Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2020

ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ του Πάνου Σκουρλέτη



Διαμορφώνουμε νέους όρους επικοινωνίας του ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία με στόχο την αλλαγή των συσχετισμών
------
Σημεία από τη συνέντευξη στο Ρ/Σ «Στο Κόκκινο» 105,5
------17/2/2020
 Δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η αρνητική εικόνα που επιχειρείται να προβληθεί αναφορικά με τις διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ…:
«Είναι ενδεικτική, όμως, της αμηχανίας των κομμάτων τύπου Νέας Δημοκρατίας, αλλά και των υπολοίπων. Τους φαίνεται τελείως ξένη, ως προς την πρακτική τους και την κουλτούρα τους, η δυνατότητα ενός κόμματος που έχει κυβερνήσει -και έχει σημασία αυτό- να μπορεί να αποτιμά ανοιχτά το έργο του της προηγούμενης περιόδου και αυτός ο διάλογος να γίνεται χωρίς προκαταλήψεις, μπροστά στον λαό, μπροστά στα μέλη και τους φίλους του κόμματος. Πρόκειται για ένα διαφορετικό παράδειγμα πολιτικής πρακτικής το οποίο αμφισβητεί την ίδια τη δομή αυτών των κομμάτων. Διότι μέχρι τώρα, τουλάχιστον τα κόμματα του δικομματισμού όπως τα γνωρίσαμε, λειτουργούσαν μέσα από “βιλαέτια”. Όταν έφτανε η ώρα κάποιος να ολοκληρώσει τον κύκλο του, να χάσει τις εκλογές, παραιτούνταν χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να γίνει μία συζήτηση. Εμείς ακολουθούμε κάτι διαφορετικό. Μαθαίνουμε από τα λάθη μας, μιλάμε για τις επιτυχίες μας, καλούμε τον κόσμο να καταθέσει την άποψή του. Αυτό δεν το κάναμε μόνο στην Κεντρική Επιτροπή, αλλά και ανοιχτά μέσα από τις δεκάδες συγκεντρώσεις που έχουμε κάνει, από την επόμενη κιόλας μέρα των εκλογών, σε όλη την Ελλάδα. Είναι μια διαφορετική σχέση των πολιτών με την πολιτική, που μπορεί να την καταστήσει πάλι αξιόπιστη, αλλά και ελκτική».
 Επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε σχέσεις πολιτικής αξιοπιστίας και με αυτούς που δεν μας ψήφισαν:
«Η δική μας εμπειρία δεν αφορά μόνο εμάς. Αφορά πρώτα απ’ όλα τον ελληνικό λαό, διότι κυβερνήσαμε αυτό τον τόπο επί τεσσεράμισι χρόνια και κάνοντας αυτή τη διαδικασία της αποτίμησης, ουσιαστικά χτίζουμε νέες σχέσεις αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης με τον κόσμο. Και με αυτούς οι οποίοι μας επέλεξαν, αλλά πολύ περισσότερο μας ενδιαφέρουν αυτοί οι οποίοι δεν μας διάλεξαν. Μπορεί δηλαδή να διαμορφώσει το κατάλληλο έδαφος για μια δυναμική επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική σκηνή. Να δώσει μια νέα δυναμική πηγαίνοντας προς το συνέδριο, που θα είναι και η απαρχή της αλλαγής των συσχετισμών έτσι ώστε να μπορέσουμε να απαλλαγούμε από τη σημερινή νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση».
 Στο προσκήνιο και οι θετικές πλευρές μιας ειλικρινούς προσπάθειας άμβλυνσης των μνημονιακών συνεπειών:
«Η έννοια της αυτοκριτικής, κάποιες φορές, έχει φορτιστεί με μια αρνητική χροιά, έχει ένα αρνητικό περιεχόμενο. Δεν μιλάμε, όμως, μόνο για ό,τι δεν μπορέσαμε να κάνουμε ή και για άστοχες κινήσεις. Αναδεικνύουμε και τον διαφορετικό τρόπο που εφαρμόσαμε μια πολιτική που, παρόλο ότι δεν ήταν η δική μας, έβαλε ως προτεραιότητα την καταπολέμηση της ανθρωπιστικής κρίσης, το να είναι λιγότερες οι επιπτώσεις στους αδύναμους, το να λειάνει τις μνημονιακές πολιτικές. Όλα αυτά νομίζω ότι έχουν τη σημασία τους».
 Κατάκτηση η στρατηγική ενότητα και ο κοινός βηματισμός μας:
«Βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικής σημασίας συγκυρία, όπου δεν υπάρχουν διαφορετικές στρατηγικές στοχεύσεις και αποκλίσεις. Μη ξεχνάτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, κατά το πρόσφατο παρελθόν, εννοώ τουλάχιστον μέχρι το ’15, είχε στο εσωτερικό του απόψεις οι οποίες είχαν διαφορετικές στρατηγικές αναγνώσεις και προσεγγίσεις για το θέμα του ευρώ, της Ευρώπης, ακόμη και για το πώς κατανοούσε ο καθένας το περιεχόμενο της στρατηγικής του δημοκρατικού δρόμου για τον Σοσιαλισμό. Δεν είμαστε σε μια τέτοια φάση. Κι αυτό το πιστοποιεί, όχι μόνο η χθεσινή συζήτηση, αλλά και το γεγονός ότι όλο τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, οι κρίσιμες αποφάσεις πάρθηκαν ή με απόλυτη ομοφωνία ή με ευρύτατη, στα όρια της ομοφωνίας, πλειοψηφία από τα όργανα του κόμματος. Κορυφαία στιγμή η διακήρυξη, το προσκλητήριο ως ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, που εγκρίθηκε από την Κεντρική Επιτροπή