Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Οταν βρεθήκαμε σ'αυτόν τον καινούργιο κόσμο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές καταβολές, την εποχή των πασοκοδεξιών μνημονίων ήμασταν αμήχανοι.
Ξέραμε όμως ένα πράγμα:
''Είχαμε προδοθεί όλοι από τους κομματικούς χώρους που βρισκόμασταν μέχρι τότε''
Οταν εμείς σηκώναμε τα κομματικά σημαιάκια,αυτοί κλέβανε ασύστολα την Πατρίδα μας!
Κάναμε τότε την υπέρβαση και στηρίξαμε τον ηγέτη Αλέξη Τσίπρα και τους ανθρώπους δίπλα του!
Πέρασε και περνάει από δύσκολες θάλασσες το καράβι του ΣΥΡΙΖΑ, όμως εμείς είμαστε δίπλα του,χωρίς επετηρίδες,χωρίς να περιμένουμε ανταλλάγματα,μόνο στηρίζουμε για να σωθεί η χώρα και προσφέρουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε.
Γνωρίζουμε σιγά-σιγά, ο ένας τον άλλον και μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλον.
Μάθαμε όλοι όμως ΕΝΑ πράγμα αδιαπραγμάτευτο:
Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς !!!
Αυτό το φυλάμε σαν κόρη οφθαλμού και το αντιπαραθέτουμε στην παλιά τάξη και στους θλιβερούς ακόλουθους της...

Read More

Δραγασάκης: "Να κάνουμε το κόμμα κέντρο λήψης αποφάσεων"

O αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, μιλώντας σήμερα 26/6/2016

στην ΚΕ, υπογράμμισε την ανάγκη ουσιαστικής αναβάθμισης του κόμματος ως προϋπόθεση επιτυχίας του πολιτικού σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ.

«Ορισμένες φορές η αριστερή κυβερνησιμότητα κατανοείται ως κάτι δεδομένο. Δεν είναι όμως όπως ένα πλοίο έτοιμο που μπαίνει στη θάλασσα , έτοιμο να ταξιδέψει, αλλά είναι κάτι που δημιουργείται εν πλω μέσα από διαρκείς προσπάθειες, μέσα από πειραματισμούς, μέσα από εντοπισμούς και διόρθωση λαθών μέσα από τη μελέτη των συγκυριών», ανέφερε ο Γιάννης Δραγασάκης και πρόσθεσε ότι η αριστερή κυβερνησιμότητα είναι μια διαδικασία μάθησης και η οργάνωση της μάθησης αυτής πρέπει να γίνει ένα από τα στοιχεία λειτουργίας του κόμματος.

«Όμως αυτή η διαδικασία μάθησης δεν θα πρέπει να γίνεται μέσα σε κλειστά γραφεία, αλλά μαζί με τον κόσμο, μαζί με την κοινωνία ώστε να δημιουργεί μια νέα τάση συμπαράταξης λαού, κυβέρνησης και κόμματος» ανέφερε ο κ. Δραγασάκης. «Εάν θέλουμε έναν ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο, δημοκρατικό κόμμα της Αριστεράς πρέπει να επικεντρωθούμε σ´αυτό και όχι στις τάσεις. Να κάνουμε το κόμμα κέντρο λήψης των αποφάσεων», είπε ο κ. Δραγασάκης.

Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης αναφέρθηκε και στον ιστορικό εγχείρημα που ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ και υπογράμμισε την ανάγκη να μελετηθούν οι προϋποθέσεις εκείνες που θα βοηθήσουν στο δρόμο εμπρός.

Read More

ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ του Δημ.Γιαννακόπουλου δημοσιογράφου

