ΙΩΑΚΕΙΜ ΧΙΟΥ Ο ΕΑΜΙΤΗΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Δυστυχώς ο δημοκρατικός Λαός περιμένει ακόμα την δικαίωση του Εαμίτη Μητροπολίτη Χίου Ιωακείμ.
Πως και θυμήθηκα τον Ιωακείμ;
Κατ' αρχήν για να γνωρίζει ο αναγνώστης , τρείς ήταν οι εαμίτες δεσποτάδες στην Πατρίδα μας. Ο Ηλείας Αντώνιος, ο Ιωακείμ Κοζάνης και ο Ιωακείμ Χίου.
- Ο Ιωακείμ Στρουμπής γεννήθηκε στα Θυμιανά Χίου το 1880 και αποδήμησε στις 28 Μάρτη 1950.
Άνθρωπος του αγώνα με αδυναμίες και πάθη, αλλά με έντονο το Δημοκρατικό φρόνημα και το αίσθημα Αλληλεγγύης. Εκποιώντας τάματα και δωρεές των εκκλησιών της Μητρόπολης Χίου, βοήθησε υλικά τα σχολεία του νησιού και την οικοδόμηση νοσοκομείου. Δεν σταμάτησε εδώ. Έφτιαξε υδραγωγείο, έκανε αποστραγγιστικό έργο, συνέδραμε την ιατρική κοινότητα στην μάχη για την καταπολέμηση των τραχωμάτων. 
Μέγιστο το έργο του, τόσο μεγάλο που κι αν υπήρχε κάποια αδυναμία του , καλύπτεται από το τεράστιο έργο του.

- Ήταν υπέρ της κατάργησης της αγαμίας των ιεραρχών.
- Ήταν κατά των πολυάριθμων μητροπόλεων.
- Ήταν κατά της περιοδείας των ιερών λειψάνων από τόπο σε τόπο.
- Ήταν κατά των χρυσών αμφίων.
- Ήταν υπέρ του υποχρεωτικού προγαμιαίου πιστοποιητικού υγείας.
- Ήταν υπέρ της εκπαίδευσης των ιερέων.

- Στις 17 Γενάρη 1946 οι χωροφύλακες δολοφονούν τους νεαρούς Μαυράκη και Πίττα επειδή τραγούδαγαν εαμίτικα τραγούδια. Είχαν μόλις γυρίσει από την Μέση Ανατολή και ανήκαν στους λεγόμενους «συρματένιους» δηλαδή σε όσους είχαν φυλακιστεί από τους Συμμάχους πίσω από τα σύρματα επειδή ήσαν αριστεροί δημοκρατικοί στρατιώτες.
Την κηδεία τους στο Βαρβάτι Χίου είχε το σθένος και τέλεσε ο ηρωικός μητροπολίτης εν μέσω της λευκής τρομοκρατίας και οι φασίστες λύσσαξαν. Βρήκαν λοιπόν ευκαιρία να τον κατηγορήσουν για φιλοκομμουνισμό και να τον αποσχηματίσουν.
 Οι επίγονοί τους, λυσσάνε ακόμα.
Ενώ λοιπόν τον Νοέμβρη του 2000 αποκαταστάθηκαν οι μητροπολίτες Κοζάνης και Ηλείας, ο Ιωακείμ Χίου δεν αποκαταστάθηκε με την πρόφαση της χαρτοπαιξίας. 
Η ψυχή του ελπίζω να αναπαυθεί σύντομα. Στην ταπεινή συνείδησή μου έχει δικαιωθεί  και ελπίζω με το άρθρο αυτό να δικαιωθεί και στην δική σας.
Βέβαια άνθρωποι του αναστήματος του Ιωακείμ Χίου δεν έχουν ανάγκη αποκατάστασης. 
Κάτι αντίστοιχο δεν συνέβη με την αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη από την ηγεσία του ΚΚΕ; Είχε ανάγκη ο Άρης από την αποκατάσταση τον Ιούνιο 2018 δηλαδή 73 χρόνια μετά τον θάνατό του;

η προτομή του Μητροπολίτη Ιωακείμ στην πλατεία
στα Θυμιανά, έργο του γλύπτη Γιάννη Κουτσουράδη

Σήμερα η Χίος έχει δεσπότη τον Μάρκο Βασιλάκη που τον Αύγουστο 2016 είπε ότι οι  πολιτικοί έχουν κατεβάσει τα παντελόνια και ότι υπάρχουν μόνο λαθρομετανάστες και τον Δεκέμβρη 2018 έκανε ότι κλαίει στο άκουσμα του ''Μακεδονία ξακουστή'' !!!

