Κάθε χρόνο, πιστή στο ραντεβού της, η λίμνη επανέρχεται, γεμίζει για λίγο και καλύπτει την ασχήμια… Μας θυμίζει για λίγο το μεγαλείο της λίμνης που αποξηράνθηκε και ζητά την αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ισορροπίας που χάθηκε.
Μπορούμε και πρέπει να φτιάξουμε τη λίμνη Μουριάς ξανά, γιατί απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και στη διάβρωση των ακτών της Ηλείας η μόνη λύση είναι ο επαναπλημμυρισμός.
Γιατί αν φτιάξουμε τη Μουριά θα έχουμε λιγότερους παγετούς που καταστρέφουν τις καλλιέργειες, θα βελτιωθεί το μικροκλίμα της περιοχής με λιγότερους καύσωνες το καλοκαίρι. Θα αναπτυχθεί ο αγροτουρισμός και στα έργα αποκατάστασης θα εργαστεί πολύς κόσμος.
Μπορεί να ακούγεται πολυτέλεια να ζητάμε κάτι τέτοιο όταν όλα γύρω μας για άλλη μια φορά κλονίζονται όμως για τέτοιου είδους δράσεις οι πόρτες των χρηματοδοτήσεων ευρωπαϊκών- εθνικών είναι ανοιχτές αρκεί να τις χτυπήσουμε έχοντας μαζί μας ένα επεξεργασμένο σχέδιο που θα συνδυάζει την περιβαλλοντική αποκατάσταση και τις ήπιες επιχειρηματικές δραστηριότητες με χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα!
*ο Σπ. Σιδηροκαστρίτης είναι εκπαιδευτικός και ενεργός πολίτης
Πληροφορίες ιστολογίου Λαϊκής Πατρών:
- Η Λίμνη Μουριά του Νομού Ηλείας, καταλάμβανε συνολική έκταση 6.500 στρεμμάτων, εκ των οποίων τα 6.000 στρέμματα αποτελούσαν την κυρίως λίμνη ενώ τα υπόλοιπα ήταν παρόχθιες περιοχές.
Η λίμνη σχηματίστηκε πίσω από αμμώδεις φραγμούς, με ταυτόχρονη εισροή γλυκού νερού από τον Αλφειό Ποταμό, όπως επίσης και αλμυρού νερού που εισερχόταν από τη θάλασσα μέσω ενός διαύλου 440m.
Τα χέλια και οι κέφαλοι αποτελούσαν την κύρια αλιευτική παραγωγή της λίμνης .
Επίσης αλιεύονταν και μικρότερες ποσότητες μπαρμπουνιών, αθερίνας και γαρίδας.
Η τοπική οικονομία στηριζόταν στην αλιευτική παραγωγή της λίμνης, ενώ από το 1946 μέχρι την αποξήρανσή της λειτουργούσε το Ιχθυοτροφείο Μουριάς με εξωστρεφή παραγωγικό προσανατολισμό. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο συνεταιρισμός διενεργούσε και εξαγωγές χελιών στην Ιταλία.
Η περιοχή της πρώην Λίμνης Μουριάς βρίσκεται εντός του λεγόμενου «νοητού δυτικού αεροδιαδρόμου» μεταναστευτικών πουλιών. Κάθε άνοιξη και φθινόπωρο ο διάδρομος αυτός χρησιμοποιείται από τα μεταναστευτικά πουλιά, καθώς αποτελεί τμήμα του ταξιδιού τους από την Ευρώπη έως την Αφρική και αντίστροφα. Σήμερα μετά τις αποξηράνσεις των λιμνοθαλασσών της Αγουλινίτσας και της Μουριάς αυτός ο κρίκος έχει σπάσει!
Το έδαφός της δεν είναι κατάλληλο για καλλιέργεια και έτσι μετά την αποξήρανσή της στα τέλη της δεκαετίας του 1960, παραμένει γεωργικά ανεκμετάλλευτο. Υπάρχουν μπάζα, απορρίματα,παράνομα ποιμνιοστάσια και παράνομες κατοικίες. Πληροφορίες από ilialive.gr και την διδακτορική διατριβή της Αδαμαντίας Χατζηαποστόλου 2009.
- Η εγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ (έκδοση 1945-1960) χαρακτηρίζει την λίμνη ''λίαν ιχθυοτρόφο'' με μήκος 8χλμ και πλάτος 2 χλμ και την τοποθετεί μεταξύ της γραμμής Πύργου-Κατακώλου και Αλφειού , με ''παχείς εγχέλεις και κεφάλους''.