Στις αρχές  Μαϊου 2016, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας  Προκόπης Παυλόπουλος κατά την ανακήρυξη του ως επίτιμου δημότη Άργους  - Μυκηνών,  βάζοντας μια ρήση του Πρωταγόρα  «Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος»  στις υψίπυργες  δηλώσεις του,  εκτόξευσε τη συνείδηση σ΄ ένα άχρονο παρόν με αδιαχείριστη αντίδραση αφού- Αριστοτελικώς-  κάθε μεταβολή φέρνει από την ίδια της τη φύση τη φθορά. 
Το «παραχαράττειν το νόμισμα» των  Κυνικών, συνεχώς  και αδιαιρέτως προς τον  Πρωταγόρα,   στόχευε στην καταστροφή των νόμων, της νομής, της  νέμεσης  δια του νόμου ή ως παράγωγο αυτού.
 Όχι στο νόμισμα .  Δια ταύτα , με το ίδιο νόμισμα πρέπει να πληρώνεται και η αμάθεια και η επιλεκτική  «βουτιά» στην ιστορία. 
 Η ιστορία του αναρχισμού στην αρχαιότητα απαντάται μεγαλειωδώς στην αφήγηση του  Ηρόδοτου για τον Μεγάβαζο, τον Δαρείο, τον Οθάνη  και άλλους που  όταν  εξόντωσαν έναν μάγο σφετεριστή της Περσικής βασιλείας  αρχίνισαν να συζητούν ποια μορφή κυβέρνησης θα ‘διναν στην  Περσία. «Επειδή φανερό είναι ότι  ένας από ‘μας  θα γίνει βασιλιάς» είπε  ο Οθάνης «είτε με κλήρο, είτε επειδή εμείς θα αναθέσουμε την εκλογή στον περσικό λαό, είτε με κάποιον άλλον τρόπο, εγώ δεν θα  μείνω μαζί σας. Στ΄ αλήθεια, δεν θέλω ούτε να με κυβερνούν , ούτε να κυβερνάω.  Παραιτούμαι από την εξουσία  με την προϋπόθεση ότι δεν θα υποταχθώ σε κανέναν από σας,  ούτε εγώ ούτε  οι απόγονοι μου για πάντα». 
Εκείνος  ο τρόπος ζωής εμφανίστηκε ξανά στην Ελλάδα  αιώνες   «μαύρων ωκεανών»  μετά,  παράλληλα σχεδόν με τα επαναστατικά κινήματα της  Ευρώπης.
Η  «άρνηση της κάθε κατεστημένης  αρχής  και εξουσίας»  κατεγράφη πρώτα από τον  ποιητή Μικέλη Άβλιχο,  γεννημένο στο  Ληξούρι  της  Κεφαλονιάς στα  1844. Ζυμωμένος από τις ιδέες του Μπακούνιν και των οπαδών του στη Βέρνη  όπου πήγε για σπουδές,  ο εύπορης καταγωγής  Άβλιχος επέστρεψε στη μικρή κωμόπολη  χωρίς απαντήσεις στην άλογη  (σς  μάλλον αχρείαστη)  ως  τα σήμερα διαπίστωση  ότι «οι διανοούμενοι δεν ορίζονται εν σχέση προς την τάξη στην  οποία  ανήκουν  αλλά συνιστούν κατά κάποιον τρόπο την  «καθολική τάξη» πέραν των τάξεων με την κύρια σημασία της λέξης». 
Αμείλικτος  και ανελέητος κριτής κάθε κυρίαρχης άποψης με όπλο του τη σάτιρα.
Μόνος του τέθηκε στο περιθώριο μοιράζοντας τα χειρόγραφα του  σε νέους  ανθρώπους ενώ  αρνούνταν  οποιαδήποτε  δημοσίευση τους.
«Ερήμου βράχου μια βρυσούλα  που έρημη ρέει σε έρημο γιαλό»  όπως  ο ίδιος έγραφε , έσβησε στο  Αργοστόλι στα  1917. 
 Διατρέχοντας  τους  «Αναρχικούς» του  Ρόντερικ Κένγουρντ (εκδ.  Ελεύθερος Τύπος)  ο αναγνώστης συναντά το πρώτο  οργανωμένο αναρχοσυνδικαλιστικό κίνημα στην Πάτρα στα   1893  με την ίδρυση της «Σοσιαλιστικής Αδελφότητας», αποτελούμενο από ξυλεργάτες,  μικροεπαγγελματίες  και μερικούς διανοούμενους  στα  παρθενικά   Μαρξιστικά τους διαβάσματα. Τα τρία ξυλουργικά εργοστάσια   (Μαμάκη, Παπανικολάου, Τασσοπούλου)   που υπήρχαν στην  αχαϊκή πρωτεύουσα ειδικεύονταν  στην κατασκευή σταφιδοκιβωτίων.   Οι εργάτες ξεσηκώθηκαν  κέρδισαν τα όσα ελάχιστα διεκδικούσαν  αποτελώντας  παράδειγμα για τους καπνεργάτες  και τους τσιγαράδες.
 Οι συγκεντρώσεις τους υπό την  καθοδήγηση της  «Σοσιαλιστικής Αδελφότητας» γίνονταν στο  «μπούβλικο»  ( από την Ιταλική λέξη πούμπλικο)  στο δημόσιο σχολείο Πατρών  στην  πλατεία Αγίου  Γεωργίου όπου συνέρχονταν «δημοκρατικώ δικαίω» αφού τα άλλα εκπαιδευτήρια ήταν ιδιωτικά. 