και δεν είναι απλώς μια πρόσκληση σε «τσάι» ή σε «γεύμα», έχει κάποιους κανόνες, κάποιες αρχές, ένα ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο που διαμορφώνει το έδαφος της νέας συνάντησης των συμμάχων μας και όλων των φίλων και των μελών του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την επανεκκίνηση που επιχειρούμε. Υπάρχουν διαφορετικές οπτικές πάνω σε αυτή την προσέγγιση; Προφανώς υπάρχουν κι αυτό νομίζω ότι μπορεί να είναι και δημιουργικό. Και για τα οργανωτικά θέματα. Εκεί, μάλιστα, οδηγηθήκαμε σε ψηφοφορία, παρόλο ότι κι εκεί δεν υπάρχουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις. Βλέπω σήμερα στις εφημερίδες, για παράδειγμα κάποιοι λένε ότι “συζήτησαν για το αν θα πρέπει να υπάρχουν ισότιμα δικαιώματα ανάμεσα στα παλιά και νέα μέλη του κόμματος”. Μα δεν τέθηκε ποτέ αυτό για συζήτηση, αλλοίμονο, όλα τα μέλη, είτε έχουν μία μέρα είτε έχουν χίλιες μέρες στο κόμμα έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Εκεί που υπήρξε ένας διάλογος και οδήγησε και στη συγκεκριμένη ψηφοφορία, είναι για τη διαδικασία ολοκλήρωσης της εγγραφής των νέων μελών όχι με τον παραδοσιακό τρόπο, αλλά μέσω της οδού της ηλεκτρονικής πλατφόρμας του iSyriza, όπου, όπως ομόφωνα είχαμε αποφασίσει σε προηγούμενη Κεντρική Επιτροπή, θα πρέπει να ολοκληρώνεται με μια παρουσία στην αντίστοιχη οργάνωση. Κι αυτό νομίζω ότι όλοι το υποστήριξαν, δηλαδή την ενσώματη παρουσία στις πολιτικές διαδικασίες, δεν είναι μόνο διαδικτυακή μια σχέση, έτσι δεν είναι; Ο διάλογος άλλωστε γίνεται εκ του σύνεγγυς και έτσι έχεις και τη δυνατότητα να συνθέτεις τις διαφορετικές απόψεις. Αυτό, λοιπόν, που μας οδήγησε σε μια ψηφοφορία είναι εάν αυτή η αυτοπρόσωπη παρουσία των νέων - μέσω του διαδικτύου- μελών, θα έπρεπε να υπάρξει στις προσυνεδριακές διαδικασίες, με μία έστω, παρουσία πριν από τις τελικές ψηφοφορίες ή ακόμα και κατευθείαν, σε κάποιες περιπτώσεις, στην τελική ψηφοφορία. Εκεί υπήρξε μια διαφορετική προσέγγιση. Αλλά αν δείτε τα νούμερα, αυτό δεν αφορά παρά έναν πολύ μικρό αριθμό, διότι αυτή τη στιγμή τα περισσότερα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, έχουν ήδη ενταχθεί στις διαδικασίες της οργάνωσής μας. Έχουν συμμετάσχει σε ανοιχτές εκδηλώσεις, σε συνελεύσεις, σε θεματικές εκδηλώσεις. Χωρίς να είναι τόσο σημαντικό το θέμα, γιατί αφορά ένα πολύ μικρό αριθμητικό μέγεθος, έγινε μία συζήτηση η οποία και αυτή μπορεί, τελικά, να έχει τα καλά της».
 Τα νέα μέλη όχι μόνο να γίνουν, αλλά και να παραμείνουν ΣΥΡΙΖΑ:
«Εκεί νομίζω ότι είναι το στοίχημα, η πρόκληση και το καθήκον από εδώ και μπρος. Διότι ενώ όλοι αναγνωρίζουμε την ανάγκη του να υπάρχει περιεχόμενο δράσης, παρέμβασης και δυνατότητα απόφασης από τα μέλη μας, παλιά ή καινούργια, στα ζητήματα που αφορούν το χώρο τους, το χώρο της δουλειάς τους, αλλά και συνδιαμόρφωσης στις γενικότερες αποφάσεις τους κόμματος, στην πράξη αυτό δεν έχουμε μπορέσει να το υπηρετήσουμε με ένα συγκεκριμένο σχέδιο, οργανωτικό και πολιτικό. Διότι αυτό προφανώς προϋποθέτει και την αντίστοιχη μεσαία στελέχωση και τα σωστά αντανακλαστικά. Τώρα, με τη μαζικοποίηση των οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ, πραγματικά πιστεύω ότι θα μπει μπροστά η πρόκληση να μπορέσουμε μέσα από την ενεργοποίηση του συνόλου ή σχεδόν του συνόλου των μελών μας, να πετύχουμε το επιδιωκόμενο που είναι η κοινωνική παρουσία και η κοινωνική γείωση.
Και έχει και κάτι άλλο σημασία. Ότι δεν είναι η πρώτη φορά που αυτός ο χώρος, είτε ο Συνασπισμός παλιότερα, προσπαθεί να αποτυπώσει ακόμα και στον τίτλο του τη διεύρυνση, τη συμμαχία, τη συμπόρευση που υπήρξε όλο το προηγούμενο διάστημα. Αυτό αποδεικνύει, επειδή το έχει κάνει πράξη με διάφορους τρόπους, ότι ουδέποτε υπήρξε ένα κόμμα “σκαντζόχοιρος”, ένα κόμμα κλειστό, όπως κακώς, ψευδώς και με μία διάθεση διαστροφής των απόψεων, γράφτηκε κατά καιρούς σε διάφορα ρεπορτάζ. Αυτά είναι ξένα προς τη δική μας Αριστερά και νομίζω ότι αυτό επιβεβαιώθηκε και από τη χθεσινή συζήτηση. […] Ο προβληματισμός σε σχέση με την προσθήκη στο επίπεδο του τίτλου ακούστηκε και τώρα, δηλαδή κατά πόσο θα πρέπει αυτή η προσθήκη να αποτυπώνει, πέρα από τη συμπόρευση με όλες αυτές τις δυνάμεις με τις οποίες κινηθήκαμε μαζί όλο το προηγούμενο διάστημα, ενδεχομένως και το αναγκαίο άνοιγμα που πρέπει να κάνει ο χώρος μας στα ζητήματα της πράσινης οικονομίας και της οικολογίας».

Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2020

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΧΑΛΚΕΥΜΕΝΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ του Πάνου Σκουρλέτη




«Καμιά συναίνεση δεν μπορείτε να διεκδικήσετε, όταν ξηλώνετε μία προς μία τις κατακτήσεις των εργαζομένων»
Ομιλία κατά τη συζήτηση και ψήφιση του σ/ν «Εκλογή Βουλευτών»
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι
Αυτό που είδαμε εκ μέρους της κυβερνητικής πλειοψηφίας και της κυβέρνησης, στην προσπάθειά της να υποστηρίξει τον νόμο που κατέθεσε, έχει οδηγήσει στην υιοθέτηση ανιστόρητων και επικίνδυνων επιχειρημάτων, όπως αυτά που ακούστηκαν πριν, ότι ο ναζισμός στη Γερμανία, και ο Χίτλερ, ανέβηκε επειδή υπήρχε η απλή αναλογική. Κατάλαβα από την απάντηση του κ. Γεραπετρίτη ότι το μετάνιωσε, παρά τους υψηλούς τόνους ήταν αρκετά αδέξιος ως προς την επιχειρηματολογία του. Αλλά σας έχει οδηγήσει στο να λέτε και αστεία πράγματα. Εγκαλείτε την κυβέρνησή μας γιατί το πρώτο επτάμηνο της διακυβέρνησης του ‘15 δεν έφερε τον νόμο για την απλή αναλογική. Θα τον ψηφίζατε; Είναι σημαντικό να μας το πείτε αυτό. Θα τον ψηφίζατε τότε και δεν τον ψηφίσατε μετά, το ’16;
Μας λέτε ότι σε μία στιγμή που υπήρχε καταιγισμός ακραίων γεγονότων, πυκνών πολιτικών γεγονότων. Που ήταν άλλες οι προτεραιότητες. Και ενώ για εσάς το θέμα της απλής αναλογικής θεωρούνταν, όπως αποδεικνύεται και τώρα, -και είναι- κορυφαίο από τα ζητήματα του πολιτικού συστήματος και θεωρείτε ότι διχάζει, μας λέτε λοιπόν γιατί δεν επιλέξαμε στο εσωτερικό της χώρας, το πρώτο επτάμηνο του ‘15, να φέρουμε ένα θέμα το οποίο θα δημιουργούσε μια επιπρόσθετη διχαστική κατάσταση ανάμεσα στην τότε κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση.
Αλλά ας πούμε ότι εμείς το φέρναμε. Ξέρετε τι θα γινόταν τώρα; Εσείς δεν θα είχατε μια αυτοδύναμη κυβέρνηση. Αυτό δεν ακούστηκε εδώ. Διότι, φαντάζομαι ότι η τοποθέτηση των κομμάτων θα ήταν ίδια με αυτή του ’16. Η απλή αναλογική πήρε 179 ψήφους. 179 πάνω - κάτω θα έπαιρνε και το ’15. Άρα, οι εκλογές του ‘15 θα γίνονταν με το προηγούμενο εκλογικό σύστημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κέρδιζε ξανά τον Σεπτέμβρη του ‘15 για δεύτερη φορά και τώρα οι εκλογές θα γίνονταν με απλή αναλογική. Εδώ σε θέλω. Αφήστε λοιπόν τα αστεία επιχειρήματα. Επικαλείστε δε και το παράδειγμα της Αυτοδιοίκησης και έρχεστε με την πιο ακραία περίπτωση, την περίπτωση της Θεσσαλονίκης. Θέλετε το 14% να παίρνει τα δυο τρίτα των εδρών στο δημοτικό συμβούλιο. Και το λέτε δημοκρατία αυτό ή προσπάθεια να συνεχίσετε ένα δημαρχοκεντρικό μοντέλο, αδιαφανές; Και το υπογραμμίζω αδιαφανές. Γιατί ο τρόπος που η Αυτοδιοίκηση, ιστορικά στη βάση αυτών των συνθέσεων των δημοτικών συμβουλίων, διαχειριζόταν τους δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους ήταν αδιαφανής. Και το ξέρετε. Αλλά αυτό θέλετε.
Σας ενοχλούν οι πραγματικές συναινέσεις. Παρόλα αυτά, τις προηγούμενες μέρες μιλάγατε για όρκους πίστης στη συναίνεση. Μας είπατε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού. Και εδώ, πραγματικά, έρχεστε με μια παλαιοκομματική αντίληψη να μας γυρίσετε πίσω. Να μας γυρίσετε πίσω στις μονοκομματικές αντιλήψεις οι οποίες ταλαιπώρησαν τον τόπο. Και παρ’ όλες τις ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις, δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε την κοινωνική και πολιτική χρεοκοπία αυτών των αυτοδύναμων κυβερνήσεων που επί 40 χρόνια εναλλάσσονταν και είχαν την ευθύνη της διαχείρισης του τόπου.
