Δευτέρα 30 Ιουλίου 2018

ΑΤΤΙΚΩΣ ΟΙΚΟΔΟΜΕΙΝ του Νίκου Μπελογιάννη

αυτά τα συρματοπλέγματα είχαν οι αληταράδες στα παράλια
της Ανατολικής Αττικής και παγίδευσαν τους ανθρώπους
στην δολοφονική πυρκαγιά της 23/7/2018
(σχόλιο σύνταξης ιστολογίου)



Στα αυτιά κάποιου ελληνάρα, η έκφραση "να χτίζεις όπως οι Αθηναίοι" θα παρέπεμπε σε Παρθενώνες και άλλα λαμπρά αρχιτεκτονήματα. 
Στην κλασική Ελλάδα όμως σήμαινε το άναρχο, χαοτικό χτίσιμο, δίχως το παραμικρό σχέδιο, όπως ήταν πραγματικά το Κλεινόν Αστυ. Οι χάρτες που προκύπτουν από τα ανασκαφικά και τα ιστορικά δεδομένα δίνουν κάτι σαν την σημερινή Πλάκα. 
Η άναρχη και πυκνή δόμηση της Αθήνας, με τους αγωγούς λυμάτων ανοιχτούς στη μέση των στενών δρόμων, ήταν και μια αιτία της γρήγορης και τόσο μαζικής διάδοσης του λοιμού του 430. 
Ακόμη όμως κι όταν θεσμοθετήθηκαν κάποια υποτυπώδη μέτρα, δεν έτρεξε τίποτα. 
Στο Επιγραφικό Μουσείο της Αθήνας υπάρχει μια ύστερη κλασική επιγραφή, που καθορίζει ότι όποιοι έχουν ανοίξει παράνομους αγωγούς λυμάτων, θα πληρώσουν ένα συγκεκριμένο ποσό για να τούς νομιμοποιήσουν. Η επιγραφή καθορίζει και για νομιμοποίηση παράνομων παραθύρων που βλέπουν στο δρόμο, πράγμα που ώς τότε απαγορευόταν. 
Αυτό για να μην έχουμε τύψεις που γράφουμε κανονικά οποιονδήποτε πολεοδομικό και χωροταξικό κανονισμό.
 Η τρισχιλιετής Ελλάς πάντα θα μεγαλουργεί, ακόμη και με τα σκατά να τρέχουν στη μέση του δρόμου

Σάββατο 28 Ιουλίου 2018

"Ελιά το δέντρο της Αμφιλοχίας" του Νίκου Χούτα

Τοποθετήθηκε αυτες τις ημέρες στον κυκλικό κόμβο της Αμφιλοχίας το γλυπτό του Αμφιλοχιώτη γλύπτη Άγγελου Παναγιωτίδη. 

Ο συγγραφέας του άρθρου και ο γλύπτης επί το έργον



Η εγκατάσταση ενός μεγάλου γλυπτού ελιάς σε ένα σημειακό χώρο, διασταύρωσης κατευθύνσεων, τον αναδεικνύει από αισθητικής άποψης, προσφέροντας το πρώτο γλυπτό έργο τέχνης στον δημόσιο χώρο της πόλης.

