Κυριακή 3 Ιουνίου 2018

Η ΝΕΑ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ του Παύλου Παυλίδη

θα ταξιδέψουμε λοιπόν μια μέρα μακριά θα μείνουν άδεια τα κλουβιά που χτίσατε και οι παγίδες που μας στήσατε θα διαλυθούν με τον καιρό από του χρόνου τη σκουριά
δε θα μας φτάνουν πια εδώ οι σφαίρες σας
είμαστε άγνωστα πολύχρωμα πουλιά η νέα βαρβαρότητα φοράει μανικετόκουμπα χρυσάφι αγορασμένο απ’ τη Λειψία κουμπώνει το σακάκι της και μπρος στο καθρεφτάκι της προβάρει την καινούργια πανοπλία η νέα βαρβαρότητα από την αρχαιότητα παλιά γαλέρα με καινούργιους σκλάβους γυρίζει τη σελίδα αλλάζει πια ενότητα χορεύει και κυκλοφορεί με μπράβους θα ταξιδέψουμε λοιπόν μια μέρα μακριά θα μείνουν άδεια τα κλουβιά που χτίσατε και οι παγίδες που μας στήσατε θα διαλυθούν με τον καιρό από του χρόνου τη σκουριά δε θα μας φτάνουν πια εδώ οι σφαίρες σας είμαστε άγνωστα πολύχρωμα πουλιά

η νέα βαρβαρότητα ελέγχει την ποιότητα μπορείς να κοιμηθείς ήσυχα τώρα και τρίβοντας τα χέρια της γυαλίζει τα αστέρια της κατέφθασαν οι μάγοι με τα δώρα η νέα βαρβαρότητα με αβάσταχτη ελαφρότητα ακούμπησε στο έδαφος τα βάρη και μέσα απ’ το αερόστατο με στόχο τους αιθέρες γελάει και μας δείχνει το φεγγάρι η νέα βαρβαρότητα με πόση σοβαρότητα σκλάβα μιας άρρωστης κυρίας μοιράζει τα υπάρχοντα του εκλιπόντος άρχοντα δακρύζει σε γκαλά φιλανθρωπίας η νέα βαρβαρότητα μαγκιά και χυδαιότητα γελάει τρανταχτά μεσ’ στο πορνείο έχει προτεραιότητα με χάρη και απλότητα φοράει το καινούργιο προσωπείο θα ταξιδέψουμε λοιπόν μια μέρα μακριά θα μείνουν άδεια τα κλουβιά που χτίσατε και οι παγίδες που μας στήσατε θα διαλυθούν με τον καιρό από του χρόνου τη σκουριά δε θα μας φτάνουν πια εδώ οι σφαίρες σας είμαστε οι άθλιοι που ζούμε στη σκια

Μάης 2018

Σάββατο 2 Ιουνίου 2018

ΝΙΚΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ Ο ΑΝΤΙΣΥΜΒΑΤΙΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Ο Νίκος Δραγούμης ήταν γιός του συντηρητικού αντιβενιζελικού πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη. Ήταν αδελφός του Ίωνα Δραγούμη και του βουλευτή και υπουργού της δεξιάς παράταξης Φίλιππου Δραγούμη.


Γεννήκε το 1874 και πέθανε το 1933.
Αισθάνεται να ασφυκτιά στην οικογένειά του και αποφασίζει να φύγει και να ακολουθήσει την φωνή της καρδιάς του και όχι την φωνή της συντηρητικής οικογενειακής παράδοσης.
Φεύγει στο εξωτερικό, στην Εσπερία όπως συνηθιζόταν να λέμε τότε την Δυτική Ευρώπη. Σπούδασε ζωγραφική και ζωγράφισε πολύ, πάρα πολύ...χωρίς να πουλήσει ποτέ τίποτε!
Ταλαιπωρήθηκε πολλά χρόνια από ψυχική νόσο, όπως οι περισσότερες ευαίσθητες ψυχές.
- Κάποτε ο συντηρητικός αδελφός Φίλιππος Δραγούμης είχε πει για τον αδελφό του Νίκο:
   