Και έρχεστε εδώ πέρα υποκριτικά να μιλήσετε γενικά για την ανάγκη της συναίνεσης. Νομίζω ότι έχει δίκιο ο κ. Τασούλας, ο Πρόεδρος της Βουλής, που λέει ότι τελικά η συναίνεση είναι μια γλυκανάλατη επίκληση. Υπάρχει κι ένα αντίστοιχο τρέιλερ δημοσιογραφικής εκπομπής, το έχει πει στον αέρα. Φαίνεται ότι είναι μια υποκρισία για εσάς η συναίνεση.
Επιλέγετε, λοιπόν, απέναντι στο πραγματικό ζήτημα, που είναι κυβερνήσεις ισχυρές, σταθερές, κοινωνικής πλειοψηφίας, να μας πείτε ότι θέλετε χαλκευμένες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες στη βάση ενός παραμορφωτικού συστήματος.
Όμως αυτή η μονοκομματική αντίληψη δεν σταματάει μόνο στον τρόπο διαμόρφωσης των κοινοβουλευτικών συσχετισμών. Πηγαίνει και παραπέρα. Στη μονοκομματική αντίληψη της διαχείρισης του Κράτους. Διότι η παράταξή σας, η γαλάζια παράταξη και η πράσινη παράταξη, πριν το 2010 είχαν μια ιδιοκτησιακή σχέση με το Κράτος. Το άρμεγαν. Το χρησιμοποίησαν για να στήσουν πελατειακά δίκτυα. Για να επιτυγχάνουν πολύ υψηλά ποσοστά στον συναινετικό δικομματισμό του παρελθόντος, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Γιατί δεν μιλάτε, λοιπόν, για αυτή την ελληνική παραφωνία του ακλόνητου και εδραιωμένου επί 40 και πλέον χρόνια δικομματισμού που οδήγησε σε αυτή την ανεπανάληπτη, βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση το 2010; Είχαμε ισχυρές κυβερνήσεις, δεν τα κατάφεραν. Γιατί το θέμα των συνεργασιών δεν είναι μόνο θέμα εκλογικού συστήματος. Είναι θέμα ύπαρξης πραγματικών προγραμματικών συγκλίσεων. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η συναίνεση πρέπει να πατάει στο αντίστοιχο έδαφος πολιτικών και συναντίληψης. Εκεί υπάρχει πεδίο εφαρμογής.
Καμιά συναίνεση δεν μπορείτε να διεκδικήσετε, όταν έρχεστε αυτές τις μέρες και ξηλώνετε μία προς μία τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Αυτό που ανακόψαμε εμείς βγαίνοντας από τον φαύλο κύκλο των μνημονίων. Δεν μπορεί να υπάρξει καμιά συναίνεση στις απολύσεις που διευκολύνετε. Και ήδη άρπαξαν την ευκαιρία η Τράπεζα Πειραιώς ή ο ΟΤΕ. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία συναίνεση στον παραγκωνισμό της Επιθεώρησης Εργασίας. Εκεί θα υπάρχει κάθετη αντιπαράθεση, μέχρι τέλους και πρέπει να το καταλάβετε.
Από εκεί και έπειτα, κυρίες και κύριοι, διαρρέεται ότι έχετε συλλάβει το ευφυές σχέδιο των διπλών εκλογών. Έτσι υποτιμάτε την έννοια της λαϊκής ψήφου; Αυτό είναι η αποθέωση ενός τακτικισμού. Μας λέτε ότι δεν σας ενδιαφέρει εάν θα σας καταψηφίσει πλειοψηφικά ο κόσμος, αν δεν κάνει την επιλογή να στηρίξει το κόμμα σας. Θα κάνετε ένα τρικ. Ωραία αντίληψη για τη δημοκρατία, για τους θεσμούς. Εσείς οι, υποτίθεται, υπερασπιστές της δημοκρατίας. Ας αφήσει ο κ. Γεραπετρίτης τις κραυγές περί του δικαιώματος της έκφρασης που εδώ είναι κατοχυρωμένο. Εδώ είναι κατοχυρωμένο το δικαίωμα της έκφρασης. Κάνατε έναν λάθος παραλληλισμό. Στα μίντια δεν είναι. Εκεί δεν υπάρχει δικαίωμα έκφρασης. Εκεί υπάρχουν οι φίλοι σας οι ολιγάρχες, οι οποίοι σας στήριξαν και σας στηρίζουν. Και βέβαια εσείς, μέσα από τους νόμους, τους ανταποδίδετε αυτό που σας παρέχουν.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι έχουμε μπει στο 2020 και έχει περάσει η περίοδος του μέλιτος. Θα εκπλαγείτε από την ωριμότητα του ελληνικού λαού, του ταλαιπωρημένου ελληνικού λαού και θα βρεθείτε, αν συνεχίσετε σε αυτό τον δρόμο, σε πολύ αντίξοες και δύσκολες συνθήκες γιατί το ψέμα τελικά έχει κοντά ποδάρια. Θα ‘μαστε εδώ και θα τα πούμε.
Ευχαριστώ.

Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020

ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΑΣ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΕΙΣΤΙΚΟΙ του Πάνου Σκουρλέτη


Στις 15 Γενάρη 2020 ο Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε στην Ζάκυνθο. Μεταξύ των άλλων τόνισε:
Το σύνθημά μας λέει: «Πάρτε τον ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια σας».
- Δεν σημαίνει μόνο ψηφίστε ΣΥΡΙΖΑ. 
- Δεν σημαίνει μόνο γραφτείτε στον ΣΥΡΙΖΑ. 
Αλλά γίνετε εσείς ο ΣΥΡΙΖΑ, η σύγχρονη φωνή της Αριστεράς, στη δουλειά, στο σχολείο, στη γειτονιά. Δείξτε το ηθικό μας πλεονέκτημα, την ανωτερότητα των ιδεών μας. Διότι με το παράδειγμά μας και όχι μόνο με τις θέσεις μας, μπορούμε να είμαστε πειστικοί. Να λένε ότι αυτός ο γιατρός δεν παίρνει φακελάκι, είναι αριστερός, αυτός ο καθηγητής δεν κάνει «ιδιαίτερα» στους μαθητές του από το σχολείο. Αυτή είναι η διαφορά του ανθρώπου που πιστεύει σε διαφορετικές αξίες, τις αξίες της ισότητας, της μη εκμετάλλευσης, της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας.
Αυτά μας εμπνέουν, αυτά πρέπει να τα κάνουμε έναν σύγχρονο τρόπο λειτουργίας και δόμησης ενός αποτελεσματικού, γειωμένου κόμματος.