Η γλυπτική φόρμα "δέντρο ελιάς" του Άγγελου εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1995 αποσπώντας αμέσως τη θερμή υποδοχή. Από εκείνη τη χρονιά ο Άγγελος ξεκινάει μια αξιοθαύμαστη καλλιτεχνική πορεία που θα γνωρίσει σε λιγότερο από δέκα χρόνια την απογείωση της. 
Το 2004 η δημιουργία του έργου "Ελιά το δέντρο της Αθήνας" και η έκθεσή του καθ όλη τη διάρκεια των Ολυμπιακών στο Παλαιό Φάληρο του προσφέρει διεθνή αναγνώριση. Για την προσφορά του στους Ολυμπιακούς Αγώνες ο καλλιτέχνης βραβεύτηκε από την UNESCO. Στο πλαίσιο δε των πολιτιστικών εκδηλώσεων της Ολυμπιάδας συμμετείχε σε σημαντικές εκθέσεις στο Μουσείο Θεόφιλου στη Μυτιλήνη και στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο Κρήτης. Με έργα του τιμήθηκαν ο Πύρρος Δήμας, ο Νίκος Κακλαμανακης αλλά και ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ George Bush κατά την επίσκεψη του Κ.Καραμανλή τον Μάιο του 2004 στον Λευκό Οίκο, ο Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Jacques Rogge και πολλοί αρχηγοί κρατών. Επίσης με τα χρυσά στεφάνια ελιάς τιμήθηκαν οι τρεις πρώτοι Ολυμπιονίκες του Μαραθωνίου της Αθήνας καθώς και ο τελευταίος τερματίσας αθλητής. Με χρυσό στεφάνι ελιάς βραβεύτηκε επίσης από τον Δήμο Αμφιλοχίας η Αμφιλοχιώτισα χάλκινη Παραολυμπιονίκης Βασιλική Κατζά.
 Έργα του εκτίθενται σε μουσεία, ιδιωτικές συλλογές, συλλογές εταιρειών και τραπεζών στην Αθήνα, το Μεσολόγγι, την Σπάρτη, στην Πρέβεζα, τη Φολέγανδρο, τα Χανιά κ.α. Εξάλλου έργα του βρίσκονται στο Μουσείο Ολυμπιακών Αγώνων στη Λωζάνη, στην έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και στην Ολυμπιακή Επιτροπή της Κίνας.Με την "Ελιά της Αμφιλοχίας" ο Άγγελος επιστρέφει στη γενέτειρά του, δωρίζοντας ένα κομμάτι του ταλέντου του. Σε συνέντευξή του τον Δεκέμβριο του 2017 (axia news) σημειώνει "μικρό παιδί έτρεχα ανάμεσα στις ελιές, στη γενέτειρά μου, την Αμφιλοχία. Θυμάμαι υπήρχε μια καταπληκτική ελιά, που η φυλλωσιά της ήταν γυρτή προς τη θάλασσα...οι πρώτες εικόνες της ζωής μου είναι οι ελαιώνες της περιοχής μου". Ιδιαίτερη λοιπόν στιγμή για τον Άγγελο Η εγκατάσταση ενός γλυπτού ελιάς στην Αμφιλοχία.Είχα τη μεγάλη χαρά τους μήνες αυτούς της προετοιμασίας να βρίσκομαι σε τακτική επικοινωνία μαζί του. Με προδιέθετε θετικά το φημισμενο έργο του για τους Ολυμπιακούς το οποίο είχα θαυμάσει από κοντά ενώ το 2004 είχα αποκτήσει το πρώτο του έργο -κλαδί ελιάς- το οποίο απονεμήθηκε ως αναμνηστικό στους λαμπαδηδρόμους από τον τότε Καποδιστριακό Δήμο Αμφιλοχίας. 
Ο Άγγελος είναι ένας άνθρωπος χαρισματικός και ταυτόχρονα ταπεινός. Σχεδόν κοκκινίζει όταν αναφέρονται στον ίδιο και το έργο του. Μοιράστηκε μαζί μου εμπειρίες από την πορεία του και σκέψεις για τη ζωή και τις μεταβολές της. Στο δημιουργικό του άγχος των τελευταίων μηνών διέκρινα στοιχεία παιδικού αυθορμητισμού μαρτυρώντας όψεις του ταλέντου του. Στην κορύφωση αυτού του άγχους μου εξομολογήθηκε ότι παρόμοιο είχε να αισθανθεί από το 2008 όταν εκτέθηκε έργο του στο Σινικό τείχος!!!!. Είναι η πιο άμεση σύνδεση που έχω ακούσει , σε επιπεδο ανθρώπινης εμπειρίας, μεταξύ τοπικού-παγκόσμιου.
Στον Άγγελο που γνώρισα ως αντιδήμαρχος και συνομιλώ πλέον μαζί του ως φίλος αξίζει ο δημόσιος έπαινος και ένα εγκάρδιο ευχαριστώ για την προσφορά στη γενέτειρά του.
Τα αποκαλυπτήρια του έργου του θα πραγματοποιηθούν σήμερα Σάββατο, 28/7/2018 στις 20.30 στην Πλατεία Αμφιλοχίας.
ΥΓ: τα έργα τέχνης που κοσμούν τους δημόσιους χώρους αποτελούν κοινή μας περιουσία. Ως εκ τούτου οι πολίτες διαφυλάττουν την ακεραιότητα και ασφάλεια του έργου πρωτίστως ως ένδειξη σεβασμού στο Ωραίο.
(Ευχαριστώ για τις φώτο τον Ηλία Νακόπουλο).