- Ευχαριστίες για την δύσκολη συγγραφή του άρθρου αυτού,θέλω να απευθύνω:
 - Στην Απλωταριά Χίου και στον συγγραφέα Γιώργο Χατζελένη.
- Στον Πολίτη Χίου
- Στην Εφημερίδα των Συντακτών

Γκρίσα Μαρκς

*Προσθήκη στο άρθρο στις 17/9/2021:

Την αποκατάσταση του μακαριστού Μητροπολίτη πρ. Χίου Κυρού Ιωακείμ (Στρουμπή), ο οποίος «εκινήθη εξ αισθημάτων πίστεως εις τον Τριαδικόν Θεόν, τον διδόντα δικαιοσύνην εις τους ανθρώπους, και αγάπης προς την Ελλάδα, την τότε στενάζουσαν υπό το καθεστώς ξένης κατοχής» αποφάσισε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατά την Συνεδρία της 25ης Αυγούστου 2021, και κατόπιν αιτήματος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κυρίου Μάρκου.

Ο Σεβασμιώτατος Χίου, πληροφορηθείς το γεγονός, μετέβη στα Θυμιανά Χίου κι ετέλεσε επιμνημόσυνη δέηση προ του τάφου του προκατόχου του, ενώ ακούγονταν οι καμπάνες του Ι.Ν. Αγ. Ευστρατίου Θυμιανών.

Μετά την δέηση ο Χίος ως ποιμενάρχης είπε: «Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, ότι αυτών εστίν η Βασιλεία των Ουρανών».

Φέτος, συμπληρώθηκαν 71 έτη από την εις Κύριον εκδημία του στις 28 Μαρτίου του 1950. Η Ιερά Μητρόπολη Χίου, Ψαρών και Οινουσσών προσπαθούσε για πάρα πολλά χρόνια να επιτύχει την αποκατάσταση του μακαριστού Μητροπολίτη, που εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης τιμωρήθηκε με έκπτωση από την Μητρόπολή του.

Αυτό το κοινό αίσθημα εξέφραζε, αναμφίβολα, με την επιστολή που είχε αποστείλει στις 11.7.09 προς την Ιερά Σύνοδο ο μακαριστός Μητροπολίτης Χίου, Ψάρων και Οινουσσών κ. Διονύσιος:

«Ευσεβάστως αποστέλλομεν Υμίν, συνημμένως, την υπ’ αριθ. 111/2009 ομόφωνον Απόφασιν του Νομαρχιακού Συμβουλίου Χίου, ως και την υπ’ αριθ. 215/2009 τοιαύτην του Δημοτικού Συμβουλίου Χίου, περί αποκαταστάσεως του αειμνήστου πρώην Μητροπολίτου Χίου Ιωακείμ Στρουμπή, συνηγορούντες ενθέρμως όπως αγαθυνθή η Ιερά Σύνοδος και εκγίνη τούτο.
Ήδη, το έτος 2010, συμπληρώνονται 60 έτη από της εις Κύριον εκδημίας αυτού, ημείς δε, από της καταστάσεως ημών εις την Ιεράν Μητρόπολιν Χίου, αδιαλείπτως, εις πάσαν Θείαν Λειτουργίαν, κατά την Μεγάλην Είσοδον, μνημονεύομεν αυτού, εις την οικείαν θέσιν των αειμνήστων Προκατόχων ημών. Ωσαύτως, μετά την Θ. Λειτουργίαν της Πανηγύρεως του Ιερού Ναού Αγίου Ευστρατίου Θυμιανών, εις τον αύλειον χώρον του οποίου ευρίσκεται ο τάφος του, τελούμεν ‘Τρισάγιον’, τη συμμετοχή των Αρχών και πλήθους πιστών. Έχομεν δε ακούσει εδώ εις την Χίον ότι πολλά καλά επήγασαν εκ του αοιδίμου τούτου Επισκόπου, ο οποίος, σημειωτέον, ότε εκοιμήθη, ήτο πάμπτωχος».

