Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

ΗΛΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (1903-1976)

Ένας εκ των μακροβιότερων υπουργών της δικτατορίας του Παπαδόπουλου, ήταν ο πατρινός Ηλίας Κυριακόπουλος.
Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 8 Νοέμβρη του 1903 και πέθανε στην Θεσσαλονίκη το 1976.
Σπόυδασε νομικά στην Χαϊδελβέργη και στο Μόναχο.
Επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου το 1929, τοποθετήθηκε Νομάρχης Λέσβου. Αργότερα έκανε μια διαπρεπή πανεπιστημιακή καριέρα και έγινε υφηγητής στην Νομική Αθηνών και μετά έκτακτος καθηγητής στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης.
Σε ηλικία 65 χρόνων στις 24 Ιουλίου 1968, τοποθετήθηκε Υπουργός Δικαιοσύνης στην δικτατορική κυβέρνηση Παπαδόπουλου θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 29 Ιουνίου 1970. Μετά από αυτόν ανέλαβε υπουργός, ο δικηγόρος Αγγελος Τσουκαλάς που ήταν ένας από τους συνηγόρους υπεράσπισης στην δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και μετά δήμαρχος Αθηναίων με την στήριξη της ΕΔΑ!!! Ομως όπως βλέπετε συνεργάστηκε με την δικτατορία. Γιός του είναι ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς καθηγητής,διανοούμενος της Αριστεράς και πρώην βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ (παιχνίδια της τύχης).
Οπως είπαμε στην αρχή του κειμένου ο Ηλίας Κυριακόπουλος πέθανε στην Θεσσαλονίκη αλλά δεν ξέχασε την γενέτειρά του. Δώρισε την βιβλιοθήκη του στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών.

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Η ΑΙΩΝΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ

Η αιώνια εξουσία δεν  πεθαίνει ποτέ

Πέφτει για να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες της

Οριάνα Φαλάτσι

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε σ’ ένα χωριό της Πάφου,την Τσάδα στις 27 Φεβρουαρίου 1938 . Πατέρας του ήταν ο αστυνομικός Μιλτιάδης Παλλήκαρος και μητέρα του η Αφροδίτη Παπαδανιήλ κόρη του ιερέα της Τσάδας.Είναι ο μικρότερος από τους αγωνιστές της Κύπρου, που άφησε την τελευταία του πνοή στην αγχόνη, για την λευτεριά. Στο Γυμνάσιο η οικογένεια μετακομίζει στην Πάφο. Στα 15 του δημοσιεύει το πρώτο του ποίημα σε κυπριακή εφημερίδα. Ακολουθούν πολλά ακόμη πατριωτικά κι ερωτικά ποιήματα. Παιδί ακόμη καθόταν με τις ώρες στην ακρογιαλιά και στυλώνοντας το βλέμμα του στον ορίζοντα, ποθούσε να δει κάτι, έστω μια στήλη καπνού, από την Ελλάδα.
«Την Ελλάδα αγαπώ, αλλά κι εσένα
μ’ έναν έρωτα μεγάλο κι αληθινό
τα γαλάζια σου τα μάτια τα θλιμμένα
τον καθάριο της θυμίζουν ουρανό».
Την 1η Ιουλίου 1953 οι Άγγλοι γιορτάζουν τη στέψη της νέας βασίλισσας. Οι Άγγλοι έχουν πάρει το Ιακώβειο γυμναστήριο της πόλεως, για να γιορτάσουν. Οι μαθητές εξοργίσθηκαν και με μπροστάρη τον Ευαγόρα κάνουν διαδήλωση ζητώντας ν’ αδειάσει το γυμναστήριο κι οι άλλοι χώροι, από τους Άγγλους στρατιώτες. Στην κεντρική πλατεία ο Ευαγόρας κατεβάζει την Αγγλική σημαία και οι μαθητές την κουρελιάζουν και την καίνε, φωνάζοντας συνθήματα κατά των Άγγλων. Η γιορτή ματαιώνεται. Στην παιδική ψυχή του Ευαγόρα, έχει ανάψει η φλόγα για τη λευτεριά.
Δύο χρόνια αργότερα, βγαίνει οργανωμένος πια, στον αγώνα. Στη δεκαήμερη εκδρομή του σχολείου του στην Ελλάδα, επισκέφτηκε τους ιερούς γι’ αυτόν τόπους, την Ακρόπολη, τους Δελφούς την Ολυμπία. Όλοι τον ικετεύουν να μείνει και να τελειώσει το γυμνάσιο στην Ελλάδα, για ν’ αποφύγει τη σύλληψη και την εκτέλεση από τους Άγγλους που τον καταζητούσαν. Η απάντησή του ήταν, ότι ανήκει στην Κύπρο. Στις 4 Δεκεμβρίου 1955 δηλώνει στον πατέρα του, πως θα πάει στο βουνό να συνεχίσει τον αγώνα. Στην συνέχεια πηγαίνει στο σχολείο του κι αφήνει πάνω στην έδρα, το περίφημο τραγούδι του αποχαιρετισμού, προς τους συμμαθητές και τους καθηγητές του.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά
θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια
που παν στη λευτεριά.
Στις 19 Δεκεμβρίου 1956 οι Άγγλοι συλλαμβάνουν τον Ευαγόρα και στις 25 Φεβρουαρίου 1957 τον καταδικάζουν σε θάνατο. Όλος ο κόσμος αρχίζει μια γιγαντιαία προσπάθεια να σώσει τον νεαρό μαθητή. Η Ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να αποτρέψει την εκτέλεσή του. Η Βουλή των Ελλήνων στέλνει τηλεγραφήματα προς την Βουλή των Κοινοτήτων και τα Ηνωμένα Έθνη. Σαράντα Εργατικοί Άγγλοι βουλευτές, ευρωπαϊκές συντεχνίες, ο Αμερικανός Γερουσιαστής Fulton, απλοί πολίτες, προσπαθούν αν ματαιώσουν αυτή την εκτέλεση. Ο Χάρτιγκ όμως και η Αγγλική διπλωματία απορρίπτει την απονομή χάριτος.
Ο Ευαγόρας δεν πτοείται. Στο τελευταίο γράμμα του δηλώνει: «Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ‘ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».
Απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957(00.02), σε ηλικία μόλις 19

ετών. Ήταν ο νεαρότερος αλλά και ο τελευταίος αγωνιστής που απαγχονίστηκε από τους Άγγλους.
Οι Άγγλοι δεν τόλμησαν να δώσουν τη σορό του στους δικούς του, φοβούμενοι τις ταραχές που θα ακολουθούσαν. Έτσι μαζί με τον Γρηγόρη Αυξεντίου και τους άλλους ήρωες, είναι θαμμένος μέσα στις φυλακές της Λευκωσίας. Στα Φυλακισμένα Μνήματα.


-Μετά την εκτέλεσή του, ο Ροδίτης μαθητής Φώτης Βαρέλης, του αφιερώνει το παρακάτω υπέροχο ποίημα:
Εψές πουρνό, μεσάνυχτα, στης φυλακής την μάντρα,
μες στης κρεμάλας την θηλιά σπαρτάραγε ο Βαγόρας.

Σπαρτάρησε, ξεψύχησε, δεν τ’ άκουσε κανένας.
Η μάνα του ήταν μακριά, ο κύρης του δεμένος,
οι νιοί συμμαθητάδες του μαυρ’ όνειρο δεν είδαν
κι η νια που τον ορμήνευε δεν άκσε νυχτοπούλι.
Εχθές πουρνό, μεσάνυχτα, θάψαν τον Ευαγόρα.
Σήμερα Σάββατο ταχιά όλη η ζωή σαν πρώτα.
Ετούτος πάει στο μαγαζίν, εκείνος πάει στον κάμπο,
ψηλώνει ο χτίστης εκκλησιά, πανίν απλώνει ο ναύτης
και στο σκολειόν ο μαθητής συλλογισμένος πάει.
Χτυπά κουδούνι, μπαίνουνε στην τάξη του ο καθένας.
Μπαίνουν η πρώτη η άτακτη κι η τρίτη που διαβάζει
μπαίνει κι η πέμπτη αμίλητη, η τάξη του Ευαγόρα.
-Παρόντες όλοι; - Κύριε, ο Ευαγόρας λείπει.
-Παρόντες!! λέει ο δάσκαλος και με φωνή που τρέμει:
Σήκω, Ευαγόρα, να μας πεις ελληνική ιστορία.
Ο δίπλα, ο πίσω κι ο μπροστά, βουβοί και δακρυσμένοι,
αναρωτιούνται στην αρχή, ώσπου η σιωπή τους κάμνει
να πέσουν μ’ αναφιλητό ετούτοι κι όλη η τάξη.