Παρασκευή 27 Ιουλίου 2018

Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑΧΟΘΕΝ

Με ρώτησε  φίλη και συνάδελφος πριν λίγες ώρες, αν έχω πάρει γραμμή από το Κόμμα (εννοείται ο ΣΥΡΙΖΑ) και δεν έχω γράψει κάτι για την εθνική τραγωδία μας.
Κατ΄ αρχήν πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να μιλάμε πάντα. Μπορεί και η σιωπή μας να είναι εξίσου εύγλωττη μερικές φορές. Δυστυχώς όμως οι ανήκοντες στο αντισύριζα στρατόπεδο, έχουν σηκώσει κεφάλι και κουνάνε το δάχτυλο απειλητικά και συνέχεια και μάλιστα η ένταση αυξάνει ώρα με την ώρα.
Κατ΄αρχήν οι αντισύριζα δεν αυτοπροσδιορίζονται αλλά απλώς και μόνον ετεροπροσδιορίζονται. Δεν λένε δηλαδή ευθέως ότι θέλουν να συνεχίσουν το φαγοπότι και το ροκάνισμα της Πατρίδας μας. 
Κάνουν ότι δήθεν κόπτονται για το καλό μας.


Ποιοί κόπτονται;
- Αυτοί που νομιμοποιούσαν επί δεκαετίες τα αυθαίρετα σε όλη τη χώρα.
- Αυτοί που έδιναν ρεύμα στα αυθαίρετα σπίτια.
- Αυτοί που άφηναν να φράζονται οι παραλίες επί δεκαετίες από ξενοδοχεία και ελληναράδες.
Βεβαίως θα ισχυριστεί κάποιος: οι ίδιοι οι συμπατριώτες μας δεν είχαν καμία ευθύνη;
Όχι δεν είχαν, γιατί το κράτος έκλεινε πονηρά τα μάτια για να εξασφαλίσει τις ψήφους τους...
Ξαφνικά τώρα οι διαχρονικά υπεύθυνοι βγήκαν από τα βοθρολαγούμια τους και ουρλιάζουν δήθεν με πόνο!
Βρήκαν βέβαια και έμμεσους υποστηρικτές από την από δω πλευρά με ανόητες και άκαιρες ενέργειες γι΄αυτήν την χρονική περίοδο.
Εμείς σαν απλοί , αλλά ενεργοί δημοκρατικοί πολίτες καλούμεθα να επαγρυπνούμε και να βοηθάμε κριτικά και όχι σαν απλοί χειροκροτητές.
Απλούς χειροκροτητές θέλει η Δεξιά , τα κόμματα με δεξιές πολιτικές και το κουκουέ...
Εμείς κρίνουμε και στηρίζουμε...
Στηρίζουμε με όλες τις δυνάμεις μας...

Τρίτη 3 Ιουλίου 2018

ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΓΙΩΡΓΗΔΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ


Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΚΟΥΚΟΥΝΑΣ
 ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ



1) Ο Γεώργιος Ζωγράφος ζάπλουτος κτηματίας που καταγόταν απ’ τα Καλάβρυτα, είχε αγοράσει όλη την περιοχή που φέρει και σήμερα το όνομά του.
Πριν απ’ τον πόλεμο ανοικοδόμησε το αρχοντικό του, Πανεπιστημίου και Αμερικής. Είναι δίπλα στο μέγαρο Σλήμαν, είναι συνδεδεμένο με τη γερμανική κατοχή, διότι φιλοξένησε την Κομαντατούρ, και μετέπειτα τη Ζίμενς, που διατηρούσε έκθεση προϊόντων της στο ισόγειο επί πολλά έτη.
❍ ❍ ❍
2) Ο Γεώργιος Μαρής, πολιτικός απ’ την Κρήτη, στέλεχος των Φιλελευθέρων, στενός συνεργάτης του Βενιζέλου, είχε διατελέσει υπουργός Οικονομικών, τότε με τα μεγάλα σκάνδαλα, την τετραετία Βενιζέλου 1928-32.
❍ ❍ ❍
3) Ο Γεώργιος Πωλογιώργης, αντιβενιζελικός, όπως και ο πατέρας του, που είχε αγωνισθεί για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
Αυτός προτίμησε τις επιχειρήσεις. Ήταν κύριος μέτοχος πολλών σημαντικών εργοστασίων και του μοναδικού ελληνογερμανικού εργοστασίου λαμπτήρων Όσραμ, και πολλών μικρών εργοστασίων ηλεκτρισμού σε διάφορες επαρχιακές πόλεις.
4) Ο Γεώργιος Ράλλης, γιος και αδερφός πρωθυπουργών.
Το επάγγελμά του ήταν αντιπροσωπείες μεγάλων αμερικανικών εργοστασίων, αυτοκινητοβιομηχανιών, συνεταίρος με τον Αμβρόσιο Πλυτά, δήμαρχο Αθηναίων όταν μπήκαν οι Γερμανοί. Ο Γεώργιος Δ. Ράλλης, ο διατελέσας πρωθυπουργός, δεν είχε εκτίμηση στον θείο του. Ο περί ου ο λόγος Ράλλης επί κατοχής διετέλεσε πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Αυτός με τον Νικ. Χριστοφοράκο καί τον καθηγητή Λογοθετόπουλο πέρασαν απ’ το δικαστήριο δοσιλόγων, αλλά αθωώθηκαν λόγω αμφιβολιών.
❍ ❍ ❍
5) Ο Γεώργιος Μερκούρης, ο θείος της Μελίνας, με τον οποίο έζησε η Μελίνα όταν χώρισαν οι γονείς της. Πατέρας της ήταν ο Σταμάτης Μερκούρης.
Ο θείος της ο Γιώργος Μερκούρης το 1933 είχε ιδρύσει το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας, που στη συνέχεια ατόνησε. Όταν το ’41 μπήκαν οι Γερμανοί το επανασύστησε, διεκδικώντας την κατοχική πρωθυπουργία. Στις αρχές του 1943 έγινε Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας.
Αυτοί είναι οι πέντε Γιώργηδες που συμμετείχαν στο κογκλάβιο της χρυσής λίρας. Ο Μερκούρης, που ασκούσε επίσημο επάγγελμα λόγω τραπέζης, για τη λίρα έστελνε αντικαταστάτη του τον φίλο του Γεώργιο Σημίτη, τον οποίο είχε διορίσει Γραμματέα στην Ένωση Ελληνικών Τραπεζών στην οποία ο Μερκούρης ήταν πρόεδρος.

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΠΟΛΑΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ

Γραφείο Τύπου 
Υπουργείου Υγείας 
Δελτίο Τύπου
Αθήνα, 3 Ιουλίου 2018
Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας συναντήθηκε σήμερα με εκπροσώπους της ΠΟΕΔΗΝ, των νοσοκομειακών γιατρών και πρωτοβάθμιων σωματείων. Αντικείμενο της συνάντησης ήταν η υλοποίηση της πρόσφατης νομοθετικής ρύθμισης που αφορά στο λοιπό επικουρικό προσωπικό. Ο Α. Ξανθός και ο Π. Πολάκης εξήγησαν στους συνομιλητές τους ότι μέσα στον Ιούλιο θα εκδοθεί Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου που προβλέπει την πρόσληψη 1.200 μόνιμων εργαζόμενων σε νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας (ΚΥ) όλης της χώρας σε θέσεις και ειδικότητες που καλύπτει σήμερα το λοιπό επικουρικό προσωπικό . 
Η προκήρυξη αναμένεται να αναρτηθεί μέσα στο Σεπτέμβριο και έχει προβλεφθεί επαρκής χρόνος για την ολοκλήρωση των προσλήψεων, ώστε να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος έως τότε. Με αυτόν τον τρόπο το επικουρικό προσωπικό που υπηρετεί σήμερα θα παραμείνει στη θέση του μέχρι την πρόσληψη του μόνιμου προσωπικού.
Μέσω αυτή της ρύθμισης το Υπουργείο Υγείας, αφενός αναγνωρίζει την σημαντική προσφορά του επικουρικού προσωπικού στα νοσοκομεία και τα ΚΥ και αφετέρου καλύπτει με μόνιμο προσωπικό, πλέον, τις ανάγκες που εξυπηρετούσαν έως σήμερα οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι, δίνοντας τους παράλληλα τη δυνατότητα να διεκδικήσουν μια μόνιμη θέση εργασίας στο ΕΣΥ.
Νωρίτερα ο υπουργός Υγείας είχε συνάντηση με εργαζόμενους που απασχολούνται με ατομικές συμβάσεις εργασίας στην καθαριότητα του νοσοκομείου Άρτας, οι οποίοι έχουν πρόβλημα με την καταβολή δεδουλευμένων, λόγω μη έγκρισης ενταλμάτων πληρωμής τους από τον πάρεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. 