Read More

Ο ΠΟΛΑΚΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

Και ξαφνικά η πάλαι ποτέ ναυαρχίδα της συντήρησης, η εφημερίδα ''Καθημερινή'' αφιερώνει άρθρο για τον λεγόμενο Πολακισμό.
Πάμε λοιπόν εμείς τα... ταπεινά τσόκαρα να προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε τις αμπελοφιλοσοφίες της εφημερίδας αυτής, που δεν είναι μόνο εφημερίδα, αλλά είναι και ραδιοφωνικός σταθμός που εκπέμπει καθημερινά και μάλιστα δίνει βήμα στον γνωστό αντιπρόεδρα της δεξιάς παράταξης κάθε πρωί 8 με 9 και που δεν είναι μόνο ραδιοφωνικός σταθμός αλλά είναι και τηλεοπτικός σταθμός με κεντρική παρουσιάστρια ειδήσεων την σύζυγο του ανηψιού του αρχηγού της συντηρητικής παράταξης. Ελπίζω να μην ζαλιστήκατε με την ανωτέρω περιγραφή.
Η γραφίδα λοιπόν της εφημερίδας αυτής ταράχτηκε σήμερα 9/12/2018 γιατί ο αν. υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης είναι...απύλωτος. Δεν πρέπει γράφει,  να του δίνουμε σημασία γιατί έχει στομώσει πλέον όπως στομώνει ένα πολυχρησιμοποιημένο αλυσοπρίονο.
Κατ΄αρχήν να σας ενημερώσω ότι η λέξη απύλωτος προέρχεται από το στερητικό ''α'' και την πύλη την πόρτα δηλαδή. Απύλωτος λοιπόν είναι αυτός που βγάζει από το στόμα του συνεχώς κακολογίες.
Πραγματικά ο έρμος ο Πολάκης βγάζει...κακολογίες όταν διαμαρτύρεται για μήνες γιατί η μερίδα οι φακές χρωνόταν σαν αστακομακαρονάδα.
 Τι να γίνει βρε αξιοπρεπή κονδυλοφόρε της Καθημερινής; 
Δεν μπορεί να το χωνέψει αυτό, ο Πολάκης και όλοι οι πολάκηδες της χώρας αυτής. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως το κρέας γίνεται ψάρι.
Δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως γράφει κάποιος, πανάκριβες εξετάσεις και αυτές εκτελούνται στο εργαστήριο της γυναίκας του!!!
Δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως γίνεται κάποιος βουλευτής για μια μέρα προκειμένου να διοριστεί στο ΕΣΥ!!!
Δεν τα καταλαβαίνουμε ετούτα τα αίσχη γκέκε;

Τέλος για να μην μακρυγορώ άλλο θα σημειώσω ότι ο Π.Πολάκης πράγματι όταν μιλάει αναγκάζεται να εμέσει δηλαδή να ξερνάει με αυτά που γίνονταν και γίνονται στον πολύπαθο χώρο της Υγείας, είναι όμως εμετός ελπίδας για κάτι καλύτερο,είναι ανακουφιστικός εμετός.
-  Ο ίδιος ο Χριστός στην Αποκάλυψη του Ιωάννου γράφει ότι ΔΕΝ θέλει τους χλιαρούς, αλλά προτιμάει ή τους ψυχρούς ή τους ζεστούς. «οἶδά σου τὰ ἔργα… ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου»
(Ἀποκ. Γ´ 15-16) 
Έτσι και μεις προτιμάμε τον πολακισμό γιατί με αυτόν νοιώθουμε καλά. Δεν μας πάει βρε παιδί μου το ''σας'' και το ''σεις''.
Γρ.Μ.