Αναρχοσυνδικαλιστική δράση  αναπτύχθηκε για  10 χρόνια ταυτόχρονα και στην  Ηλεία.  Πέντε εφημερίδες εκδόθηκαν σε Πάτρα  - Πύργο μέχρι τα  1905, «Φως»,  «Εμπρός» , «Επί τα  πρόσω», «Νέον Φως»,  «Αναρχία». Οι εκδότες  Βασίλης Θεοδωρίδης και Δημήτρης  Αρνέλλος  εισήγαγαν στην ελληνική  πολιτική σκέψη μεταφρασμένες  μπροσούρες των Μπακούνιν,  Κροπότκιν, Ζιράρ, Ρεκλύ («Θεός και Κράτος»,  «Η Αναρχία, η φιλοσοφία και το ιδεώδες της» κτλ). 
 Διάσπαρτα αποσπάσματα της αρθογραφίας τους: «Αφού  όλοι  οι άνθρωποι είναι απόγονοι του πρώτου – πρώτου ανθρώπου που ευρέθη  στη γη και έχουν τα αυτά δικαιώματα απάνω στη γη,  αφού ερχόμαστε στη γη χωρίς να φέρνουμε τίποτες  και φεύγουμε χωρίς να παίρνουμε τίποτες μαζί μας,  πώς έγινε να είμαστε χωρισμένοι σε  Κράτη και  Έθνη,  σε Βασίλεια, δηλαδή σε Τούρκους, Έλληνες , Άγγλους,  Γερμανούς, Γάλλους, Αμερικάνους… πως ευρέθηκαν να είναι  αυτοί  που λέγονται Αυτοκράτορες,  Βασιλείς, Ηγεμόνες στον σβέρκο του Λαού με αξιώματα και με τιμές… και πώς και από ποιους ευρέθηκαν οι νόμοι και για ποιο σκοπό». Κι ένα ακόμη για  τις   εκλογές του  1898: «Όχι δεν ψηφίζομεν , η Βουλήν δεν είναι δι΄ημάς,  ούτε οι νόμοι, …ούτε τίποτα εξ΄ όσων αποτελούν το τυραννικό  καθεστώς…».  
Τον  Νοέμβριο του  1896 , στο κέντρο της Πάτρας,  ο τσαγκάρης Δημήτρης Μάτσαλης  στήνει καρτέρι θανάτου στον τραπεζίτη Διονύση Φραγκόπουλο.  Τον  σκοτώνει με μαχαίρι και τραυματίζει βαριά  τον  μεγαλέμπορο  Ανδρέα Κόλια. «Κανένας δεν με έβαλε. Μόνος  μου ενήργησα. Φονεύσας  δεν απέβλεψα εις τα πρόσωπα αλλά εκτύπησα το κεφάλαιον. Είμαι ο αναρχικός  και οι αναρχικοί  είναι  υπέρ της βίας».
Μετά τη δολοφονία του τραπεζίτη το «Επί τα Πρόσω» σταμάτησε να εκδίδεται. Οι εκδότες γράψανε παντού ζητώντας οικονομική ενίσχυση.   Δύο αδελφές ράφτρες  με  1,20 δραχμές μεροκάματο έδιναν   3,5 δραχμές κάθε Σάββατο για να  ξαναβγεί η εφημερίδα. Πέθαναν φθισικές ένα χρόνο  αργότερα.
Η μεγάλη εποχή των αναρχικών, σε Ευρώπη και Αμερική, εντοπίζεται μεταξύ των ετών  1890 -1914.  Φλογερός ανθρωπισμός  αλλά και βία,  όχι πάντως βουτηγμένη στο αίμα του πολέμου, μα της αυτοδικίας.
 Οι μισοτελειωμένες  απαντήσεις στάθηκαν εμπόδιο  στην ανάπτυξη της ιδεολογίας σε συνάρτηση βέβαια  με  ότι  οι περισσότεροι  συγγραφείς  μετείχαν στις πρώτες γραμμές του αγώνα.
Τουλάχιστον δεν προηγήθηκε  Ύβρις  για να τη διαδεχθεί η Δίκη, ούτε  Ανομία  παράγωγο της Πλεονεξίας.
 Κατά τον Μαρξ η  «ανθρωπότητα δεν θέτει παρά τα προβλήματα που μπορεί να λύσει».  Ο  Μπακούνιν διαφωνούσε, το σχίσμα στην Α΄  Διεθνή δεν άργησε να έλθει. Ο  Μπακούνιν  ωστόσο  ήταν  εκείνος  που  μετέφρασε το  «Κεφάλαιο» παραδίδοντας το στους   Ρώσους.  Όχι μόνον γιατί αναγνώρισε  το  έργο του μεγάλου αντιπάλου του  αλλά για ν΄ αποδείξει στην  Ιστορία τη φενάκη των εισαγόμενων ιδεών.  Ότι το «Κεφάλαιο» ήταν φορέας εξουσίας  καιροσκοπικά λεηλατημένο σήμερα.  Ούτε ο Μαρξ είχε κατά νου τους    Ρώσους  όταν οικοδομούσε τον επιστημονικό σοσιαλισμό ούτε ο εμιγκρές  Λένιν  είχε βιώματα καταγωγής με τη Δυτική  Ευρώπη. 
Αντιθέτως, οι αναρχικοί της  Πάτρας, του Πύργου, των σταφιδάλωνων, του  Ιονίου, ζούσαν στο σταυροδρόμι της  μεταφοράς των πολιτισμών.  Επέλεξαν το άβατο της αδελφοσύνης προσπαθώντας να  βαδίσουν  «στην αεικίνητη ακολουθία προς τον ωριμότερο καρπό» του Marlowe. 