Ο Α. Ξανθός τους διαβεβαίωσε ότι γίνεται συστηματική προσπάθεια, προκειμένου να αντιμετωπιστούν άμεσα και οριστικά τα προβλήματα αυτά, τα οποία προέκυψαν ύστερα από την πολιτική επιλογή της απομάκρυνσης των εργολαβικών συνεργείων από το ΕΣΥ.
Τόνισε επίσης, ότι προφανώς στόχος του υπουργείου Υγείας είναι να καλύπτονται οι ανάγκες του συστήματος Υγείας με μόνιμο προσωπικό, κάτι που όμως μπορεί να γίνει σε βάθος χρόνου και με μεγαλύτερη ευχέρεια στη μεταμνημονιακή περίοδο. Στο μεσοδιάστημα, ωστόσο, θα αξιοποιηθούν και άλλοι τρόποι κάλυψης κενών (πχ επικουρικό προσωπικό) με τη διασφάλιση ότι θα υπάρχει κανονικότητα στις πληρωμές και πλήρης εξασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων. Με τον ίδιο τρόπο που ομαλοποιήθηκε, τα τελευταία χρόνια, η καταβολή των υπερωριών, των εφημεριών, των αργιών και γενικότερα των πληρωμών στο σύστημα Υγείας, το υπουργείο θα διασφαλίσει την κανονικότητα στην αποζημίωση των συμβασιούχων που εργάζονται στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας, οι οποίοι θα συνεχίσουν να συμβάλλουν στη στήριξη και αναβάθμιση της δημόσιας περίθαλψης.

Κυριακή 24 Ιουνίου 2018

ΟΧΙ ΛΟΓΙΑ



« Ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι,

είναι να το κάνεις » 

Χοσέ Μαρτί
1853-1895 αγωνιστής ποιητής συγγραφέας 
εθνικός ήρωας για την ανεξαρτησία της Κούβας

- την φράση αυτή επικαλέστηκε ο Τσε Γκεβάρα στις 20 Αυγούστου 1960, σε ομιλία του προς τους φοιτητές Ιατρικής της Κούβας


Χοσέ Μαρτί


ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΑ του Γιάννη Λύχρου

- Αυτοί που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία, παρά τους ρυθμούς ανάπτυξης 3,5 με 4,5%.
- Αυτοί που με δύο μνημόνια πήγαν την ανεργία από το 10 στο 27%.
- Αυτοί που με δύο μνημόνια εξαφάνισαν το 55% του εισοδήμα
στο αντιΣΥΡΙΖΑ στρατόπεδο
τος των μισθωτών και συνταξιούχων.