Read More

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

Η φασιστοποίηση της κοινωνίας έχει κάνει σοβαρά βήματα.
Απέναντι σε αυτή την κατρακύλα  στεκόμαστε πολλοί και πολλές. Τα κρούσματα δυστυχώς είναι σχεδόν καθημερινά. 
Δεν αρκεί να γράφουμε στο διαδίκτυο αλλά πρέπει να αντιδράμε βίαια σε κάθε σχόλιο που ακούμε έστω και τυχαία στο δρόμο ή στα ΜΜΜ.
Η διαχωριστική γραμμή έχει πλέον χαραχτεί και είναι κατακόκκινη, δεν είναι όμως μπογιά, αλλά είναι ΑΙΜΑ !!!
Από την μια μεριά είναι τα φίδια που πιστεύουν σε τρία πράγματα:
1. Ο Γρηγορόπουλος ήταν πλουσιόπαιδο , πήγαινε σε ιδιωτικό σχολείο, είχε χωρισμένους γονείς 
2. Ο Ζακ ήταν ομοφυλόφιλος πρεζάκιας
3. Η Ελένη - και κάθε Ελένη - τα ήθελε γιατί κυκλοφορούσε αργά , ντυνόταν προκλητικά και λοιπές φασιστοδικαιολογίες.
Όταν ακούμε παρόμοια σχόλια τους φτύνουμε κατά πρόσωπο.
 Η μάχη θα δοθεί με αυτούς τους τρεις άξονες και μόνο.
Χέστηκα αν θα πάρω 100 ή 200 ευρώ παραπάνω ή παρακάτω.
Αυτό που ΔΕΝ ΘΕΛΩ είναι να γίνουμε μια φασιστική κοινωνία και θα παλέψουμε σκληρά τους επόμενους δέκα μήνες!
Καλούς Αγώνες σύντροφοι συντρόφισσες

Read More

Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ ΑΛΗΤΩΝ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑΣ 18

Γωνία Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας , πίσω από το Αρχαιολογικό Μουσείο και διαγώνια πίσω από το Πολυτεχνείο.
Μια πολυκατοικία στέκεται μεγαλόπρεπη - λόγω του όγκου της - στη γωνία αυτή.
Η άγνοια ή η έντεχνη προπαγάνδα του φασισμού στη χώρα μας, την έχει αφήσει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Εδώ και συγκεκριμένα στη ταράτσα της και συγκεκριμένα στο πλυσταριό της, προσπαθούσαν οι βασανιστές της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967, να ''ξεπλύνουν'' τα δημοκρατικά φρονήματα των Ελλήνων πολιτών.
Ο Περικλής Κοροβέσης, ο Κεφαλονίτης ήρωας, διηγείται στο βιβλίο του ''ΑΝΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ'' με τραγικό τρόπο τα βασανιστήρια που υπέστη από τα ανθρωπόμορφα τέρατα της χούντας των συνταγματαρχών.
Πολλοί τα ξέχασαν ή δεν θέλουν να τα θυμούνται. Άλλοι συχώρεσαν τους βασανιστές τους και άλλοι ξορκίζοντας το κακό , κάθισαν και μίλησαν και ήπιαν μαζί τους.
Άλλοι όμως δεν ξεχνάνε και όσο κι αν προσπάθησαν , ήρθε ο καιρός μετά από δεκαετίες σαν πελώριο κύμα να ξεχυθεί η οργή για τους φασίστες εκείνους και για τους σημερινούς φασίστες φανερούς και κρυφούς, επίγονους της κληρονομιάς εκείνων.
- Στις 14 Δεκέμβρη 1976 εκτελείται ο Ευάγγελος Μάλλιος ένας εκ των μεγαλύτερων βασανιστών της Δικτατορίας. Στις 31 Γενάρη 1979 εκτελείται ο Πέτρος Μπάμπαλης ένας ακόμα αρχιβασανιστής. 
Και οι δύο είχαν μεγάλη δράση σε αυτή την αιματοβαμμένη ταράτσα. 
Το κτίριο αυτό εσπευσμένα έγινε πολυκατοικία στην αναμπουμπούλα της πτώσης της δικτατορίας και έτσι πήρε μαζί του πολλά μυστικά και στην θέση του ορθώθηκε η σημερινή πολυκατοικία. 
Η μεγάλη ειρωνία της ιστορίας είναι ότι ο πρώτος ιδιοκτήτης του, είναι ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος κατοχικός πρωθυπουργός συνεργάτης των Γερμανών κατά την διάρκεια της Κατοχής. 
Αργότερα νοικιάστηκε σαν ξενοδοχείο με το όνομα White House (Λευκός Οίκος). Εμένα το όνομα αυτό παραπέμπει τον νου μου στα λευκά κελιά των αγωνιστών στην Δυτική Γερμανία. 
Τέλος το πήρε και η Ασφάλεια που το κράτησε έως το 1971 βασανίζοντας πολίτες αριστερούς και δημοκρατικούς και αφήνοντας τους, ανάπηρους σωματικά και ψυχικά...