   « Ο Νίκος ευγενικός, επαναστατικός, θυμώδης, αγαπούσε στο έπακρο την ελευθερία και μισούσε κάθε συμβιβασμό είτε κοινωνικό, είτε ηθικό, ενώ παράλληλα απεχθανόταν κάθε υποκρισία και επιτήδευση. Δεν τον ένοιαζε τι λένε ούτε τι κάνουν οι αστοί. Με το ντύσιμό του περιφρονούσε και κορόϊδευε τους συμβατικούς κανόνες και τρόπους συμπεριφοράς »

Όταν τα λόγια αυτά ξεστομίζονται από έναν υπερσυντηρητικό αστό πολιτικό, έχουν τεράστια σημασία. Δείχνουν ότι παρόλο που ανήκε στο συντηρητικό στρατόπεδο, είχε γνώση της απέναντι πλευράς και την θαύμαζε!

Πέμπτη 31 Μαΐου 2018

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΑΡΑΦΗΣ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΟΥ ΕΛΑΣ

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 23 Οκτώβρη 1890 και δολοφονήθηκε στην Αθήνα στις 31 Μάη 1957.
Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Αγώνες όπου και διακρίθηκε.
Τάχτηκε στο πλευρό του Βενιζέλου και πολέμησε στο Μικρασιατικό Μέτωπο. Αργότερα μετά την ήττα των Φλελευθέρων αποστρατεύθηκε και εκτοπίστηκε στη Καλαμάτα και στο Γύθειο.
Το 1930 έφτασε στον βαθμό του συνταγματάρχη. Συμμετείχε στο  βενιζελικό κίνημα της 1ης Μάρτη 1935 οπότε μετά την αποτυχία του, συνελήφθη και αποστρατεύθηκε. Αργότερα όταν επέστρεψε ο Γεώργιος Β΄ , αμνηστεύτηκε και επέστρεψε στο στράτευμα.
Η δικτατορία του Μεταξά το 1938 τον είχε εκτοπίσει στη Μήλο όπου και γνώρισε την μετέπειτα σύζυγό του Μάριον Πάσκοε.
Το 1940 το μεταξικό καθεστώς απέρριψε την αίτησή του να συμμετάσχει στον πόλεμο.
Κατά την Κατοχή συνεργάστηκε στενά κατ΄αρχήν, με τις συντηρητικές αντιστασιακές οργανώσεις ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ. Μάλιστα συνελήφθη από τον ΕΛΑΣ την 1η Μάρτη 1943. Όμως μετά από συζητήσεις και ώριμη σκέψη εντάχθηκε στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ και μάλιστα ανέλαβε στρατιωτικός αρχηγός.
Αποτελεί φωτεινό παράδειγμα μεταπήδησης από το συντηρητικό στρατόπεδο, στο στρατόπεδο της κομμουνιστικής Αριστεράς και μάλιστα σε μεγάλη ηλικία.
Όσο ήταν κρατούμενος του ΕΛΑΣ έκανε συγκρίσεις των μέχρι τότε συμπολεμιστών του, με τους Ελασίτες. Αισθάνθηκε ότι δεν είχε καμία ψυχική επαφή, ενώ κατάλαβε ότι διακατέχονταν από μικροσυμφέροντα και εγωισμούς, έλλειψη αλληλεγγύης, πειθαρχίας και σεβασμού.