-Παλληκαρίδη, άριστα! Ευαγόρα πάντα πρώτος!
Στους πρώτους πρώτος, άγγελε πατρίδας δοξασμένης,
συ μέχρι χθες της μάνας σου ελπίδα κι αποκούμπι
και του σκολειού μας σήμερα Δευτέρα Παρουσία.
Τόπε κι απλώθηκε σιωπή πα στα κλαμένα νιάτα,
που μπρούμυτα σκεπάζανε της τάξης τα θρανία
έξω από ‘κείνο τ’ αδειανό, παντοτινά γεμάτο.

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΗΜΟΣ ΣΤΗΝ ΣΑΛΑΜΙΝΑ;

Οργάνωση Μελών ΣΥΡΙΖΑ Σαλαμίνας Π.Φουρίκη 24 Σαλαμίνα ΠΡΟΣ: ΔΗΜΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
Υπόψη Δημάρχου Ισιδώρας Νάννου Κοινοποίηση: Προϊσταμένη Κοινωνικής Υπηρεσίας ΘΕΜΑ: «Κέντρο Κοινότητας Δήμου Σαλαμίνας»


Αξιότιμοι κύριοι, Αιτούμαστε την παροχή πληροφόρησης και διευκρινήσεων σχετικά με την ΜΗ ΥΠΟΒΟΛΗ πρότασης χρηματοδότησης για τη δημιουργία και 3ετή λειτουργία «Κέντρου Κοινότητας», στο πλαίσιο του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος «ΑΤΤΙΚΗ» 2014 – 2020. Υπενθυμίζουμε ότι σκοπός των κέντρων κοινότητας είναι η Υποδοχή – Ενημέρωση – Υποστήριξη των πολιτών, η συνεργασία µε Υπηρεσίες και ∆οµές, η παροχή υπηρεσιών που θα αποσκοπούν στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και θα διασφαλίζουν την κοινωνική ένταξη των ωφελουµένων καθώς ο Δήμος Σαλαμίνας ήταν δυνητικός δικαιούχος σύμφωνα με την ΑΤΤ025/11-7-2016 πρόσκληση της ΕΥΔ ΠΕΠ ΑΤΤΙΚΗ2014-2020. Το Συντονιστικό Γραφείο

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

ΗΧΩ της ΒΙΑΝΝΟΥ

Μηνιαία εφημερίδα της Βιάννου με πολύ προσεγμένη εκτύπωση, αλλά κυρίως με εντυπωσιακή θεματογραφία.
Το φύλλο Φεβρουαρίου 2017 είναι γεμάτο ευχάριστες εκπλήξεις!
Η έντυπη δημοσιογραφία ό,τι και να λέμε, είναι χιλιόμετρα ανώτερη από την ηλεκτρονική!
Ο Μανώλης Σπανάκης είναι η ψυχή της εφημερίδας. Εμάς τους Επτανήσιους μας ενδιαφέρει κυρίως το αφιέρωμα στον Κερκυραίο συνθέτη Στάθη Μάστορα.
Στα ιστορικά κείμενα σταματάμε στο ολοσέλιδο αφιέρωμα στον σεισμό της 16ης Φεβρουαρίου 1810 που ισοπέδωσε το Ηράκλειο και άφησε 3.000 νεκρούς.
Γέλασα πολύ με το χρονογράφημα ''Δούκας εναντίον Κόμη''...ευφυέστατο...
Ολοσέλιδο άρθρο του Κωστή Μουδάτσου με θέμα: Η Παιδεία, ο Πολιτισμός και η Παράδοση του τόπου. Η πένα του ανοίγει νέους δρόμους σκέψης.
Η ετήσια συνδρομή είναι 24 ευρώ και γίνεται στο τηλέφωνο 28950 22555
Είναι μια δημοκρατική φωνή από την Βιάννο της Κρήτης.