Το κτίριο πίσω δεξιά, φωτογραφημένο από μένα 24/11/2018
45 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Εδώ βέβαια παίχτηκε το παιχνιδάκι της άγνοιας και παραποίησης της ιστορίας και δήθεν το μπέρδεψαν με το διπλανό κτίριο ιδιοκτησίας και αυτό του Λογοθετόπουλου. Πέρασα ατέλειωτες ώρες κοιτώντας το, διαβάζοντας, μαθαίνοντας, ενθυμούμενος...

Γκρίσα Μαρκς

Το κολαστήριο το 1966 πίσω από το Μουσείο στον πεζόδρομο
της Τοσίτσα με την προτομή της Λέλας Καραγιάννη



Πληροφορίες βρήκα από την Μίνα Ψυχογιού artic.gr και από τον μέντορα συμπατριώτη Περικλή Κοροβέση

Read More

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΕΣ ΑΓΕΛΑΔΕΣ ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ της Μαρίας Γεωργιτσοπούλου

Με αφορμή το πέσιμο* στον Μανιό που πήγε στο Πολυτεχνείο σκέφτομαι τα εξής:

Ένας άνθρωπος που έχει φυλακιστεί και υποστεί βασανιστήρια στη χούντα, κάποιος που οι γονείς του βασανίστηκαν ή συμμετείχαν στα γεγονότα κ.λπ. έχουν κάθε δικαίωμα να τιμήσουν όπως νομίζουν την επέτειο, ακόμη κι αν ιδεολογικά έχουν μεταστραφεί.

Το όριο εγώ το βάζω σε αυτούς  που γίνονται φασίστες. Γι' αυτό και οργίστηκα με τον Μίκη που ξέπλυνε τους βασανιστές του, που κατά τα άλλα, παρά τον ανεμόμυλο στο μυαλό του, τον έβλεπα σαν τον παππού όλων μας, ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας του προηγούμενου αιώνα.

Δεν είναι ιερές αγελάδες οι αγωνιστές και οι βασανισθέντες, η πολιτική κριτική πρέπει να τους γίνεται ανελέητα καθημερινά, ομως δεν μπορεί να τους απαγορευτεί το δικαίωμα να τιμήσουν ένα κομμάτι της ιστορίας τους. Μου φαίνεται απάνθρωπο.

Και εξηγούμαι:

Το καλοκαίρι του 2015 μετά το δημοψήφισμα γνώρισα μια αντάρτισσα, κοντά στον Ζαχαριάδη είχε κάνει μεταξύ άλλων, με εξορίες κ.λπ. Μου είπε ότι στο δημοψήφισμα ψήφισε ναι,  γιατί δεν έπρεπε να διακινδυνεύσει η χώρα να βγει από το ευρώ και να περάσει μια μεγάλη περιπέτεια για την οποία δεν ήταν έτοιμη. Σημειώνω ότι δεν είναι πλούσια η βολεμενη.

Τα ίδια περίπου άκουσα να λέει η Άλκη Ζεη, που είχε γνωρίσει επίσης εξορίες.

Με όσους ψήφισαν ναι,  δεν με ενώνει σχεδόν τίποτα. Για τους συγκεκριμένους ανθρωπους όμως που έχουν ζήσει στερήσεις, βασανιστήρια, φυλακή και εξορία για τις ιδέες και τη δράση τους, μπήκα σε σκέψεις.