- Αυτοί που με δύο μνημόνια διέλυσαν την μικρομεσαία τάξη, συρρικνώνοντας το εισόδημά της και βάζοντας λουκέτο σε χιλιάδες επιχειρήσεις και μαγαζιά. 
- Αυτοί που με δύο μνημόνια κατάργησαν τις συλλογικές συμβάσεις και κάθε εργατικό δικαίωμα. 
- Αυτοί που μετά από δύο μνημόνια συρρίκνωσαν κατά 25% το ΑΕΠ, λες και είχαμε καταστροφικό θερμό πόλεμο. 
- Αυτοί που, παρόλα αυτά, μετά από δύο μνημόνια, πήγαν το χρέος από 120% σε 180% του ΑΕΠ.
- Αυτοί που με δύο μνημόνια και με το καταστροφικό PSI, αποδιοργάνωσαν την Υγεία, την Παιδεία, αποτελείωσαν τα ασφαλιστικά ταμεία και κούρεψαν τις οικονομίες των μικροομολογιούχων.
- Αυτοί που με δύο μνημόνια και με το καταστροφικό PSI, στράγγιξαν την εσωτερική αγορά και από το τελευταίο ρευστό που υπήρχε. 
- Αυτοί που δραπέτευσαν από την εξουσία, έχοντας αποτύχει σε όλους τους στόχους που έβαζαν.
- Αυτοί που δραπέτευσαν από την εξουσία, εγκαταλείποντας μια χώρα σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ότι την παρέλαβαν.
- Αυτοί που απέτυχαν εκεί που οι Πορτογάλοι, οι Ιρλανδοί και οι Κύπριοι πέτυχαν χωρίς δεύτερο μνημόνιο και σε πολύ λιγότερο χρόνο.
- Αυτοί που είναι στενά δεμένοι με όλες τις λίστες, με offshore, με θαλασσοδάνεια, με προκλητικές απάτες, με καραμπινάτες διασπαθίσεις δημοσίου χρήματος, τολμούν να απαιτούν να γυρίσουν πίσω και να ξαναπάρουν την κουτάλα της ρεμούλας και της διαπλοκής.
- Αυτοί απαιτούν να φύγουν εκείνοι που τα κατάφεραν, παρόλο που παρέλαβαν την χώρα, όχι απλά σε πολύ δυσμενέστερη κατάσταση από εκείνη του 2010, αλλά χρεωμένη και ρημαγμένη. Στεγνωμένη τελείως από ρευστότητα, άδεια ταμεία και με παγιδευμένο και υπονομευμένο τον χρηματοπιστωτικό τομέα. 