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2020

ΑΚΟΥΕΙ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ; της Αγγελικής Ανυφαντή*


εδώ ο Άγιος Πατρών υποδεχόμενος την σύζυγο του υπουργού Κικίλια
έχοντας κατέβει την μαρμάρινη σκάλα του Επισκοπικού Μεγάρου
περιμένοντας στο πεζοδρόμιο,την φιλάει σταυρωτά(λεζάντα ιστολογίου)

Ακούει ο Χρυσόστομος Πατρών;;;;;;
Επειδή αρνούμαι να γίνω...σανοφάγος,έχω να πω τούτο που αφορά το Μητροπολίτη Πατρών Χρυσόστομο:
- Έστειλε επιστολή στον υπουργό της Ν.Δ Κώστα Καραμανλή και του ζητά να προχωρήσει το έργο της Πατρών- Πύργου. Μέχρι εδώ, συμφωνώ και καλώς έπραξε. Όμως στο κείμενο της επιστολής του αναφέρει, ότι "οι προηγούμενες κυβερνήσεις έδιναν μόνο υποσχέσεις και δεν φάνηκε φως στην κατασκευή του έργου".
-Επειδή ο κ. Χρυσόστομος είναι γνωστός δημοσιοσχεσίτης και κουβαλάει πάντα μαζί του φωτορεπόρτερ,ενώ διαθέτει κανάλι τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σταθμό, πώς του ξέφυγε βρε παιδί μου, ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε ξεκινήσει το έργο πριν από το Πάσχα;;;; Και ότι σταμάτησαν οι εργασίες με εντολή Κούλη και Καραμανλή, για να ξανακάνουν επαναδημοπράτηση του έργου, γεγονός που σημαίνει χρόνια πίσω καθυστέρηση;;;;;;;;;;;;;;
-Και εν τέλει αν δεν το γνωρίζει, μήπως πρέπει κάποιος να τον ενημερώσει;;;;;;;;;;;;;
Επίσης έχω να του πω ακόμα, ότι Ιερός Ναός της περιοχής αρμοδιότητός του, έχει προσφύγει στα Δικαστήρια, εγείροντας απαιτήσεις, λόγω διέλευσης του δρόμου από ακίνητο "ιδιοκτησίας" του. Αυτό, δεν καθυστερεί την πορεία του έργου;;;;;;;;;;;;;
-Και εν τέλει αν δεν το γνωρίζει, μήπως πρέπει κάποιος να τον ενημερώσει;;;;;;;;;;;;;Επίσης έχω να του πω ακόμα, ότι Ιερός Ναός της περιοχής αρμοδιότητός του, έχει προσφύγει στα Δικαστήρια, εγείροντας απαιτήσεις, λόγω διέλευσης του δρόμου από ακίνητο "ιδιοκτησίας" του. Αυτό, δεν καθυστερεί την πορεία του έργου;;;;;;;;;;;;;

*η Αγγελική Ανυφαντή είναι δημοσιογράφος της Πάτρας

Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ ΑΘΟΡΥΒΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ της Σίας Αναγνωστοπούλου

Έφυγε από τη ζωή χθες, Δευτέρα 13 Ιανουαρίου, ο Γιώργος Κουκουλές, καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου και αντιπρόεδρος των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ).



Ο Γιώργος Κουκουλές υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς μελετητές της ιστορίας του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος και μεταξύ των έργων του είναι και τα  “Για μια ιστορία του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος” (1994) και “Το Ελληνικό Συνδικαλιστικό Κίνημα και οι Ξένες Επεμβάσεις” (1995). Παράλληλα, συμμετείχε σε αγώνες για τον εκδημοκρατισμό του συνδικαλιστικού κινήματος, καθώς και για την εξυγίανση του εκπαιδευτικού συστήματος στα ΑΕΙ.
- Η βουλεύτρια Αχαΐας Σία Αναγνωστοπούλου δήλωσε:
« Ακόμα ένας σημαντικός και αθόρυβος άνθρωπος πέθανε. Συνάδελφος στο Πάντειο και συνοδοιπόρος στα ΑΣΚΙ, πάντα σεμνός, πάντα εξαιρετικός επιστήμονας, πάντα έντιμος στην άσκηση των πανεπιστημιακών καθηκόντων του. Ο Γιώργος Κουκουλές δεν φοβήθηκε τη χούντα, δεν φοβήθηκε τους τότε ισχυρούς που βαρύνονταν με σκάνδαλο στο Πάνειο. Θερμά συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους ».

Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2019

ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ της Γιώτας Κοντογεωργοπούλου*

Η ΑΔΙΑΝΟΗΤΗ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΕΛΕΤΙΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑΤο να σε λένε Πελετίδη και να σε εκθειάζει (αντί να σε μέμφεται για την τραγική καθυστέρηση) η Έλενα Ακρίτα από τα «Νέα», επειδή δεν κατάφερες επί τρία ολόκληρα χρόνια να φτιάξεις υπνωτήριο αστέγων (με χρήματα που σου έχουν ήδη εξασφαλίσει), όπως έχουν καταφέρει άλλοι δήμοι της χώρας δεν ξέρω πώς μπορεί να το πει κανείς, τι να φανταστεί και τι να πιστέψει. Για την ιστορία και για να μην ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε:Το υπνωτήριο του δήμου της Πάτρας εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ 2014-2020, στις 2 Νοεμβρίου του 2016 όταν ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Απόστολος Κατσιφάρας υπέγραψε για την ένταξη των Πράξεων τριών Δομών Αστέγων συνολικού κόστους πάνω από 1,7 εκατ. ευρώ. Ανάμεσα σε αυτές και οι Δομές Αστέγων Δήμου Πατρέων- Υπνωτήριο, κόστους 556.920 ευρώ. Η ημερομηνία λήξης ήταν η 29η Δεκεμβρίου 2019 (το χάναμε το έργο δηλαδή). Άλλοι δήμοι της χώρας έκαναν μέσα σε αυτό το διάστημα τα Υπνωτήριά τους, δίχως εύσημα από πουθενά. Ο Δήμος της Πάτρας αγόραζε… αγρόν, την ίδια ώρα που άνθρωποι βρίσκονταν στο δρόμο και κάποιοι πέθαιναν σε αυτόν.
Για να σωθεί η κατάσταση και να μην χάσουμε τα ευρωπαϊκά χρήματα λόγω της ανικανότητας αντίδρασης του δήμου της Πάτρας, χρειάστηκε να παρέμβει ο νέος Περιφερειάρχης Νεκτάριος Φαρμάκης και να τροποποιήσει το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του έργου εντάσσοντάς το στο πρόγραμμα 2019-2023.
Όλο αυτό, επιβραβεύεται με ένα άρθρο και τίτλο "ο δήμαρχος της καρδιάς μας" από την κ. Ακρίτα η οποία ίσως επηρεάστηκε από στρατευμένα sites τύπου Κατιούσα που κάνουν την τρίχα τριχιά ανά το πανελλήνιο στο πλαίσιο της γνωστής βιομηχανίας κατασκευής του «καταπληκτικού κομμουνιστή δημάρχου της Πάτρας».
Κανένα μπράβο δεν είδαμε για τους δημάρχους της Θεσσαλονίκης, του Βόλου, των Ιωαννίνων, της Καλαμάτας και άλλων πόλεων που κατάφεραν, με το ίδιο πρόγραμμα, αυτό που εμείς δεν καταφέραμε από το 2016, αλλά το πολυδιαφημίζουμε με κόκκινα sites.
Αυτοί οι δήμαρχοι μάλλον δεν είναι της καρδιάς μας. Είναι της.. σπλήνας μας..
Για να σωθεί η κατάσταση και να μην χάσουμε τα ευρωπαϊκά χρήματα λόγω της ανικανότητας αντίδρασης του δήμου της Πάτρας, χρειάστηκε να παρέμβει ο νέος Περιφερειάρχης Νεκτάριος Φαρμάκης και να τροποποιήσει το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του έργου εντάσσοντάς το στο πρόγραμμα 2019-2023.Όλο αυτό, επιβραβεύεται με ένα άρθρο και τίτλο "ο δήμαρχος της καρδιάς μας" από την κ. Ακρίτα η οποία ίσως επηρεάστηκε από στρατευμένα sites τύπου Κατιούσα που κάνουν την τρίχα τριχιά ανά το πανελλήνιο στο πλαίσιο της γνωστής βιομηχανίας κατασκευής του «καταπληκτικού κομμουνιστή δημάρχου της Πάτρας».Κανένα μπράβο δεν είδαμε για τους δημάρχους της Θεσσαλονίκης, του Βόλου, των Ιωαννίνων, της Καλαμάτας και άλλων πόλεων που κατάφεραν, με το ίδιο πρόγραμμα, αυτό που εμείς δεν καταφέραμε από το 2016, αλλά το πολυδιαφημίζουμε με κόκκινα sites.Αυτοί οι δήμαρχοι μάλλον δεν είναι της καρδιάς μας. Είναι της.. σπλήνας μας..