Ποιες είναι οι διαδρομές της συνείδησης που οδηγούν έναν κομμουνιστή (πρώην ή νυν), έναν αγωνιστή, να κάνει μια επιλογή συμβιβασμού;

Είναι μόνο η αλλαγή της προσωπικής κατάστασης, η οικονομική ασφάλεια που μπορεί να έχει αποκτήσει, η εξουσία που κατέλαβε ή στην οποία προσβλέπει; Είναι τόσο μονοσήμαντη η πορεία διαμόρφωσης της συνείδησης;

- Μπορεί, ειδικά γι' αυτήν την κατηγορία ανθρώπων, να είναι και μια βαθιά ειλικρινής ανάγκη να μην ξαναζήσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους μια φρίκη; Να επιλέγουν δηλαδή πια μια "ειρηνική" πορεία αντί μιας πολεμικής, που την εζησαν, την άντεξαν αλλά δεν την θέλουν πια για κανέναν;

Αυτά σκέφτομαι και γι' αυτό σε τέτοιες περιπτώσεις κρίνω πια ότι είναι πιο έντιμο να παραμένω φειδωλή σε κριτική.

* Σημ.σύνταξης ιστολογίου:
το πέσιμο στον Μανιό, εννοεί η αρθρογράφος νομικός, την απαγόρευση κατάθεσης στεφανιού στις 16/11/2017 στο Πολυτεχνείο από κάποια άτομα στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Μανιό, μαζί με αντιπροσωπεία του κόμματος.

Read More

Ο ΒΑΡΝΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Την Πρωτοχρονιά του 1930 κι ενώ ολόκληρος ο κόσμος είχε βυθιστεί στην Παγκόσμια Οικονομική Ύφεση, δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες εκτενέστατη εγκύκλιος της ιεραρχίας της Ελλάδος «προς τον λαόν», στην οποία καταδικάζονταν οι «μαλλιαροκομμουνιστές» και «το κύμα της ασεβείας και αθεΐας». 
Η εγκύκλιος αυτή ήταν καρπός της τελευταίας ιεράς συνόδου και διανεμήθηκε στις μητροπόλεις με τη σύσταση να γνωστοποιηθεί όσο το δυνατόν ευρύτερα. 
Ο Κώστας Βάρναλης τότε, έγραψε το ποίημα, με τίτλο «Μποναμάς» που δημοσιεύτηκε με τη σατιρική υπογραφή Γερβάσιος ο θεοεμβαίκτης, στο περιοδικό «Πρωτοπόροι», στο τεύχος Φλεβάρη 1931. Το 1959 το συμπεριέλαβε στα «Ποιητικά» του με τον τίτλο «Πρωτοχρονιάτικο» με κάποιες αλλαγές.

  

Μποναμάς

Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες

σκεμπέδες σταβροθόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες

ξετσίπωτοι ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι

ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι.

Εξήντα λύκοι με προβιά (γι’ αυτούς βαράν καμπάνες)

φάγανε γουρουνόπουλα, στραγγίσαν νταμιτζάνες!

Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στα τζάκια,

κι αβάσταγες ενιώσανε φαγούρες στα μπατζάκια.

Την προσευκή τους κάνανε τα πράματα ν’ αλλάξουν

να ξεπροβάλουν οι κυράδες του Δεκαημέρου

χωρίς καπίστρι και λουρί, πολλές μαζί… (φυλάξου

τα πισινά του μουλαριού τα μπρος του καλογέρου!)

Κι ο Σατανάς τούς άκουσε που πιο καλά τους ξέρει

κι έστειλε τον καθηγητή της ηθικής ξεφτέρι…

Όξω οι φτωχοί φωνάζανε: «Πεινάμε τέτοιες μέρες»

γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες.

Κι οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυρέοι

ανοίξαν το παράθυρο κι είπανε: «Φταιν οι αθέοι».

ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ Ο… ΘΕΟΕΜΒΑΙΚΤΗΣ

(Διά το γνήσιον Κ. ΒΑΡΝΑΛΗΣ)

 Πρωτοχρονιάτικο

 Σαράντα σβέρκοι βωδινοὶ μὲ λαδωμένες μποῦκλες

σκεμπέδες, σταβροθόλωτοι καὶ βρώμιες ποδαροῦκλες

ξετσίπωτοι, ἀκαμάτηδες, τσιμπούρια καὶ κορέοι

ντυμένοι στὰ μαλάματα κ᾿ ἐπίσημοι κι ὡραῖοι.

Σαράντα λύκοι μὲ προβιὰ (γι᾿ αὐτοὺς χτυπᾷ ἡ καμπάνα)

καθένας γουρουνόπουλο, καθένας νταμιτζάνα!