σκίτσο του Μπάμπη Ζαφειράτου
1/6/2015

 Συμμετείχε στην Συμφωνία της Βάρκιζας σαν εκπρόσωπος του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ και παρόλα αυτά στην συνέχεια συνελήφθη και εξορίστηκε αρχικά στην Ικαρία και στην συνέχεια στη Σέριφο.
Ακολούθησαν δύο χρόνια στην Μακρόνησο, οπότε επειδή αρνήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας για την ιδεολογία του, εστάλη στον Άη Στράτη.
Στις εκλογές του 1951 εκλέχτηκε βουλευτής, όμως με την δικαιολογία ότι ήταν εξόριστος, ακύρωσαν την εκλογή του.
Το 1952 παντρεύτηκε την αρχαιολόγο Μάριον Πάσκοε (8 Δεκέμβρη 1913-10 Δεκέμβρη1999).



Το 1956 εκλέχτηκε πάλι και τον επόμενο χρόνο στις 31 Μάη 1957 ενώ διέσχιζε με την σύζυγό του Μάριον, την λεωφόρο Ποσειδώνος στον Άλιμο,έχοντας ξεκινήσει από το σπίτι του στην οδό Χρυσοστόμου Σμύρνης 6 (τώρα Σαράφη 6), χτυπήθηκε θανάσιμα στις 1.40μμ από αυτοκίνητο της Αμερικάνικης στρατιωτικής αποστολής.
 Ο μεγάλος άντρας υπέκυψε μετά από μία ώρα στις 2.45μμ στο νοσοκομείο Κυανούς Σταυρός. 
Φυσικά λόγω του καθεστώτος της ετεροδικίας που ίσχυε τότε στην αποικία των Αμερικάνων που λεγόταν , Ελλάδα , ο οδηγός του αυτοκινήτου αφέθηκε ελεύθερος!



Στο σημείο αυτό στήθηκε το 2001, έφιππος ανδριάντας του, ύψους 3,70μ. έργο του γλύπτη Ηρακλή Ξανθόπουλου.

Σάββατο 26 Μαΐου 2018

στο βουνό φιλιούνται οι λύκοι ΙΑΣΩΝ ΛΕΙΔΙΝΟΣ



Όπως τα βρύα
κι οι λειχήνες
που ανθούν
πάνω στη μαύρη πεύκη
έτσι κι η αγάπη
θέλει
την υγρασία της
Ι. Λειδινός
(Παρνηθα, μάης '18)

ΑΣΕΛΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ του Θανάση Κάππου



Τους πειράζει η ιστορία του λαού μας. Η ιστορία μας.
 Τους πειράζει να θυμόμαστε. 
Πρέπει για τους «απέναντι» πάση θυσία να ξεχαστεί η ιστορική και συλλογική μνήμη μέσα από τους αγώνες του λαού μας, να μπει στις ιστορικές καλένδες και σε μια ιδιότυπη μνήμη που απαγορεύει τη συνέχιση της ιστορικής γνώσης και τις αναγκαίες αναμνήσεις.
Επιστράτευσαν τον Καλύβα και τον Μαραντζίδη με στόχο  να μας υπενθυμίσουν πως ο Εμφύλιος είχε άλλα χαρακτηριστικά και προεκτάσεις, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να προτάξουν μια παράταιρη δήθεν αφορμή για την έναρξη του: μια... ερωτική “αντιδικία” μεταξύ δύο οικογενειών σε ένα ορεινό χωριό της ορεινής Αργολίδας!
Ήρθε με κάποια καθυστέρηση ο Σάκης Μουμτζής για να μας πείσει πως η αναθεώρηση της ιστορικής πραγματικότητας περιλαμβάνει για τη Μακρόνησο τον τετραγωνισμό του κύκλου, με αναφορές σε «αριστερή μυθοπλασία» και για «κρατούμενους που έκαναν διακοπές!».
Τον ακολούθησε ο γιος του αρχιβασανιστή της Μακρονήσου Σκαλούμπακα, που παρέα με το αγαπημένο παιδί του Παττακού, Άδωνι (ένας είναι, δε χρειάζονται επίθετα), για να μας θυμίσουν κι αυτοί με τη σειρά τους πως στη Μακρόνησο δεν έγινε τίποτα.
Δυστυχώς, θα τους λυπήσουμε, γιατί αναφορικά με τη Μακρόνησο η ιστορία “μίλησε” τόσο για τους βασανιστές όσο και για τους βασανιζόμενους.
Έσχατοι και κάπως κουρασμένοι το Παρόν, το liberal.gr και διάφοροι άλλοι που επινόησαν και αναπαρήγαγαν μια ιστορία με πολλούς «λύκους» και «δράκους» για δήθεν ιδιωτικοποίηση μέσω του ΤΑΙΠΕΔ του Πάρκου Ελευθερίας και του χώρου βασανιστηρίων του ΕΑΤ-ΕΣΑ.
Το σχόλιο της εφημερίδας των Συντακτών την Τρίτη 23-05-21017 με τίτλο:(ΕΑΤ-ΕΣΑ), βάζει τα πράγματα στη θέση τους, οπότε όποια άλλη επισήμανση ή παρατήρηση μάλλον περιττεύει.
Αξίζει όμως να παρατεθεί ένα μικρό κομμάτι από το άρθρο του Γ. Παπαδόπουλου Τετράδη στο liberal.gr αφήνοντας τα συμπεράσματα σε κάθε αριστερό και δημοκρατικό πολίτη αυτής της χώρας:

 «…. Και το κελί του Μουστακλή και του Οπρόπουλου και των άλλων αγωνιστών, δεξιών, κεντρώων και αριστερών στο ΕΑΤ- ΕΣΑ πηγαίνει στο ΤΑΙΠΕΔ! 
Για ξεπούλημα! Με όλο το Πάρκο Ελευθερίας και το Μουσείο Αντίστασης! Γιατί δεν μπορούσατε να κάνετε αλλιώς; Μπορείτε. Να το πουλήσετε στους Γερμανούς το Πάρκο Ελευθερίας. Να κάνουν το μουσείο αντίστασης της Βερμαχτ εναντίον των κατοίκων της Κανδάνου και των Καλαβρύτων και των κατοίκων της Καισαριανής και του Χαϊδαρίου..».


Ο στόχος τους προφανής: Να μας πείσουν να ξεχάσουμε και να «ασελγήσουν» στην ιστορική μνήμη.
Η απάντηση μια και αδιαπραγμάτευτη: H αναγνώριση της Μακρονήσου ως χώρου ιστορικής μνήμης και στη συνέχεια η προσπάθεια της για ένταξη στον κατάλογο μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.
Τίποτε άλλο δε θα τους πονέσει περισσότερο. Κάτι το οποίο εάν δε γίνει και τώρα δε θα γίνει ποτέ! Αλλιώς θα ακούμε τις μέρες και τις νύχτες που έρχονται με εκκωφαντικό τρόπο τις «φωνές που βογκάνε ακόμη…..».

Τρίτη 22 Μαΐου 2018

ΔΕΞΙΑ ΒΙΑ του Βαγγέλη Παπαμιχαήλ


Μετά το γνωστό περιστατικό,με την επίθεση κατά του δημάρχου Θεσσαλονίκης,από μια ομάδα ακροδεξιών τραμπουκων όπως φαίνεται, άρχισε ένας κύκλος ανακοινώσεων καταδίκης... 

Βλέποντας όμως την ανακοίνωση - απάντηση πρός τον ΣΥΡΙΖΑ από  τη ΝΔ, που αναφέρεται στη βία και μάλιστα στη βία που υποστηρίζει όπως χαρακτηριστικά λέει ο ΣΥΡΙΖΑ,είναι αναπόφευκτο να μην έρθει στο μυαλό ενός λογικού ανθρώπου η βία της δεξιάς στην Ελλάδα...

Η ΝΔ στην ανακοίνωση της μιλάει για "Αριστερή βία" η ΝΔ που συνεχίζει ακόμα  να έχει στους καταλόγους των μελών της στελέχη που χαρακτηρίζουν δίκαιη την επίθεση στο δήμαρχο Θεσσαλονίκης,η ΝΔ λοιπόν χαρακτηρίζει βία για παράδειγμα,την δίκαιη εξέγερση της Νεολαίας το 2008 η οποία προήλθε μετά από μία δολοφονία...την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου,από τον αστυνομικό  Κορκονέα...