Read More

ΤΟ ΚΑΘΑΡΟ '89

Πολλοί αφελείς ή πεμπτοφαλαγγίτες του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποιούν τον όρο βρώμικο ΄89.
Δεν υπάρχει πιο μεγάλη διαστρέβλωση της ιστορίας από αυτόν τον χαρακτηρισμό!
Το 1989 δεν συντάχτηκε κατ'αρχήν το ΚΚΕ με την Νέα Δημοκρατία,αλλά η Ενωμένη Αριστερά με την Νέα Δημοκρατία!
Στο ίδιο τραπέζι κάθησε ο Μητσοτάκης με τον Λεωνίδα Κύρκο και τον Χαρίλαο Φλωράκη.
Κάθησαν για να φάνε τα γιουβαρλάκια της συχωρεμένης Μαρίκας Μητσοτάκη;
Φυσικά ΟΧΙ.
Κάθησαν για να απαλλάξουν την χώρα από το άγος που λεγόταν ΠΑΣΟΚ και Ανδρέας Παπανδρέου!
Ηταν προδότες όλοι εκείνοι οι Αριστεροί αγωνιστές,μεταξύ των οποίων και ο σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ο Γιάννης Δραγασάκης και ήταν θύματα ο Κουτσόγιωργας , ο Παπανδρέου, ο Τσοχατζόπουλος;;;
Οχι σύντροφοι!!!
Η χώρα βρώμαγε από τα σκάνδαλα με πρώτο και καλύτερο το σκάνδαλο Κοσκωτά!
Ξεχάσαμε τα πάμπερς με τα χιλιάρικα;
Ξεχάσαμε τον Ματζουράνη;
Ε όχι!!!
Αν μερικοί θέλουν να τα ωραιοποιήσουν χτυπάνε λάθος πόρτα!
Οι τότε Αριστεροί ηγέτες ξεπέρασαν τα εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα και κάθησαν μαζί με τον Μητσοτάκη για να σώσουν την χώρα από την Μιμή και την αυλή της!
ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ!!!