Κι ἀπὲ ρεβάμενοι βαθιὰ ξαπλώσανε στὸ τζάκι,

κι ἀβάσταγες ἐνιώσανε φαγοῦρες στὸ μπατζάκι.

Ὄξ᾿ ὁ κοσμάκης φώναζε: «Πεινᾶμε τέτοιες μέρες»

γερόντοι καὶ γερόντισσες, παιδάκια καὶ μητέρες

κ᾿ οἱ τῶν ἐπίγειων ἀγαθῶν σφιχτοὶ νοικοκυρέοι

ἀνοῖξαν τὰ παράθυρα καὶ κράξαν: «Εἶστε ἀθέοι».

πηγή:artinews.gr

Πύργος Αν.Ρωμυλίας 14/2/1884 - Αθήνα 16/12/1974

Read More

ΑΒΡΑΑΜ ΤΖΑΚΟΜΠΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΣΤΗΣ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ

Ο Αβραάμ Τζακόμπι γεννήθηκε στο χωριό Χαρτούμ κοντά στο Μίντεν της Βεστφαλίας στην Πρωσία στις 6 Μάη 1830 από μια απλή οικογένεια περιορισμένων οικονομικών. Ήταν ένα φιλάσθενο παιδί που πιθανόν υπέφερε από υποσιτισμό και ραχιτισμό. Πατέρας του ήταν ο Eleasar Jacobi που είχε σαν ασχολία το εμπόριο βοοειδών και μητέρα του ήταν η Julie(Abel) Jacobi που εργαζόταν σαν υπάλληλος σε κατάστημα. Η οικογένειά του – όπως και πολλές άλλες εβραϊκές οικογένειες τής τότε γερμανικής κοινωνίας- είχαν αφομοιωθεί πλήρως και είχαν έναν εντελώς κοσμικό τρόπο ζωής.

Είχε ειπωθεί στους γονείς του, να μην χαλάσουν χρήματα για την εκπαίδευσή τού Εϊμπράχαμ, γιατί δεν επρόκειτο να ζήσει πολύ. Η μητέρα του όμως επέμεινε να λάβει την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση. Τον καιρό της αποφοίτησης τού Τζακόμπι  το πολιτικό κλίμα  ήταν πολύ βαρύ. Βρισκόμαστε στην μεγάλη γερμανική επανάσταση του 1848. Λογοκρισία, διχόνοια μέσα στην κοινωνία, στενή παρακολούθηση των αντιφρονούντων. Οι συλλήψεις είχαν γίνει καθημερινή συνήθεια. Ο Τζακόμπι ανήκε σε μια ομάδα που ακολουθούσε ευλαβικά  τον Rudolf  Virchow.

Ο Φίρχωφ ο περίφημος κυτταρολόγος, έλεγε ότι η Ιατρική είναι μια κοινωνική επιστήμη και η Πολιτική δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ιατρική σε μεγαλύτερη κλίμακα.  Οι γιατροί υποστήριζε ότι είναι οι φυσικοί πληρεξούσιοι των φτωχών!  Οι γιατροί οδηγούν τις κοινωνικές αλλαγές.

Το μότο του ήταν: Medical practice – social reform.

Ο Φίρχωφ μίλαγε εκείνη την εποχή για το δικαίωμα κάθε πολίτη για υγιή ύπαρξη και γοήτευε το ιατρικό και όχι μόνον ακροατήριό του.

Ο μεγάλος κυτταρολόγος πίστευε ότι τα κύτταρα είναι ισότιμα εξαρτήματα σε ένα ελεύθερο σώμα, όπως ισότιμοι πρέπει να είναι οι άνθρωποι σε ένα δημοκρατικό κράτος. Η απουσία Δημοκρατίας και οι φτωχές συνθήκες ζωής  έλεγε ότι δημιουργούν άρρωστους πληθυσμούς. Καταλαβαίνει ο καθένας πόσο σοβαρός ήταν ο σπόρος του Φίρχωφ στο πνευματικό χωράφι του Τζακόμπι.

Το 1851 πήρε το MD από το πανεπιστήμιο της Βόννης. Φτάνοντας  στο Βερολίνο συνελήφθη με την κατηγορία της προδοσίας και με άλλους 11 συντρόφους του, δικάστηκε στην περίφημη δίκη της Κολωνίας. Μετά από δύο χρόνια φυλακής απέδρασε και διέφυγε στην Αγγλία.