Και εκεί ακριβώς είναι που αρχίζεις να θυμάσαι...

Προσωπικά θεωρώ άκρως άτυχη την χρονική στιγμή της ανακοίνωσης της ΝΔ περί αριστερής βίας,καθώς η ανακοίνωση της συμπίπτει με την επέτειο για τα 55 χρόνια από  τη δολοφονική επίθεση  στο βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη,ο οποίος έφυγε από τη ζωή λίγες ημέρες αργότερα...μια επίθεση,η οποία προήλθε από το οργανωμένο παρακράτος της δεξιάς στην Ελλάδα,και με την άμεση συνεργασία των τότε αρχών,και της τότε κυβέρνησης...

Αλλά και πάλι ο κατάλογος είναι μεγάλος...
Από  που να αρχίσεις και που να τελειώσεις...

Από  τα πογκρόμ κατά των αριστερών μετά την συμφωνία της Βάρκιζας, από τους εκατοντάδες αγωνιστές που άφησαν τη ζωή τους στα μπουντρούμια της ασφάλειας,και στα ξερόνησα...ή μήπως από τις οργανωμένες δολοφονίες;

Ποιός μπορεί να ξεχάσει όπως προανέφερα τον Λαμπράκη, τον Γιάννη Ζεύγο, τον Στέφανο Σαράφη, τον Νίκο Μπελογιάννη, τον Σωτήρη  Πέτρουλα, τον Στέφανο Βελδεμίρη, τον Διονύση Κερπινιώτη ...ή και στα πιο πρόσφατα χρόνια τις δολοφονίες  των: Ιάκωβου Κουμή, Σταματίνας Κανελλοπούλου, Σαχζάτ Λουκμάν και Παύλου Φύσσα.

Φυσικά μέσα σε όλα αυτά,αξέχαστη έχει μείνει σε πολλούς η δράση των ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ,των ταγμάτων εφόδου της ΝΔ δηλαδή στη  δεκαετία του 80,και των αρχών του 90,που μάλιστα η δράση τους ενάντια στην αριστερά είχε μέχρι και νεκρό τον Γενάρη του 91...και όπως καταλαβαίνετε εδώ αναφέρομαι στη δολοφονία Τεμπονερα,από τον ΟΝΝΕΔιτη ΚΕΝΤΑΥΡΟ Καλαμπόκα...


Άρα λοιπόν,βλέποντας ιστορικά πάντα ελάχιστα,και χωρίς πολλές ιστορικές αναλύσεις μερικά  από τα πιο γνωστά παραδείγματα της  δεξιάς βίας στην Ελλάδα,το συμπέρασμα που βγαίνει είναι πάρα πολύ απλό...

Η δεξιά, και η ακροδεξιά,δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μιλούν για βία,γιατί πολύ απλά η βία είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους μέχρι και σήμερα... 

Προσθήκη ιστολογίου:
... η δεξιά ποτέ δεν θέλησε την ειρήνη και την συμφιλίωση...

απόσπασμα από την τελευταία γραπτή παρακαταθήκη του Νίκου Μπελογιάννη στις 12 Μάρτη 1952 λίγες μέρες πριν την εκτέλεση

Σάββατο 19 Μαΐου 2018

ΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Το θέμα είναι τώρα τί λες
Καλά φάγαμε καλά ήπιαμε
Καλά τη φέραμε τη ζωή μας ώς εδώ
Μικροζημιές και μικροκέρδη συμψηφίζοντας
Το θέμα είναι τώρα τί λες.

Μανόλης Αναγνωστάκης, Τα Ποιήματα. 1941-1971

Μότο στη συλλογή Ο στόχος (1970)