Read More

Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ

...Πού οφείλει, λοιπόν, ο νεοφιλελευθερισμός αυτή του την καθολική αποδοχή;
 Η απάντηση είναι πολύ απλή: πίσω από τις ωραίες εικόνες για τις "αξίες του πολιτισμού" και την "ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης" δεν κρύβεται παρά ένα σχέδιο που έχει σαν μοναδικούς στόχους την "επανεδραίωση των συνθηκών της καπιταλιστικής συσσώρευσης" από την μια και την "παλινόρθωση της δύναμης των οικονομικών ελίτ" από την άλλη...

Ντέιβιντ Χάρβεϋ " Η ιστορία του νεοφιλελευθερισμού"

Read More

ΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΠΟΛΑΚΗΣ;

Πολλοί θα πουν ότι ο Πολάκης χρησιμοποιεί γλώσσα,που δεν είναι διπλωματική.
Οτι ασχολείται με πολλά πράγματα έξω από το αντικείμενό του.
Δεκτό. Θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί.
Ομως τι έχει κάνει ο συναρχηγός του Υπουργείου Υγείας μέχρι τώρα;
Αναλίσκεται σε σχόλια και έχει παρατήσει το Υπουργείο του;
ΟΧΙ...ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ
Είναι ένας εργάτης στον τομέα που τον όρισε ο Πρόεδρος.
Είναι ο άνθρωπος που βρήκε σε σημείο κάτω από το μηδέν την δημόσια υγεία και μαζί με τον Ξανθό και το υπόλοιπο επιτελείο προσπαθούν να φτιάξουν κάτι.

Τι είναι αυτό το κάτι;

-Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας για το σύνολο των κατοίκων αυτής της χώρας. Προσπαθούν δηλαδή να γλυτώσουν από τα νύχια των εμπόρων της υγείας τους ανθρώπους. Ενισχύοντας όμως την πρωτοβάθμια,αποσυμφορούν τα δημόσια νοσοκομεία ώστε να ασχοληθούν με την δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια περίθαλψη,απερίσπαστα.
-Δεν έχουμε πλέον κατοίκους αυτής της χώρας που να μην έχουν πρόσβαση στην Υγεία!!!
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο πράγμα από αυτό!!!

-Ανοίγουν νοσοκομεία που ήταν στα αζήτητα! Που ή θα γκρεμίζονταν ή θα τα έπαιρνε το κεφάλαιο να πουλάει πακέτα υγείας.

-Ενισχύουν το ΕΚΑΒ με καινούργιο στόλο ασθενοφόρων.

-Εξυγιαίνουν το ΚΕΕΛΠΝΟ...

-Δεν θα μιλήσω για τις αντιδράσεις που δέχονται και κυρίως ο Πολάκης από πολλά μέτωπα για όλα αυτά! Βρίσκουν λοιπόν ευκαιρία με κάθε λέξη του να τον χτυπάνε!

Εγώ θα του πω ένα πράγμα: Προτιμώ να συνεχίσει να μιλάει...φοβάμαι τους σιωπηλούς...βλέπω να κάνει έργο...να διώξει τους αρουραίους τάχιστα...

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΑΥΛΟ...

Read More

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ !!!

Παγκόσμια ημέρα η 15η Ιουνίου κατά της κακομεταχείρισης Ηλικιωμένων.
Πολλές οι πλευρές του θέματος αυτού.
Δεν είναι μόνο η σωματική βία. Είναι και η ψυχική. Είναι οι άσχημες κουβέντες. Με άλλα λόγια η λεκτική κακομεταχείριση.
Είναι η αδιαφορία. Η έλλειψη συζήτησης μαζί τους.
Η απουσία ενός δώρου...
Ο καφές που θα πιούμε μαζί τους...
Τα νέα που θα κάτσουμε να συζητήσουμε...
Ομως είναι και η συμπεριφορά μας με άγνωστους ηλικιωμένους στον δρόμο.
Η παραχώρηση προτεραιότητας. Η βοήθεια από μέρους μας,να περάσουν στο απέναντι πεζοδρόμιο. Η ζεστή καλημέρα στην είσοδο της πολυκατοικίας και μια δυό ερωτήσεις κοινωνικού περιεχομένου!
Μην ξεχνιόμαστε! Τότε λεγόμαστε άνθρωποι και δημοκρατικοί πολίτες!

Read More