 Στην Αγγλία φιλοξενήθηκε στο Λονδίνο από τον Καρλ Μάρξ για μια εβδομάδα όπου η έρευνα αγοράς δεν απέδωσε, οπότε και έφυγε για το Μάντσεστερ τόπο διαμονής του Ένγκελς. Εκεί έφτασε  με το τραίνο στις 4 τα ξημερώματα, γεγονός που θεώρησε ο Ένγκελς μεγάλη απρέπεια , αποδίδοντας του μάλιστα βαρύτατους χαρακτηρισμούς στον στενό περίγυρό του και δεν τον βοήθησε καθόλου οπότε και αναγκάστηκε να φύγει για τις Η.Π.Α. με την προτροπή του καρδιακού φίλου του Carl Schurz, μια φιλία που κράτησε ολόκληρη τη ζωή τους.

Το 1871 συναντήθηκαν ο 41χρονος Αβραάμ και η 39χρονη γιατρίνα Μαίρη Πούτναμ (Mary Putnam). Ανέπτυξαν μια ασυνήθιστη ερωτοτροπία στα πλαίσια της ιατρικής συνεργασίας τους. Όταν  δεν βρίσκονταν, τότε αλληλογραφούσαν καθημερινά στα γερμανικά.

Το 1873 ενώθηκαν με πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο της Νέας Υόρκης. Τον μήνα του μέλιτος τον πέρασαν στην λίμνη Τζώρτζ (George) .Η λίμνη αυτή που θεωρείται η βασίλισσα των αμερικάνικων λιμνών, βρίσκεται βορειοανατολικά της Πολιτείας της Νέας Υόρκης σε έναν οδικό άξονα που ξεκινάει από την πόλη της Νέας Υόρκης  και φτάνει στο Μόντρεαλ.

 Στις πρώτες μέρες της κοινής ζωής τους, ασχολήθηκαν με την διατροφική αξία του μητρικού θηλασμού και την υγιεινή του βρέφους.

Ο γάμος τους στην ουσία ήταν μια ιδεολογική και πολιτική ένωση δύο ανθρώπων που είχαν την αντίληψη ότι η ιατρική έχει την δύναμη να προάγει και να δημιουργεί μεγαλύτερη κοινωνική ισότητα.

Η μεγάλη θητεία του Τζακόμπι στο πανεπιστήμιο Κολούμπια από το 1870 μέχρι το 1902, είναι η πλέον παραγωγική περίοδός του.

Γίνεται ο υπέρμαχος του βρασίματος του γάλατος. Η φράση « Boil the milk until it bubbles » δηλαδή ‘’βράσε το γάλα μέχρι να φουσκώσει’’ αποτέλεσε την προμετωπίδα της εκστρατείας του. Επί των ημερών και μετά από επίμονες και επίπονες προσπάθειες ιδρύθηκαν ξεχωριστά παιδιατρικά τμήματα στα μεγάλα νοσοκομεία της εποχής.

Το 1912 σε ηλικία 82 χρόνων εξελέγη πρόεδρος της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρίας.

Στο μέρος που πέρασε το γαμήλιο ταξίδι του- το Lake George- πέρασε 50 καλοκαίρια σε ένα αγροτόσπιτο που είχε φτιάξει. Αυτό κάηκε το καλοκαίρι του 1918 και ο ίδιος κινδύνεψε να καεί όντας μέσα και κατέβαλε υπεράνθρωπες προσπάθειες για να σωθεί. Η ιστορία αυτή του στοίχισε ψυχολογικά  πολύ. Πέθανε το επόμενο καλοκαίρι, στις 10 Ιουλίου 1919.  

Βιβλιογραφία:  - Mary Putnam Jacobi and the politics of medicine in nineteenth century America Carla Bittel    - Abraham Jacobi MD father of American Pediatrics and Advocate for Children’s Health  B.Lee Ligon Borden PhD

Γρηγόρης Μαρκέτος

Παιδίατρος Διευθυντής ΕΣΥ

Πάτρα

Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΑΥΓΗ στις 27 Οκτώβρη 2018

Read More