Απαιτούν να φύγουν εκείνοι που:
Κατάφεραν να βγάλουν την χώρα από την επιτροπεία και να την επαναφέρουν σε κανονικό καθεστώς ευρωπαϊκής εποπτείας, ανακτώντας σημαντικό μέρος της εθνικής κυριαρχίας. 
Κατάφεραν να σταθεροποιήσουν το ΑΕΠ. 
Κατάφεραν να γυρίσουν την οικονομία σε ρυθμούς ανάπτυξης.
Κατάφεραν να μειώσουν κατά 7 τουλάχιστον μονάδες την ανεργία.
Κατάφεραν να ολοκληρώσουν άρτια και με οικονομικότερους όρους, τα εγκαταλελειμμένα δημόσια έργα υποδομής, μέσα σε συνθήκες άγριας δημοσιονομικής λιτότητας.
Κατάφεραν να ελαχιστοποιήσουν με ετεροβαρή μέτρα την ανθρωπιστική κρίση στα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας. 
Κατάφεραν να περισώσουν το ασφαλιστικό, με ελάχιστες μειώσεις των συντάξεων, ξεπερνώντας τις ρήτρες «μηδενικού ελλείμματος», χωρίς να είναι ελλειμματικό το ταμείο για πρώτη φορά.Κατάφεραν να νομοθετήσουν ήδη σημαντικά βήματα για την επαναφορά των συλλογικών εργατικών συμβάσεων και την αύξηση του κατώτατου μισθού.
Κατάφεραν να νομοθετήσουν ήδη φορολογικές ελαφρύνσεις για την μικρομεσαία τάξη από το 2019. 
Κατάφεραν να πετύχουν ρυθμίσεις για την διευθέτηση της αποπληρωμή του χρέους, που εξασφαλίζουν ότι οι χρηματοδοτικές ανάγκες εξυπηρέτησής του, δεν θα ξεπερνούν το 15% του ΑΕΠ και αργότερα το 20%. Ρυθμίσεις, που κατέστησαν υποχρεωτικές εξ αιτίας των τεράστιων διαστάσεων που πήρε το χρέος, με τις αδιέξοδες πολιτικές και την ανικανότητα των προηγούμενων κυβερνήσεων της κρίσης. 
Και έπεται η συνέχεια. 
Δεν πανηγυρίζω. Δεν φέρανε τον «σοσιαλισμό» και τον «επαναστατικό δρόμο για τον κομμουνισμό» στην Ελλάδα. Εξ άλλου δεν τον υποσχέθηκαν ούτε τον Γενάρη, ούτε τον Σεπτέμβρη του 15. Θα ήταν άλλωστε ψεύτες, αν υποσχόντουσαν κάτι τέτοιο, για μια μικρή χώρα, μια μικροσκοπική νησίδα μέσα στον παγκοσμίως θριαμβεύοντα νεοφιλελευθερισμό. Ας θυμηθούμε ότι βρήκαν κλειστές τις πόρτες, όσων μεγάλων χωρών χτύπησαν, για δανειακή υποστήριξη, στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης. 
Είναι μόνο μια ανάσα. 
Μια ανάσα, όμως, που κερδήθηκε μέσα από πολλές αντιξοότητες. 
Με έναν σκληρό αγώνα ενάντια στο μέτωπο της ρεμούλας και της διαπλοκής, των πολιτικών κομμάτων, των κρατικοδίαιτων κεφαλαιούχων και σύσσωμων των ΜΜΕ. Ενάντια στην απληστία των δανειστών και του διεθνούς νεοφιλελευθερισμού. Ενάντια τέλος, στην κοντόφθαλμη «αριστερά» στην Ελλάδα, που δυστυχώς συνταυτίστηκε με το αντιλαϊκό μέτωπο, ανεξάρτητα από τις προφάσεις, που πρόβαλλε κάθε φορά. Αποτέλεσε έναν ανέλπιστο «σύμμαχο» του μετώπου της αντίδρασης, προκειμένου να δικαιολογήσει την απόφασή της να «παραμείνει σε κάποια ιδεολογική καθαρότητα», ίσως λυγίζοντας κάτω από τις δυσκολίες του εγχειρήματος, ίσως ελπίζοντας σε μικροκομματικά κέρδη από την διαφαινόμενη αποτυχία της προσπάθειας. 
Έναν δύσκολο αγώνα, που έδωσε κυρίως ο Ελληνικός Λαός, για την αποπληρωμή χρεών που στην συντριπτική πλειονότητά τους, δεν ήταν δικά του. Ήταν αποτέλεσμα της πολιτείας και πολιτικής των λαοπλάνων που υφήρπαζαν την ψήφο του συστηματικά. 
Μια ανάσα, που μπορεί να ανοίξει ένα δρόμο για μικρή βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του Ελληνικού Λαού, παρά τις και μέσα στις αντίξοες συνθήκες της κυριαρχίας του αντεργατικού νεοφιλελευθερισμού, που δυστυχώς κυριαρχεί παγκοσμίως. 
Χρειάζεται τώρα να καταλάβει ο πολίτης στην τσέπη του, στην καθημερινότητά του, αυτή την ανάσα. Αυτό δεν είναι εύκολο, ούτε πρέπει να υποσχεθεί σαν τέτοιο. Πρέπει να δοθεί πειστικός αγώνας και οι πολίτες να κληθούν να συμμετάσχουν σε αυτόν, για τις συντάξεις και το αφορολόγητο.
Χρειάζεται να κληθούν οι πολίτες να συμμετάσχουν στην σύμπτυξη ενός μετώπου, όσων δεν επιθυμούν την επιστροφή στο άθλιο παρελθόν. Όσων επιθυμούν να χτίσουν ένα μέλλον παραγωγικής ανασυγκρότηση, με την κοινωνία όρθια και πρωταγωνίστρια της πολιτικής και της οικονομίας. Όσων επιθυμούν να μην επανέλθουμε στο παρελθόν της διαπλοκής, της ρεμούλας, των κρατικοδίαιτων μεγαλοκεφαλαιούχων. Στο μέτωπο αυτό δεν χωρούν οι ακραιφνείς νεοφιλελεύθεροι, ούτε όσοι έχουν λερωμένη την φωλιά τους με offshore, με θαλασσοδάνεια, με προκλητικές απάτες, με καραμπινάτες διασπαθίσεις δημοσίου χρήματος και οι αμετανόητοι φίλοι τους.
Αποδείξαμε ότι οι πρόεδροι δεκαπενταμελούς και οι πολιτικοί οι βγαλμένοι από την κοινωνία, όχι μόνο τα καταφέρνουν στα δύσκολα, αλλά τα καταφέρνουν πολύ καλύτερα από τους γόνους «πολιτικών» τζακιών, «σπουδαγμένους» σε ξένα πανεπιστήμια, με απλησίαστα για τον μέσο πολίτη δίδακτρα.
Μένει να αποδείξουμε ότι τα καταφέρνουμε και στα δυσκολότερα που έρχονται.


Γιάννης Λύχρος Πάτρα 22 Ιουνίου 2018