Η ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ΠΡΟΣΩΠΟΛΑΤΡΕΙΑ

«Τέλειωσε ο Πρώτος Παγκόσμιος κι απάνω στις χαρές μας και στις νίκες μας, αρχίσανε πάλι να τρώγουνται ο Βενιζέλος με τον Κωνσταντίνο.
[...]
Η Δεξιά κόλλησε πάλι με τους βασιλιάδες. Αλλά τώρα η εχθρότητα προχώρησε ως το διχασμό. Μοιράσανε την Ελλάδα στα δυο. Και πήρε την “Παλιά Ελλάδα” ο Κωνσταντίνος με πρωτεύουσά του την Αθήνα, και τις “Νέες χώρες” ο Βενιζέλος με πρωτεύουσά του τη Θεσσαλονίκη. Η Κρήτη, που μόλις είχε ενωθεί με την Ελλάδα, και λογαριαζότανε για “Νέα”, έπεσε στην επικράτεια του Βενιζέλου.
[...]
Το βενιζελικό κράτος του 1917 ονομάστηκε “Εθνική Άμυνα” κι έτσι πέρασε στην Ιστορία.
[...]
Ένα πρωινό, εφημερίδες και παραρτήματα του Ηρακλείου ανάγγελναν πως ο Βενιζέλος θα επισκεφθεί το Ηράκλειο. Χτυπούσαν οι καμπάνες. Οι κωνσταντινικοί κλείστηκαν στα σπίτια τους και μεις γιορτάζαμε στους δρόμους.
Λίγο πιο κάτω από το σπίτι μας στην “Πλαθειά Στράτα”, κατεβαίνοντας προς των Χανιών την πόρτα, από τη δεξιά μεριά ήταν ένα κουρείο κι ακούστηκε πως εκεί είναι ο Βενιζέλος και κουρεύεται. Πήγαινε ο κόσμος για να τον δει και πήγα κι εγώ.
Είδα απόξω από το κουρείο κόσμο μαζεμένο. Οι πόρτες του κουρείου ήσαν κλειστές, τζαμαρίες, ρώτησα τι περιμένουν και μου λένε:
“Περιμένουν να τελειώσει το κούρεμα, για να μπουν να μαζέψουν από χάμω τα μαλλιά του Βενιζέλου για ανάμνηση, σαν κειμήλιο…” Πολύ άσχημη εντύπωση μου έκαμε αυτή η πληροφόρηση. Αηδίασα για τη φτηνή εκδήλωση κολακείας.»
ΕΛΛΗ ΑΛΕΞΙΟΥ(1894-1988), Συγγραφέας, δημοσιογράφος και παιδαγωγός
“ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ”, ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ
[Φωτογραφία: ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ (αδελφή της Έλλης Αλεξίου), ΕΛΛΗ ΑΛΕΞΙΟΥ, ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΓΕΡΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ, ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ]

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

ΨΗΦΙΑΚΟ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ Κ.Υ. ΙΘΑΚΗΣ


Οι συντονισμένες ενέργειες και η συνεργασία του Δήμου Ιθάκης με την βουλευτή του νομού Αφροδίτη Θεοπεφτάτου, τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη και την Διοίκηση της 6ης ΥΠΕ είχαν σαν αποτέλεσμα την προκήρυξη διαγωνισμού για την προμήθεια ενός ψηφιακού εμφανιστηρίου αξίας
 20.000 €, απαραίτητου για την λειτουργία του ακτινολογικού μηχανήματος του Κ.Υ. Ιθάκης.
 Η προμήθεια του μηχανήματος ήταν πάγιο αίτημα των τελευταίων ετών του Κ.Υ. που επιτέλους πραγματοποιήθηκε.


Ο Δήμαρχος Ιθάκης


Διονύσης Γερ.Στανίτσας