πολιτικούς χώρους βρεθήκαμε μετά,οφείλουμε να βοηθάμε την συλλογική δημοκρατική μνήμη.
Ενας αστέρας λοιπόν της εφτάχρονης δικτατορίας, υπήρξε ο πανεπιστημιακός ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΣΔΡΑΚΑΣ !!!
Μετά την πτώση της χούντας,άρχισε η αποχουντοποίηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Πολλές απεργίες φοιτητών έγιναν και αποχή από τα μαθήματα των συγκεκριμένων καθηγητών,αλλά δυστυχώς υπήρξε και υποστήριξη κάποιων από φιλοχουντικούς φοιτητές. 
Φτιάχτηκε λοιπόν μια επιτροπή αποχουντοποίησης η οποία απέλυσε τα πιο τρανταχτά ονόματα από τα Ιδρύματα της χώρας.
Ερχόμαστε λοιπόν πάλι στον Ευάγγελο Σδράκα, καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης. 
Στις 16 Νοεμβρίου 1973, κάλεσε τα τανκς να επιβάλουν την τάξη στο Πανεπιστήμιο της συμπρωτεύουσας. Ζήτησε την απομάκρυνση των χιλίων φοιτητών για να ''σώσει'' την Πολυτεχνική Σχολή!!!
Ο ίδιος ο πρύτανης Σδράκας, ανέφερε ότι τόσο ο τότε δοτός πρωθυπουργός Μαρκεζίνης,όσο και ο τότε υπουργός Παιδείας Σιφναίος, αρνήθηκαν να του δώσουν άδεια. Τότε ο πανεπιστημιακός αυτός δάσκαλος ζήτησε την βοήθεια της αστυνομίας και των τάνκς οι οποίοι αν και είχαν υποσχεθεί να μην πειράξουν τους φοιτητές, όταν αυτοί βγήκαν...τους σάπισαν στο ξύλο με τα γκλομπς και τους υποκόπανους των όπλων!Βέβαια σήμερα στον επίσημο ιστότοπο της Θεολογικής Θεσσαλονίκης,αναφέρεται το όνομά του ως διατελέσαντος καθηγητού Θρησκειολογίας,χωρίς καμία υπενθύμιση της δράσης του και φυσικά, της απόλυσής του!

Read More