*δημοσιογράφος της Πάτρας

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2019

ΑΝΗΚΩ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΥΡΙΖΑ του Πάνου Λάμπρου*








Ανήκω σε ένα κόμμα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Το κόμμα αυτό έχει πάρει πρωτοβουλίες για τη συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων από την αριστερά της αριστεράς, τη ριζοσπαστική οικολογία, έως την αριστερή σοσιαλδημοκρατία. Στην καμπάνια ονομάστηκε ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Την ίδια στιγμή προγραμματίζεται το 3ο συνέδριο του κόμματος, δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ. Κι όμως, ρεπορτάζ κάποιων δημοσιογράφων, από αφέλεια ή δεν ξέρω τι, αναγράφεται ως συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Δηλαδή ενός άλλου σχήματος.
Ας το αποσαφηνίσουμε λοιπόν.
Όποια άποψη και αν έχει οποιοσδήποτε από εμάς, σεβαστή σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να αγνοεί ότι τα κόμματα δεν διαλύονται, δεν μετεξελίσσονται, δεν αλλάζουν, ερήμην των μελών του, επειδή ενδεχομένως το επιθυμούν μερικοί. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει και θα υπάρχει όσο το επιθυμούν τα μέλη του, νέα και παλαιότερα. Συνεπώς, κανείς και καμία δεν δικαιούται να βιάζεται και να αλλάζει την πραγματικότητα με το έτσι θέλω.
Μπορεί στο συνέδριο, το 3ο του ΣΥΡΙΖΑ, να αποφασιστεί η διάλυσή του (προσωπικά το απεύχομαι) ή η μετεξέλιξή του (επίσης το απεύχομαι) ή οτιδήποτε. Συνέδριο είναι, ότι θέλει αποφασίζει... Αλλά μέχρι τότε το κόμμα αυτό θα συνεχίσει την πορεία του ως αυτό που είναι και όχι σε αυτό που κάποιοι θέλουν να είναι.
Ένα κόμμα ανοιχτό, μαζικό, δημοκρατικό ως προς τη λειτουργία του, ριζοσπαστικό, οικολογικό, φεμινιστικό, αριστερό. Και η όποια διεύρυνση, που όλοι και όλες επιδιώκουμε με θέρμη, θα γίνεται στο έδαφος της αριστεράς...

Γιατί ο βασικός μας στόχος είναι ο μετασχηματισμός, όχι του κόμματός μας, αλλά της κοινωνίας. 

Κάποιοι που βιάζονται, που αγωνιούν να γίνουμε "κυβερνώσα" -όλοι και όλες το θέλουμε-, αλλά ξεχνούν το "αριστερά", τη λέξη "μετασχηματισμό" ίσως να τη θεωρούν ακραία, υπερβολική... Ίσως γιατί ξεχνούν ή δεν το έμαθαν ποτέ, ότι ο σοσιαλισμός, για μας είναι μια διαρκής κίνηση, δρόμος, τομές και ρήξεις, που αλλάζουν συνειδήσεις, που διαμορφώνουν ένα διαφορετικό πλαίσιο, απελευθερωτικό σε κάθε περίπτωση.
Είναι ο δημοκρατικός δρόμος για το σοσιαλισμό, αυτός που μας συγκινεί, που μας συνεγείρει. Και ασφαλώς όχι η μετατροπή μας σε ένα ασαφές πολιτικό μόρφωμα που χωρά τα πάντα.
Ανήκω σε ένα κόμμα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

 Το κόμμα αυτό που κατάφερε ένα θαύμα, που έφερε τα κάτω πάνω, που μπόλιασε την κοινωνία με νέες ιδέες, νέες πρακτικές, ακόμα και τις στιγμές που έκανε λάθη, τη στιγμή που ηττήθηκε από υπέρτατες δυνάμεις.
Είμαι υπερήφανος για το κόμμα μου. Και για τη συμμετοχή του στο κίνημα των πλατειών και για το 2008 στην εξέγερση της νεολαίας μετά τη δολοφονία Γρηγορόπουλου και για το φόρουμ. Είμαι υπερήφανος για τις μάχες που δώσαμε την περίοδο της διακυβέρνησης, για τις τομές στο χώρο της υγείας, στις φυλακές με το νόμο Παρασκευόπουλου, στα εργασιακά ζητήματα, παρά την τρομοκρατική πίεση, στην παιδεία, την κοινωνική πολιτική, το ΚΕΑ, την επιδότηση ενοικίου, την αναδοχή και την παιδοθεσία, τη δουλειά μας στον ΟΑΕΔ, τις συλλογικές συμβάσεις, την αύξηση του κατώτατου μισθού, την κατάργηση του υποκατώτατου, το σύμφωνο συμβίωσης και για ομόφυλα ζευγάρια, τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, την ιθαγένεια, τον αντιρατσιστικό νόμο, την αλληλεγγύη για όλους, σε μετανάστες και έλληνες, την μεγάλη τομή της συμφωνίας των Πρεσπών... και τόσα άλλα.
Ανήκω σε ένα κόμμα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς...

*Μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, υπέυθυνος Τομέα Δικαιωμάτων